Peugeot 208: Πώς να αντισταθείς σε τέτοια επίθεση ομορφιάς;

Η γραμμή και η εμφάνιση του αμαξώματος δεν υπαγορεύει πλέον τη χρήση του αυτοκινήτου! Και με βάση αυτό, «προσπερνώντας» τα κινητήρια σύνολα, τα χειροκίνητα ή αυτόματα ΕΑΤ κιβώτια ταχυτήτων, ακόμα και την πρίζα φόρτισης του αμιγώς ηλεκτροκίνητου e208, δίνουμε βήμα σε τρεις ιστορίες νέων ανθρώπων που έγιναν μέλη της οικογένειας Peugeot 208!

Ιστορία 1η: Η ακαταμάχητη γοητεία της βιτρίνας
«Να, αυτό είναι που σου ’λεγα», τον ακούω να λέει. «Αυτό το αυτοκίνητο βλέπω τώρα τελευταία, στο δρόμο, σε περιοδικά, εδώ στην αντιπροσωπεία κάθε φορά που περνάω για να πάω στη δουλειά». 
«Και; Τι είναι αυτό που σου έχει κάνει τόση εντύπωση;» τον ρωτάει η κοπέλα του. «Καταρχάς οι χαυλιόδοντες... το πόσο κομψό και ταυτόχρονα άγριο δείχνει! Πόσο μοντέρνο, σύγχρονο και φουτουριστικό, αλλά ταυτόχρονα τόσο πιστό στην παράδοση της μάρκας. Έχει τύχει να οδηγώ βράδυ, να κοιτάω στο καθρέφτη και να βλέπω τους χαρακτηριστικούς προβολείς του. Το έχω λιμπιστεί σου λέω...» 
«Ε και γιατί δεν το παίρνεις;» του λέει εκείνη λες και είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο. 
«Μα αυτό θα κάνω. Το έχω ήδη βάλει στόχο. Έχω επιλέξει τα χαρακτηριστικά που θέλω, το χρώμα, την έκδοση. Ήμουν εδώ πάλι χθες το πρωί. Ήρθα να το οδηγήσω... και αν και είχα υψηλές προσδοκίες... μπαίνοντας όμως... οδηγώντας το, τις ξεπέρασε όλες. Νιώθω ότι φτιάχτηκε για μένα». Εκείνη του χαμογέλασε, πέρασε το χέρι της μέσα από το δικό του, και οδηγώντας τον μακριά από την βιτρίνα είπε: «Θα έρθουμε μαζί να το πάρεις».

Η χρήση του αυτοκινήτου αλλάζει, η επιλογή νέων μορφών ενέργειας είναι μία καινούργια ευκαιρία, γι’ αυτό το νέο Peugeot 208 προσφέρεται από το λανσάρισμά του, με τρεις εναλλακτικούς τρόπους κίνησης, βενζίνη, diesel ή ηλεκτρικό.

Ιστορία 2η: Ένα μικρό σεντούκι με θησαυρό
«Ναταλία;» την άκουσα να λέει με λαχτάρα στη φίλη της που περπατούσαν μαζί, «δεν θα πιστέψεις τι έγινε! Εδώ και λίγο καιρό ο πατέρας μου μού έλεγε ότι θέλει να μου πάρει δώρο ένα αυτοκίνητο για το πτυχίο μου, και μεταξύ μας στην αρχή δεν τον πολυπίστεψα. Λίγες εβδομάδες πριν, όμως, είδα μια μέρα στο τραπέζι προσφορές από 2-3 αντιπροσωπείες και τότε κατάλαβα ότι το είχε πάρει σοβαρά. Πριν προλάβω να δω ποια αυτοκίνητα σκεφτόταν τα μάζεψε και μου είπε, μην ασχολείσαι, θα είναι έκπληξη. Δεν σου κρύβω ότι με είχαν λίγο ζώσει τα φίδια». 
«Έλα ρε συ, γιατί; Ο πατέρας σου έχει καλό γούστο». «Ναι, για τον εαυτό του, αλλά ξέρει εμένα τι μου αρέσει και τι θα ήθελα; Ξέρει τι θα πει νεανικό αυτοκίνητο με επιδόσεις, άνεση και χαρακτήρα; Τέλος πάντων, λέω “μη μιλάς”, και αποφάσισα να τον εμπιστευτώ». 
«Και; Τι έγινε καλέ τελικά; Μ’ έχεις σκάσει;» της απαντάει η φίλη της με αγωνία και τα μάτια γουρλωμένα. Η πρώτη κοπέλα βγάζει από την τσέπη της ένα κλειδί αυτοκινήτου με το χαρακτηριστικό σύμβολο της Peugeot και χαμογελώντας το κουνάει μπροστά στη φίλη της σαν εκκρεμές. Πατάει το κουμπί και ακούγεται λίγα μέτρα πιο πέρα ένας ήχος. 
«Ρε συ» της λέει σχεδόν συγκινημένη, «μου το πήρε σε πορτοκαλί, το αγαπημένο μου χρώμα!» 
«Είναι τέλειο!!! Με γεια σου, ρε αγάπη, καλοτάξιδο! Κάτσε να στο ασημώσω!» Ανοίγουν τις πόρτες και αρχίζουν να το ψαχουλεύουν, όπως θα έκανες ένα μικρό σεντούκι με θησαυρό.

