Οι «ευαισθησίες» της κυβέρνησης

Παρά την ασφυκτική οικονομική πίεση που βιώνει η χώρα μας, είναι αδύνατον να μην προσέξει κανείς ότι για κάποια ζητήματα, προς τα οποία η κυβέρνηση δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία, λεφτά υπάρχουν.

Λεφτά υπάρχουν καταρχάς για εξοπλιστικά συστήματα. To πρόγραμμα αναβάθμισης παλαιών αεροσκαφών που θα μας στοιχίσει 323 εκατομμύρια δολάρια εντός του έτους, κι άλλα 177 εκατομμύρια έως το 2017 –η σύμβαση με την Lockheed για την αγορά αδιευκρίνιστου αριθμού αεροσκαφών Ρ-38 Orion– αποδεικνύει εύκολα του λόγου το αληθές.

Λεφτά δεν υπάρχουν, αντιθέτως, για τον εξοπλισμό των Πανεπιστημίων. Τα μαθήματα γίνονται σε βρώμικες αίθουσες, που δεν θερμαίνονται το χειμώνα, τα βιοχημικά εργαστήρια οδηγούνται σε κλείσιμο, ενώ οι φοιτητές σε κάποια τμήματα του Καποδιστριακού αναζητούσαν βιβλία με το φακό σε βιβλιοθήκες που παρέμεναν μήνες ολόκληρους χωρίς ρεύμα.

Βρέθηκαν, πάντως, οι δημόσιοι πόροι για να στηθεί ένα αντιαισθητικό πανηγύρι με την περιφορά του λειψάνου της Αγίας Βαρβάρας στα κυλικεία διαφόρων κλινικών – αλλά όχι και για να πληρωθεί το νοσηλευτικό προσωπικό, να αποζημιωθούν οι γιατροί για τις διπλές βάρδιες ή να προχωρήσει η Τομεοποίηση, έτσι ώστε ο κάθε ασθενής να λαμβάνει φροντίδα στο γεωγραφικό τομέα όπου ανήκει, χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρεται επειγόντως σε μονάδες μακριά από τον τόπο του.

Λεφτά δεν υπάρχουν, παρεμπιπτόντως, ούτε για τον Πολιτισμό, που ήταν άλλωστε το πρώτο θύμα της οικονομικής κρίσης. Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου παραμένει κλειστό, η λειτουργία του κέντρου «Φράσις», υπεύθυνου για την προώθηση ελληνικών έργων στο εξωτερικό, είναι πλέον τυπική λόγω έλλειψης κονδυλίων, οι Δημοτικές Βιβλιοθήκες είναι είτε υποστελεχωμένες είτε εκτός λειτουργίας.

Υπάρχουν, όμως, λεφτά για τη συμμετοχή μας στη Eurovision. Κι αυτό από μόνο του είναι ένα θαύμα που ούτε η περιφορά του σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας δεν μπορεί να εξηγήσει.