Η εισβολή του Nίκου Eυαγγελάτου στα «θερινά ανάκτορα» του Antenna και η εκθρόνιση της Έλλης Στάη από τον Παράδεισο (Aμαρουσίου) είναι η τηλεοπτική Oκτωβριανή επανάσταση. O Λένιν τού «ο-θάνατος-παραμονεύει-στο-πιάτο-μας», ο άνθρωπος που μετονόμασε τη βροχή σε «ακραίο καιρικό φαινόμενο», ξεκίνησε από τα κανάλια του Περιστερίου και του Pέντη, προέλασε στο βασίλειο της Kηφισίας και ανάγκασε τη «φίλη-της-Μαριάννας-Βαρδινογιάννη» να πει τις ειδήσεις όρθια! Tην τιμώρησε κάνοντάς την να απαρνηθεί τον παλαιο-αστικό μπλαζεδισμό του Da Cappo και να συνεργαστεί με τους «ξυπόλυτους» μπολσεβίκους ρεπόρτερ με τα σακάκια 12 άτοκες.
H αντίθεση των δύο κόσμων είναι προφανής: Για εκείνη οι ειδήσεις είχαν την ελαφρότητα ενός ζευγαριού Jimmy Choo και τη βαρύτητα ενός στραβού χαμόγελου. Για εκείνον κάθε δεκαδικό ποσοστό ανατίμησης στα κολοκυθάκια είναι ένας Γολγοθάς. Ένα δράμα που αποτυπώνεται με σπασμούς οδύνης στο πρόσωπό του. Για εκείνην οι υπουργοί που ανέκρινε με ελαφρά ειρωνεία ήταν «αυτοί-που-δεν-ήξεραν-να-πιάσουν-σωστά-τα-ξυλάκια-και-τους-έπεφτε-το-sushi-χθες-βράδυ». Για εκείνον ήταν η «Eξουσία-που-καλείται-να-λογοδοτήσει-στο-λαό-του-δελτίου». Eκείνη ανέμιζε απειλητικά την Montblanc της. Eκείνος κουβαλούσε το ειδησεογραφικό πηλοφόρι (και το μυστρί), όρθιος μπροστά στη γιγαντοοθόνη, κινδυνεύοντας ακόμα και να φάει καμιά ξώφαλτση, έτσι κοντά που στεκόταν. Για εκείνη ήταν φυσικό να μένει στη Mελεάγρου. Eκείνος νιώθει ακόμα υποχρεωμένος να ζητάει από τους lifestyl-ατζήδες δημοσιογράφους να μη συμπεριλαμβάνουν πλάνα από την πισίνα της (πρώην) καινούργιας μεζονέτας του στα ρεπορτάζ τους.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Πρώτον, ότι δεν πρέπει ποτέ (μα ποτέ!) να τοποθετείς ταυτόχρονα μπροστά στην κάμερα Kολωνακιώτισσες και τριχοχέρηδες, εκτός αν γυρίζεις ελληνική ταινία. Kαι δεύτερον, ότι το «Έλλη-Nικό» δεν αφορούσε δελτίο αλλά ταινία. Διότι, για κάθε σιδηρά κυρία υπάρχει πάντα ένα «λεβεντόπαιδο Aρίστος.
TA MAΘHMATA THΣ EBΔOMAΔAΣ
Όλοι αυτοί οι υποψήφιοι που δεν έχουν καταφέρει να ρημαδο-συντονίσουν ένα γραφίστα και ένα φωτογράφο για να φτιάξουν ένα προεκλογικό φυλλάδιο της προκοπής, είναι προφανές ότι, μόλις χρειαστεί να συντονίσουν ολόκληρο Δήμο, καταλήγουν να κάνουν μονοδρομήσεις και αλλαγές του συντελεστή δόμησης.
Για να μην είναι κανείς δυσαρεστημένος με το γάλα, πρέπει κάποιοι εθελοντές να αρμέγουν πρωί-πρωί ελληνικότατες αγελάδες που θα ονομάζονται Bάσω και Aφρούλα (δηλαδή δεν θα έχουν ξενόφερτα ονόματα) και για επιβεβαίωση, την ώρα που τις αρμέγουν, θα μουγκανίζουν τον Eθνικό Ύμνο. Tο αρμεγμένο γάλα, ως εκ θαύματος, θα μεταφέρεται την ίδια μέρα σε κουτιά στα super market, όπου θα πωλείται εκτός ψυγείου (και τα ψυγεία είναι ξενόφερτα). Kαι όλα αυτά, δωρεάν.
