Το σχέδιο υπονόμευσης μιας εξαιρετικής Πρόεδρου – Γιατί κάποιοι επιθυμούν να πάρουν τη ρεβάνς

Η τελευταία αλλαγή που έγινε στο Σύνταγμα ουσιαστικά αποφορτίζει τη συζήτηση γύρω από το πρόσωπο του/της Προέδρου της Δημοκρατίας. Πλέον δεν απαιτούνται 180 βουλευτές, ούτε και διαλύεται η Βουλή αν δεν ανευρεθούν. Κοινώς δεν συνδέεται η διαδικασία που αφορά το πρόσωπο του/της Προέδρου της Δημοκρατίας με εκλογές. Σε διαφορετικές συνθήκες θα συζητάγαμε από τώρα για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, καθώς σε ακριβώς ένα χρόνο από τώρα ολοκληρώνεται η πενταετής θητεία της Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Μπορεί, φυσικά, να μην συζητάμε για εκλογές, στο παρασκήνιο, όμως, έχουν φουντώσει οι σχετικές συζητήσεις γύρω από τον/την επόμενο/η ένοικο της περιόδου 2025-2030. Οι πιο μυημένοι τις συνδέουν με τις απροκάλυπτες επιθέσεις που δέχεται το τελευταίο διάστημα η κυρία Σακελλαροπούλου. Με μυθεύματα, διαρροές, υπονοούμενα, ακόμα και με χτυπήματα κάτω από τη ζώνη σε έντυπα του περιθωρίου αναφορικά με την (κρυστάλλινη) προσωπική της ζωή.

Κάτι που δείχνει πως τα πρόσωπα που άφησε πίσω της η κρίση, οι ηττημένοι του χθες, επιθυμούν να πάρουν τη ρεβάνς. Και επειδή σε άλλα επίπεδα δεν μπορούν να το κάνουν, έχουν βρει στόχο την ανεπίληπτη Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Ευελπιστούν ότι από τη στιγμή που δεν απαιτούνται οι 180 ψήφοι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επιλέξει ένα πρόσωπο που δεν χρειάζεται να έχει ευρύτερη αποδοχή. Και ευελπιστούν πως αυτό θα είναι από τη γαλάζια κοίτη, υπονοώντας πως αν το πράξει θα κλείσει τις διαρροές που έχει προς το δεξιό άκρο της ΝΔ. Και ρίχνουν στην πιάτσα διάφορα ονόματα, τα οποία συμπτωματικά  είναι τα ίδια ή συνδέονται με αυτά που είχαν στήσει το παράκεντρο εξουσίας στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας.

Τους ενοχλεί, φυσικά, που έχουν χάσει όλα τα προνόμια εξουσίας που αντλούσαν από την ισχύ της Ηρώδου του Αττικού. Και τους ενοχλεί πως επικεφαλής της Ελληνικής Δημοκρατίας είναι μια προσωπικότητα που δεν παίζει πολιτικά παιχνίδια, δεν έχει προσωπική ατζέντα, δεν εξυπηρετεί κανενός είδους σχέδιο. Στον αντίποδα, δηλαδή, του προκατόχου της.

Όλες οι παρεμβάσεις της είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας, με απόλυτη τήρηση όχι μόνο του γράμματος αλλά και του πνεύματος του Συντάγματος. Το οποίο, άλλωστε, γνωρίζει όσο ελάχιστοι, για αυτό και υπηρετεί με εξαιρετικό τρόπο τον θεσμικό της ρόλο.

Η Ελλάδα, λοιπόν, έχει μια Πρόεδρο της Δημοκρατίας με ξεχωριστό αξιακό κώδικα. Μια Πρόεδρο της Ελλάδας των ανοιχτών οριζόντων, της Ευρώπης, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών. Για αυτό και την χτυπούν διάφορα ερεβώδη συστήματα. Η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς (θα) είναι η ανανέωση της προεδρικής θητείας της Κατερίνας Σακελλαροπούλου.