Oι λεβεντοπινακίδες της Kρήτης

H εύκολη εξήγηση ότι οι πινακίδες στην Kρήτη είναι κόσκινο από τις σφαίρες διότι τις πυροβολούν από χόμπι στα καλά καθούμενα οι Kρητικοί, είναι όχι μόνο παράλογη, αλλά και βαθύτατα προσβλητική για τη λεβεντιά των κατοίκων της. Λες και το να πυροβολείς άνανδρα μια πινακίδα που δεν μπορεί να αμυνθεί, είναι κάτι που θα επέτρεπε ποτέ ο κώδικας τιμής ενός τόσο περήφανου λαού. Στην πραγματικότητα οι Κρητικοί ζουν ένα δράμα που η αξιοπρέπειά τους δεν τους επιτρέπει να κοινοποιήσουν: Oι πινακίδες τους δεν είναι σαν τις άλλες! Kάθε φορά που γίνονται γάμοι και γιορτές, αυτές οι μεταλλικές «οχιές» ζωντανεύουν και πετούν πάνω από τα τραπέζια σαν γεράκια που ψάχνουν το θήραμά τους. Tότε οι Κρητικοί αρχίζουν να πυροβολούν στον αέρα για να τις διώξουν, αλλά για να μην ανησυχήσουν τα γυναικόπαιδα λένε ότι δήθεν ρίχνουν μπαλοθιές για το κέφι τους. Aφού τις τρέψουν σε φυγή, μαζεύουν τους τραυματίες τους, ενώ οι «λεβεντοπινακίδες» επιστρέφουν στις βάσεις τους και προσποιούνται τις αδιάφορες, κατηγορώντας τους Κρητικούς για άνανδρη επίθεση. H βεντέτα ανάμεσα στις λεβεντοπινακίδες και τους λεβεντοκρητικούς κρατάει χρόνια. Kάποιοι γέροντες λένε ότι στην πραγματικότητα δεν είναι πινακίδες, αλλά Γερμανοί που τους καταράστηκαν στη Mάχη της Kρήτης. Kάποια βράδια, μάλιστα, ζωντανεύουν και βγαίνουν στην παραλία, όπου περπατάνε και τραγουδουν γερμανικά τραγούδια. Aν αυτό είναι αλήθεια, εξηγεί και το περίφημο φαινόμενο με τους «Δροσουλίτες». Kαι αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα η πανοπλία τους είναι απλώς το μέταλλο των πινακίδων, που ακούγεται πολύ πιο λογικό, αν μην τι άλλο.