Το (διαφημιστικό) τρενάκι του Π. Καμμένου έφερε τους ΑΝΕΛ στην εξουσία. Αντίθετα, το τρένο της ΝΔ κινδυνεύει να εκτροχιαστεί, καθώς επικρατεί στην ηγεσία του κόμματος ένα επικίνδυνο μείγμα άγνοιας κινδύνου και κενού στρατηγικής.
Ο Αντώνης Σαμαράς βρέθηκε στην αντιπολίτευση, θεωρώντας ότι το κόμμα του γλίτωσε τα χειρότερα. Και όχι μόνο. Στηρίζει όλη την αντιπολιτευτική του δράση στο σενάριο της «αριστερής παρένθεσης», που λέει πως η νέα κυβέρνηση θα τα κάνει θάλασσα, η Ευρώπη θα ρίξει τη χώρα στα βράχια οπότε, πού θα πάει; θα γυρίσει η ΝΔ ως από μηχανής θεός για τη σωτηρία της χώρας.
Από σωτήρες, είναι η αλήθεια, άλλο τίποτε. Όμως αυτή την περίοδο η χώρα χρειάζεται μια σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση, και όχι μια παραπαίουσα ΝΔ. Κι αυτό δεν το βλέπουμε, για τους εξής λόγους:
Στη ΝΔ απουσιάζει κάθε ίχνος σοβαρής ανάλυσης του εκλογικού αποτελέσματος για μια από τις πιο οδυνηρές ήττες της κεντροδεξιάς. Ο Κυρ. Μητσοτάκης έλεγε πως στις τελευταίες εκλογές, οι μεγαλύτερες απώλειες ήταν στις παραγωγικές ηλικίες μεταξύ 35 και 55 ετών. Το κενό αυτό δεν αναπληρώνεται απλώς με τις πιθανές γκάφες της κυβέρνησης και τις αστοχίες στις διαβουλεύσεις με τους δανειστές, αλλά με μια πρόταση εναλλακτικού πολιτικού λόγου, που η ΝΔ δείχνει ανίκανη να αναζητήσει και αρθρώσει.
Πολιτικά δεν υπάρχει ίχνος δείγματος γραφής για άνοιγμα προς το Κέντρο, για μια ευρύτερη κίνηση δηλαδή προς το χώρο εκείνο που ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να πατάει πόδι για τα καλά. Η ηγεσία της ΝΔ εξακολουθεί να αλληθωρίζει προς τα δεξιά αλλά εκεί ο ανταγωνισμός είναι ισχυρός: Τόσο ο Π. Καμμένος δείχνει αναβαπτισμένος πολιτικά με το κυβερνητικό προφίλ που απέκτησε, ενώ τα λουλούδια που έριξε με ελικόπτερο πάνω από τα Ίμια του έδωσαν μερικές μονάδες επιπλέον επιρροής. Υπάρχει παράλληλα, η Χρυσή Αυγή που δείχνει αντοχές και αναβαπτίσθηκε εκλογικά. Ακόμα και ο Κ. Μπαλτάκος δείχνει έτοιμος να αναλάβει έργο για τη χαμένη τιμή της Δεξιάς…
Η θεωρία της «αριστερής παρένθεσης» αγνοεί το γεγονός ότι ακόμα και αν αποτύχει η νέα κυβέρνηση στα παράτολμα εγχειρήματά της, η οργή και ο θυμός των πολιτών για τα έργα και ημέρες για τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα πάρει καιρό ακόμα να ξεθυμάνει. Και αν το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε το τίμημα με οριακή ανυπαρξία, τα περιθώρια για περαιτέρω συρρίκνωση της ΝΔ είναι ακόμα σοβαρά.
Σε επίπεδο ηγεσίας, δεν φαίνεται να έχει γίνει συνείδηση ότι τα πρόσωπα που ηγήθηκαν του κόμματος όχι μόνο δεν ανέλαβαν την ευθύνη για το μέγεθος της συντριπτικής ήττας αλλά δείχνουν ανεπάρκεια να προσαρμοστούν στα νέα πολιτικά δεδομένα. Ο Αντώνης Σαμαράς εκμεταλλεύεται αυτή την ανεξήγητη αδράνεια για να παραμείνει… αδρανής.
Η νέα κατάσταση, όσο και αν ακούγεται παράξενο, προσφέρεται για μια χωρίς καθυστέρηση προσπάθεια ανασυγκρότησης της Κεντροδεξιάς. Αλλιώς, το φάσμα της πολυδιάσπασης, που εδώ και καιρό βιώνει η Κεντροαριστερά θα μεταφερθεί δεξιότερα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πολιτική ζωή της χώρας.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
