Πώς αποχαιρετούμε άραγε τον πολιτικό μας αντίπαλο; Πρώτα τον χαιρετούμε!

H κριτική για μικροψυχία που ασκήθηκε στο σύντομο σχόλιο του Κυριάκου Μητσοτάκη στην παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από την αρχηγία του ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει το ανέκδοτο με τον λύκο και τον λαγό που τελείωνε με τη φράση: ναι αλλά γιατί δεν φοράς κράνος, (ο λαγός εφεύρισκε τις πιο απίθανες δικαιολογίες για να χτυπά τον λύκο).

Είχαμε πολύ πρόσφατη την εικόνα του αρχηγού της ΝΔ να τείνει χειραψία σε εκλογικό κέντρο της αντιπολίτευσης για να εισπράττει άρνηση. Να χαιρετά κομματικούς αντιπρόσωπους του ΣΥΡΙΖΑ για να μένει μετέωρος. Πώς ταυτίζεις αυθαίρετα έναν ψηφοφόρο με τον αρχηγό μιας παράταξης, θα ρωτήσει κανείς. Μα ήταν η νοοτροπία του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ που ξέβαψε πάνω στο εκλογικό του σώμα. Από την απαξίωση της γραβάτας και τις μούντζες στον θεσμό του κοινοβουλίου, μέχρι το σκληρό πολακικό ροκ στο οποίο ο απερχόμενος πρόεδρος έκανε ολοφάνερα πλάτες. Υπάρχουν πολλά που μπορεί να προσάψει κανείς στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σίγουρα η έλλειψη αστικής ευγένειας και πολιτικού πολιτισμού δεν είναι ένα από αυτά. Μάλιστα, η γλώσσα του σώματός του συχνά προδίδει άνθρωπο που υποβάλλει εαυτόν σε αυτοπεριορισμό και διαρκή αγώνα να μένει εντός ορίων. Να θυμίσω ότι έχει παρομοιαστεί άπειρες φορές με τον Mr Bean – έναν ακραία αγγλοσαξονικό χαρακτήρα, σχεδόν εμμονικό με τους τύπους. Δεν είναι τυχαίο ότι η επιτυχία του στο TikTok βασίστηκε στην ανάδειξη του αυθορμητισμού του, δεκάδες βίντεο backstage, για την οποία θα βάζαμε στοίχημα ότι δεν διέθετε.

Το κοινοβούλιο είναι πεδίο μαχών. Αλλά και πεδίο ανάδειξης προσωπικοτήτων. Η πολιτική αντιπαράθεση έχει κόκκινες γραμμές. Ο αυριανισμός στα έδρανα της βουλής δεν ωφελεί κανέναν. Και κυρίως τη δημοκρατία. Η ευχή του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ να πολιτευθεί από δω και πέρα δίχως τοξικότητα, αλλά με πολιτικά επιχειρήματα είναι ευχή της πλειοψηφίας της δημοκρατικής ελληνικής κοινωνίας σε μια παραίτηση που είχε για ακόμη μια φορά στοιχεία διχασμού και τοξικότητας. Ο κ.Τσίπρας έκλεισε την πόρτα πίσω του χαρακτηρίζοντας τους πολιτικούς του αντίπαλους συμπαραστάτες ξένων εκβιαστών, επαναφέροντας δηλαδή στη μνήμη τους «γερμανοτσολιάδες» της αντιμνημονιακής περιόδου.

Συγκεκριμένα είπε: «Αντιμετωπίσαμε αφόρητες πιέσεις και εκβιασμούς που εκπορεύονταν από ισχυρές δυνάμεις έξω από τη χώρα, αλλά έβρισκαν ισχυρούς συμπαραστάτες και μέσα σ’ αυτήν».

Ποιο ήταν το ύφος και ο πολιτισμός της αντιπαράθεσης τις προηγούμενες δεκαετίες στο ελληνικό κοινοβούλιο; Προσπάθησα να βρω το βίντεο στο οποίο ο κ. Κύρκος και ο κ.Φλωράκης χειροκροτούν την ομιλία του τότε αρχηγού της ΝΔ, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, μέσα στη Βουλή, αμέσως μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη. Ως διά μαγείας κατέβηκε από το YouTube! Βρήκα όμως απόσπασμα συνέντευξης του Λεωνίδα Κύρκου στην κρατική τηλεόραση για το ίδιο γεγονός, λίγες μέρες αργότερα, που μπορείτε να δείτε εδώ.

Ας θυμηθούμε πώς αντιπαρατίθεντο οι πολιτικοί αντίπαλοι στο παρελθόν (φορώντας γραβάτα). Κι ας θυμηθούμε τις πρόσφατες πορείες υπέρ Κουφοντίνα, του δολοφόνου του Παύλου Μπακογιάννη, εν μέσω lock down. Ποιος απαξίωσε, λοιπόν, περισσότερο τον θεσμό της αντιπολίτευσης; Ποιος έδειξε μικροψυχία; Ποιος αποχαιρέτησε ρίχνοντας λάσπη –σίγουρα όχι– για τελευταία φορά στον πολιτικό του αντίπαλο;