Ιστορία 3η: Η αξία της παρέας
«Λοιπόν, σας έφερα εδώ σήμερα για έναν σκοπό! Έχω ετοιμάσει έναν φάκελο για τον καθένα από εσάς, και είναι μοναδικός. Δεν θα τον δείξετε ο ένας στον άλλον. Θα σας δώσω 10-15 λεπτά και μόλις τελειώσετε θα μου πείτε την άποψή σας όπως και την τελική σας επιλογή». 
«Τι ψηφίζουμε, ρε συ Νίκο; Πρωθυπουργό; Αρχηγό ομάδας;» «Γιατί όλοι οι καφέδες μαζί σου, ρε άνθρωπε, πρέπει να έχουν ατζέντα;» Κοιταζόντουσαν όλοι μεταξύ τους και γελάγανε. «Σταματήστε τη γκρίνια, μωρε! Κερνάω εγώ τους καφέδες, και εσείς θα με βοηθήσετε να διαλέξω αυτοκίνητο!» 
«Ααα τώρα μιλάς σωστά!» Είπε το ένα παλικάρι στα αριστερά του. 
«Επιτέλους! Ένας σωστός σκοπός! Και άργησες φίλε, με αυτό το χρέπι που κυκλοφορείς τόσο καιρό!» 
«Να σου πω» πετάγεται ο ξανθός της παρέας, «καμιά βόλτα θα μας πηγαίνεις ή τζάμπα σε βοηθάμε;» 
«Τζάμπα με βοηθάτε έτσι και αλλιώς, Χριστόφορε, οπότε κούλαρε και ξεκίνα να κοιτάς!» 
«Καλά μη βαράς! Άντε να δούμε τι έχεις εδώ». Ξεκίνησαν όλοι λοιπόν, ο καθένας στη γωνία του, να εξετάζουν τους φακέλους που τους είχε δώσει ο φίλος τους. Μετά από κανένα δεκάλεπτο, είχαν τελειώσει την «ιερά εξέταση» και κλείνοντας τους φακέλους, τους έβαλαν μπροστά τους, έκατσαν πίσω και περίμεναν. Όταν και ο Χριστόφορος τελείωσε, σήκωσε το χέρι με ειρωνικό ύφος και είπε «κύριε; Να μιλήσω πρώτος;» 
«Θα το επιτρέψω». «Καταρχάς δεν ξέρω εάν έγινε λάθος αλλά μόνο ένα προσπεκτους μου έδωσες, ρε φίλε, του 208. Τι φάση;» 
«Τι; Και εσύ το 208 είχες; Και εγώ!» είπε ο ξανθούλης. «Ρε Νίκο, μας τρολάρεις;» 
Ο Νίκος άρχισε να γελάει αντικρίζοντας τα γεμάτα απορία και νεύρα πρόσωπά τους. «Ναι, έχετε όλοι το ίδιο! Το αυτοκίνητο επιλογής μου είναι ένα και μοναδικό. Θα το χτίσουμε όμως μαζί!»