Γιάννης Ρουμπάκης: Ένας Αναγνώστης

Εντελώς ξαφνικά και απρόσμενα, έφυγε από ανακοπή το μεσημέρι της Κυριακής ο Γιάννης Ρουμπάκης, σε ηλικία μόλις εξήντα ετών. Αγαπημένος οικογενειάρχης, γερός φιλόλογος και δάσκαλος, ξεχωριστός μπλόγκερ, εκπληκτικός φωτογράφος, λάτρης της θάλασσας, γλυκύτατος και παρηγορητικός φίλος για πάρα πολλούς τυχερούς, αλλά κυρίως —για όποιον τον γνώριζε από το Facebook και από τα βιβλιοπωλεία— ένας στιβαρός Αναγνώστης. Ένα σπάνιο είδος ανθρώπου, και θαυμαστό.

Για την οικογένειά του και τους προσφιλείς του ανθρώπους η απώλεια είναι βαριά και αφόρητη, γιατί είναι τόσο άδικο όλο αυτό, αλλά πράγματι: πλήγμα μεγάλο είναι και για τη λογοτεχνία την ίδια, όσο και για τον χώρο του βιβλίου γενικότερα. Γιατί τα βιβλία δεν είναι τίποτε (κυριολεκτικά: τίποτε) χωρίς τους αναγνώστες τους — ενώ είναι τα πάντα όταν υπάρχουν τέτοιοι αναγνώστες, τόσο επίμονοι και απαιτητικοί, όσο ο Γιάννης Ρουμπάκης. Άνθρωποι που αγαπούν το βιβλίο με πάθος, πείσμα και ένταση. Πλήγμα είναι ακόμη και για την επικοινωνία της λογοτεχνίας, αυτό τον ωραίο δεσμό μεταξύ τυπωμένου αντικειμένου και αναγνώστη, καθώς οι φωτογραφίες βιβλίων που κοσμούσαν τη σελίδα του δεν έχουν το όμοιό τους. Πρόκειται για έναν πραγματικό θησαυρό, ένα ανεκτίμητο έργο εν προόδω.

Ειλικρινή συλλυπητήρια στους οικείους του και στους πολλούς, συντετριμμένους φίλους του, από το Λύκειο και από τα βιβλία και από παντού, που αδυνατούν να πιστέψουν την πελώρια αυτή απώλεια, και τη σημασία της.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Αιωνία του η μνήμη.