Γιώργος Κωνσταντίνου για Μάρω Κοντού: Το βράδυ πριν πεθάνει την είδα στο όνειρό μου, ξύπνησα και έβλεπα τα συλλυπητήρια

Για την απώλεια αγαπημένων φίλων και συναδέλφων, αλλά και για τον θάνατο της Μάρως Κοντού, μίλησε ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο οποίος το μεσημέρι της Τρίτης 1ης Σεπτεμβρίου 2026 φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Studio στις 3» του ΣΚΑΪ, με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.

Ο σπουδαίος ηθοποιός εξομολογήθηκε πως δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει ότι άνθρωποι τους οποίους γνώρισε και έζησε από κοντά δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή. «Όσο και αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει. Με ξαφνιάζει γιατί, ξέρετε, όλους αυτούς επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου», ανέφερε χαρακτηριστικά. Όπως είπε, ακόμη και όταν παρακολουθεί μια παλιά ταινία και βλέπει τους συναδέλφους του, αισθάνεται έκπληξη γνωρίζοντας ότι πολλοί από αυτούς έχουν φύγει από τη ζωή, γεγονός που τον οδηγεί να αναρωτιέται: «γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;».

Ιδιαίτερα συγκινημένος στάθηκε στην περίπτωση της Μάρως Κοντού, με την οποία, όπως αποκάλυψε, τον συνέδεε μια φιλία πολλών δεκαετιών. «Είχαμε πολύ μεγάλη σχέση. Γιατί με τη Μάρω ξεκινήσαμε μαζί», είπε, αναφερόμενος στην κοινή τους πορεία από την «Οδό Ονείρων» το 1960. Τότε, όπως εξήγησε, η Κοντού είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει ως πρωταγωνίστρια, ενώ ο ίδιος έγινε ευρύτερα γνωστός αργότερα, μετά το 1964. Έκτοτε διατήρησαν στενή επαφή και επικοινωνούσαν διαρκώς τηλεφωνικά. Ο Κωνσταντίνου αποκάλυψε πως είχαν συναντηθεί σε εστιατόριο περίπου δύο μήνες πριν από τον θάνατό της και τίποτα στη συμπεριφορά της δεν τον είχε προϊδεάσει για όσα θα ακολουθούσαν. «Ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, δεν είχε κάτι που να έλεγα “κάτι της συμβαίνει”. Και μου ήρθε ταμπλάς», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο ηθοποιός μοιράστηκε, τέλος, και μια ιδιαίτερη εμπειρία που, όπως είπε, έζησε τη νύχτα πριν πληροφορηθεί τον θάνατο της φίλης του. Περιέγραψε ένα όνειρο στο οποίο βρισκόταν μαζί με τη Μάρω Κοντού και έναν ακόμη ηθοποιό, χωρίς να θυμάται ποιος ήταν, καθώς κατευθύνονταν για ένα γύρισμα. Κάποια στιγμή, όπως αφηγήθηκε, η Κοντού εξαφανίστηκε και, όταν ρώτησε πού βρισκόταν, του απάντησαν ότι «θα έρθει αργότερα». Εκείνος άρχισε να φωνάζει το όνομά της και τότε, μέσα στο όνειρο, άκουσε τη φωνή της να του λέει: «Καλά, θα το κάνουμε σε άλλη φορά, άλλη φορά αυτό». Το επόμενο πρωί ξύπνησε και άνοιξε το κινητό του, αντικρίζοντας μηνύματα συλλυπητηρίων. «Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει», είπε συγκινημένος, περιγράφοντας την εμπειρία ως ένα «μεταφυσικό», όπως χαρακτηριστικά τη χαρακτήρισε, βίωμα.