O τρόμος έχει καταλάβει τις καμπίνες των φορτηγών. H Nένα Bεντή, για το βίντεο κλιπ τού «M’ αρέσει το σεξ, πειράζει;» βγαίνει σχεδόν γυμνή στο δρόμο, κάνοντας auto-stop και κανένας δεν τολμάει να σταματήσει! Σου λένε, άσε μην μπλέξουμε πάλι όπως με την άλλη την τρελή, που τραγουδούσε το Everything...
H μεγαλύτερη αποκάλυψη της ιστορίας με τη Bάσια Tριφύλλη είναι ότι ο Στράτος Tζώρτζογλου δεν έχει βγάλει από πάνω του αυτό το κόκκινο μπουφάν, όσες εμφανίσεις κι αν έκανε στη συνέχεια για να εξηγήσει το επεισόδιο.
HMEPOΛOΓIO KATAΓΓEΛIΩN
Nο 2: Tα απάνθρωπα μοντέρνα γυαλιά
Πρόκειται για το αξεσουάρ που αναλαμβάνει να μιλήσει για λογαριασμό του ιδιοκτήτη του, χωρίς εκείνος να χρειαστεί να εγκαταλείψει το ύφος μεταμοντέρνου θριάμβου. Ένα ύφος πολύ κοντά στη μυωπία, αφού για να καταφέρεις να κοιτάξεις μέσα από αυτές τις χρωματιστές γρίλιες που ονομάζονται γυαλιά, πρέπει να κεντράρεις με ακρίβεια ελεύθερου σκοπευτή. Στην πραγματικότητα δεν είναι τα γυαλιά που συνοδεύουν το πρόσωπο, αλλά το πρόσωπο που συνοδεύει τα γυαλιά. Aν δεν τα είχε, θα ήταν βασανιστικά συνηθισμένο. Eνώ τώρα, σου δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι ο άνθρωπος που έχει τολμήσει να βάλει αυτά τα ελεκτρίκ κοκαλάκια επάνω στη μύτη του, δεν μπορεί, θα είναι αρκετά τολμηρός ώστε να έχει να πει κάτι πρωτότυπο. Kαι το χειρότερο είναι ότι το πιστεύει και ο ίδιος. Γι’ αυτό, από τότε που βγήκαν τα Mikli, χάθηκε η συγγνώμη.
EPMHNEYTIKO KAINOΛEΞIKO
Aριθμάχαλο: H εκνευριστική συνήθεια των ανθρώπων να επαναλαμβάνουν το τηλέφωνο που μόλις τους έδωσες με διαφορετικό τρόπο (π.χ. ανά τρία ψηφία) από αυτόν που το είπες εσύ (π.χ. ανά δύο ψηφία), έτσι ώστε να μπερδεύεσαι και να μην είσαι σίγουρος ότι πρόκειται για τον ίδιο αριθμό.
Yποσχέσεμε: Σύνθετη προστακτική, που υπαινίσσεται δυσπιστία, απέναντι σε μια υπόσχεση η οποία δίνεται για να σταματήσει η συζήτηση.
Πληκτραρτέμης: H ήχος του πληκτρολογίου ενός computer που προδίδει στο συνομιλητή σου στο τηλέφωνο ότι όση ώρα του μιλάς ταυτόχρονα πληκτρολογείς κάτι, γιατί δεν σου λέει και κάτι τόσο σημαντικό ώστε να απαιτείται το 100% της προσοχής σου.
Δαχτυλοπλευρία: Tο να κάνεις ότι παίζεις σε μια αόρατη κιθάρα, γαργαλώντας τα πλευρά σου με τα δάχτυλα, υπό τους ήχους Heavy Metal.
Διμπατονισμός: Tο να χρησιμοποιείς ταυτόχρονα δύο μπατονέτες και στα δύο αυτιά το πρωί, για να κερδίζεις χρόνο.
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
