Ένας ωραίος τρόπος να αλώσεις έναν ιστορικό πολιτικό χώρο

Ορισμένες φορές τα πράγματα χρειάζεται να λέγονται σταράτα ώστε να μπορούν να τα καταλαβαίνουν όλοι χωρίς ερωτήματα. Για όσους, λοιπόν, δεν το έχουν καταλάβει ακόμα, η υποψηφιότητα του κ. Κασσελάκη για πρόεδρος στον ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά στο συγκεκριμένο κόμμα, το οποίο ούτως ή άλλως βρίσκεται σε αποδρομή, αλλά στοχεύει κυρίως και βασικά στο ποιος θα έχει το κουμάντο της κεντροαριστεράς τα επόμενα χρόνια. Στοχεύει δηλαδή στην άλωση του ΠΑΣΟΚ. Κι όποιος το κατάλαβε το κατάλαβε. Και υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι που διαθέτουν πολιτικό κριτήριο ακόμα, μέσα σ’ αυτό το κόμμα οι οποίοι μπορούν να το καταλάβουν.

Υπάρχει στην ψυχοπαθολογία μια κατηγορία προσωπικοτήτων, οι προσωπικότητες «ως εάν». Πρόκειται για εκείνα τα άτομα τα οποία, με δυο λόγια, που προσπαθούν να δείχνουν κάτι άλλο απ’ αυτό το οποίο πραγματικά είναι. Κι εδώ έχουμε μια τέτοια περίπτωση, η οποία βέβαια δεν αποτελεί μια πρωτοτυπία είναι ένα φαινόμενο το οποίο κατακλύζει διεθνώς τα πολιτικά κέντρα τα τελευταία χρόνια.

Πρόκειται για μια πολιτική θέση και άποψη η οποία ήδη «λανσαρίστηκε» στη χώρα μας με την πρωτότυπη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, οι οποίοι ΑΝΕΛ δεν ήταν ακροδεξιοί αλλά «τυροσαλάτα», και της οποίας το σημαντικότερο δείγμα γραφής ήταν το «όχι που έγινε ναι» στο δημοψήφισμα. Επομένως πέρα από ένα άτομο το οποίο εμφανίζεται ως κάτι άλλο απ’ αυτό που είναι, και ένα κόμμα ή ένας συνασπισμός κομμάτων μπορεί να εμφανιστεί ως κάτι από αυτό που είναι και να παραπλανούν τον κόσμο.

Συνεπώς δεν είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας ξαφνιάζει, αφού πάλι, κάτω από τη σκόνη που σηκώθηκε στο άκουσμα αυτής της είδησης, βρίσκεται ο ίδιος άνθρωπος με συγκεκριμένο ονοματεπώνυμο, και ο οποίος εκφράζει απόλυτα τον παραπάνω ψυχολογικό όρο, αφού εφάρμοσε άριστα τις συγκεκριμένες πολιτικές άλωσης. Απλά στην προκειμένη περίπτωση δρα ως «παλιά καραβάνα» που έμαθε γρήγορα πώς παίζεται το παιχνίδι της πινακωτής.

Κλείνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα, θα ήθελα να επισημάνω ότι το θέμα δεν είναι προσωπικό, είναι αυστηρά και μόνο πολιτικό και, να επαναλάβω, δεν αφορά μόνο στο ΣΥΡΙΖΑ. Αφορά γενικότερα στην άλωση της πολιτικής με τη λαθραία εισβολή τέτοιου τύπου ατόμων, όπως βέβαια και στην άλωση της κεντροαριστεράς την οποία χρόνια τώρα προσπαθούσαν να αλώσουν με διάφορους τρόπους αλλά δεν τα κατάφερναν οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί ναι, μπορεί τα συγκεκριμένα κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, να είναι και να λειτουργούν υπό την επήρεια της κομματικής αφέλειας, αλλά τουλάχιστον είναι αυθεντικά και όχι υβριδικά.