Στουρνάρας: Στα επίπεδα του 2025 η ανάπτυξη αν η κρίση στη Μέση Ανατολή κρατήσει ένα μήνα

Ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας στα επίπεδα του 2025, εφόσον η διάρκεια της κρίσης στη Μέση Ανατολή δεν ξεπεράσει τον ένα μήνα, προέβλεψε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας.

Μιλώντας σήμερα στο Ceos Club o Γιάννης Στουρνάρας ανέφερε ότι οι προοπτικές για την ελληνική οικονομία παραμένουν θετικές, παρά τις δυσμενείς εξωτερικές επιδράσεις.

«Πολλά βεβαίως θα εξαρτηθούν από την εξέλιξη της κρίσης στη Μέση Ανατολή και από τη διάρκεια της στρατιωτικής σύγκρουσης. Αν η διάρκεια αυτή δεν ξεπεράσει τον μήνα, το 2026 ο ρυθμός αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ αναμένεται να διαμορφωθεί σε γενικές γραμμές κοντά σε αυτόν του 2025, υπερβαίνοντας σε κάθε περίπτωση τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ και ενισχύοντας την περαιτέρω σύγκλιση με τα επίπεδα εισοδήματος των Ευρωπαίων εταίρων μας. Η ανάπτυξη αναμένεται να βασιστεί κυρίως στην κατανάλωση, ενώ οι επενδύσεις θα συνεχίσουν να συμβάλλουν θετικά. Βραχυπρόθεσμα οι επενδύσεις θα υποστηριχθούν από τους υπόλοιπους διαθέσιμους πόρους του RRF», συμπλήρωσε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.

Και συνέχισε: «Ωστόσο, οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη είναι κυρίως καθοδικοί. Βραχυπρόθεσμα, οι κίνδυνοι σχετίζονται κυρίως με την αυξημένη γεωπολιτική και εμπορική αβεβαιότητα, ιδιαίτερα την πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή, την υψηλότερη της αναμενόμενης επιμονή του πληθωρισμού, το ενδεχόμενο φυσικών καταστροφών που συνδέονται με τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, τη μικρότερη του αναμενομένου απορρόφηση και αξιοποίηση των πόρων του RRF και τη βραδύτερη από την αναμενόμενη υλοποίηση των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας».

Συμπλήρωσε δε ότι «μια ενδεχόμενη αύξηση του πληθωρισμού, μπορεί να έχει βραχυπρόθεσμα θετική επίδραση στο δημοσιονομικό αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων μέσω της επίδρασης της φορολογικής διάβρωσης στα φορολογικά έσοδα. Η φορολογική διάβρωση (fiscal drag) αναφέρεται στην αύξηση των φορολογικών εσόδων που προκύπτει όταν η φορολογητέα βάση (π.χ. εισόδημα από εργασία ή κέρδη) αυξάνεται σε ονομαστικούς όρους, αλλά οι παράμετροι της φορολογικής νομοθεσίας (π.χ. φορολογική κλίμακα, εκπτώσεις/απαλλαγές) δεν αναπροσαρμόζονται αναλόγως».