Οι εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ και η σημερινή του σχέση με τη σοσιαλδημοκρατία
Πενήντα χρόνια πριν το 1974 τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η σοσιαλδημοκρατία, στην Ελλάδα, ήταν νοήματα προς διερεύνηση. Σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, το ΠΑΣΟΚ, αφού έκανε τον κύκλο του, ετοιμάζεται εκλέγοντας δημοκρατικά το νέο/α πρόεδρο για μια νέα προσπάθεια επιλέγοντας μοντέλο σοσιαλδημοκρατικής διακυβέρνησης της χώρας.
Συνεπώς πάλι, σήμερα, πενήντα χρόνια μετά, τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η σοσιαλδημοκρατία είναι προς διευκρίνηση. Τόσο σε ό,τι αφορά τη δομή και τις πολιτικές αρχές όσο και σε ό,τι αφορά τη στρατηγική.
Υπάρχει ένα «κοινό» σημείο ανάμεσα σ’ αυτά τα πενήντα χρόνια απόστασης, ότι τίποτα δεν είναι τα ίδια. Όλα είναι διαφορετικά, τόσο στο επίπεδο της χώρας όσο και διεθνώς. Αλλά και μέσα στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Κεντρικό ζήτημα η ιδεολογική πολυπλοκότητα που διακρίνει τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, τουλάχιστον στην Ευρώπη και βασικά στην Ε.Ε.
Ας περιοριστούμε στα δικά μας μια και η εξωτερική πολιτική του «3ου δρόμου» έχει παρέλθει προ πολλού, η δημοκρατία στη χώρα μας είναι εμπεδωμένη, αλλά και γιατί το διεθνές πολιτικοοικονομικό σύστημα στο οποίο συμμετέχουμε με την ψήφο μας ως μέλος του σκληρού πυρήνα της ΕΕ, καθορίζει εκ προοιμίου την εφαρμοζόμενη εσωτερική οικονομική πολιτική κάθε χώρας. Μια πολιτική η οποία φυσικά δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με εκείνη που εξαγγέλθηκε και εφαρμόστηκε στη διάρκεια των προηγούμενων 50 ετών, απ’ όλες τις κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) με τα γνωστά αποτελέσματα.
Επομένως, και με βάση τη δυνατότητα επιβίωσης του τόπου, το οικονομικό μοντέλο το οποίο χρειάζεται να ακολουθήσει η χώρα είναι δεδομένο και προκαθορισμένο και στηρίζεται μεταξύ άλλων: στην ανάπτυξη της παραγωγικής διαδικασίας, στο ισοζύγιο πληρωμών και στη δυνατότητα αύξησης των εξαγωγών.
Συνεπώς μια συνετή κυβέρνηση η οποία θα σέβεται τους πολίτες και τη δημοκρατία, για να μπορέσει να αυξάνει τους μισθούς, να συντηρεί και να διευρύνει ένα κοινωνικό κράτος, να φροντίζει για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στην υγεία και την παιδεία, κ.λπ. κ.λπ., θα πρέπει να ακολουθεί αυστηρά το αναφερόμενο, στοιχειωδώς επιγραμματικά, παραπάνω οικονομικό μοντέλο και επιπλέον το πολύ σημαντικό για εμάς ζήτημα... να φροντίζει επιμελώς για την εξόφληση των δανείων. Μόνο με βάση αυτές τις ακολουθούμενες αρχές θα μπορούμε να πούμε ότι αυτή η κυβέρνηση σέβεται τη δημοκρατία. Διαφορετικά και με βάση την εμπειρία της πτώχευσης θα πρόκειται για κυβέρνηση λαϊκιστών οι οποίοι παραπλανούν τους πολίτες και καταστρέφουν τη χώρα.
Με βάση τις παραπάνω πολιτικές αρχές ως κεντρικό σημείο αναφοράς, ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα δεν μπορεί να αντιπαρατίθεται και να υπόσχεται γενικώς και αορίστως «λαγούς με πετραχήλια», και μάλιστα με δανεικά επειδή η χώρα δεν θα έχει δικιά της παραγωγή πλούτου, ούτε βέβαια να επιτίθεται στο κυβερνών κόμμα αναζητώντας μια ανύπαρκτη διαφοροποίηση.
Επομένως και κλείνοντας αυτό το επετειακό κείμενο, είναι η ίδια η τρέχουσα πραγματικότητα εκείνη η οποία καθορίζει τόσο τη δομή, τη λειτουργία όσο και την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, σήμερα, όπως φυσικά είναι και εκείνη με βάση την οποία θα διαμορφωθεί και το σοσιαλδημοκρατικό του στίγμα. Κάθε απάρνηση, λοιπόν, της τρέχουσας πραγματικότητας και κάθε «γλίστρημα» στο λαϊκισμό για λόγους εντυπώσεων, θα οδηγεί νομοτελειακά στην καταστροφή.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
