Μήπως να μην προσβάλλεσαι με το παραμικρό;

Ένα από τα σημαντικότερα μαθήματα που πρέπει να δώσει ένας γονιός στο παιδί του είναι να μην προσβάλει τους άλλους ανθρώπους για κανέναν λόγο. Οι περισσότεροι το κάνουν συνδυάζοντας το «μάθημα» με εκείνα του σεβασμού και της ευγένειας. Ωστόσο, ξεχνάνε να τους διδάξουν και το αντίστροφο εξίσου σημαντικό μάθημα: να μην προσβάλλονται με το παραμικρό.

Αυτό δε σημαίνει να δέχονται τις επιθέσεις αγενών ανθρώπων, χωρίς καμία απολύτως αντίδραση, αλλά να τις αντιμετωπίζουν με έναν πιο ορθό και λιγότερο αμυντικό τρόπο. Γιατί; Κατ’ αρχάς, όπως εξηγεί η εκπαιδευτικός και συγγραφέας Ίρσαντ Μαντζί στο Time, η προσβλητική συμπεριφορά δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα εμπόδιο απέναντι στην ποικιλομορφία, αλλά ως το αναπόφευκτο τίμημά της.

Μάλιστα υπογραμμίζει ότι με τη λέξη «ποικιλομορφία» δεν εννοεί απλά τα διαφορετικά χρώματα δέρματος, τα φύλα, τις θρησκείες κ.ο.κ., αλλά κυρίως τις διαφορετικές απόψεις. «Για παράδειγμα, είμαι μουσουλμάνα και πιστεύω στη συνύπαρξη της πίστης μου με την ελευθερία. Κάποιοι μουσουλμάνοι απεχθάνονται την άποψή μου, άλλοι την λατρεύουν και οι περισσότεροι βρίσκονται κάπου στη μέση. Πράγμα που μάς δείχνει ότι υπάρχει ποικιλομορφία ακόμα και μέσα στις ομάδες», αναφέρει ώστε να κάνει κατανοητό ότι οι άνθρωποι είμαστε περίπλοκα όντα και όχι μόνο το δέρμα, το φύλο ή η θρησκεία μας.

Όταν κάποιος μάς προσβάλει, έχουμε δύο επιλογές: είτε να του ανταποδώσουμε την προσβολή και να μπούμε σε έναν φαύλο κύκλο επίθεσης και άμυνας, είτε να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε γιατί λέει αυτό που λέει και να το χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψουμε τις προσωπικές μας απόψεις, αλλά ότι θα αναζητήσουμε ένα κοινό έδαφος με τον συνομιλητή μας. Ανακαλύπτοντας το υπόβαθρο της αντίληψής του είναι πιο εύκολο να βρούμε έναν κώδικα επικοινωνίας, μέσω του οποίου θα καταλάβει καλύτερα αυτό που προσπαθούμε να του πούμε ή έστω τους λόγους που ο τρόπος που επικοινωνεί τη δική του άποψη μάς προσβάλει.

Παράλληλα, το να μην γινόμαστε αμυντικοί στο άκουσμα κάθε πράγματος που μεταφράζουμε ως προσβλητικό αποτελεί μία απαραίτητη δεξιότητα για το σύνολο της ζωής μας. Αν παρεξηγείσαι με το παραμικρό, είναι πιθανό ότι θα αρχίσεις να «αρπάζεσαι» και με πράγματα μηδαμινής σημασίας ή να νιώθεις προσβεβλημένος ακόμα κι αν ο άλλος δεν έκανε τίποτα για να σε προσβάλει.

Ακόμα, όμως, κι όταν ο άλλος σε προσβάλει ή λέει κάτι που δεν σου αρέσει, η επιλογή ενός αντίστοιχου αντίποινου δεν είναι λύση. Ποιος, λοιπόν, είναι ο καλύτερος τρόπος αντίδρασης; Η Μαντζί απαντά: «Ο Μπρους Λι είχε πει να είσαι σαν το νερό. Το νερό δεν μπορεί να προβλέψει πού χρειάζεται να πάει. Ακριβώς όπως και οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι θα φέρει το μέλλον. Το νερό, όμως, πάντα βρίσκει έναν δρόμο, γύρω ή από πάνω ή μέσα από τα εμπόδια. Όχι βάζοντας τους ταμπέλες, ούτε απαιτώντας να εξαφανιστούν, αλλά αντιμετωπίζοντας τα με χάρη».  

Δείτε εδώ ολόκληρο το βίντεο της Ίρσαντ Μαντζί για το Time εδώ: