«Όταν χάνεται το μέτρο» στο Μετρό

Η «Δημιουργία, Ξανά!» κάνει μια αποτίμηση του κόστους της στάσης εργασίας σε Μετρό, Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο και Τραμ, η οποία έγινε ώστε οι εργαζόμενοι να παραστούν στη γενική συνέλευση του κλάδου τους και να συζητήσουν για το μέλλον των εργασιακών τους συμβάσεων. Η «Δημιουργία, Ξανά!» υποστηρίζει ότι η «στάση εργασίας στο Μετρό λόγω της γενικής συνέλευσης των εργαζόμενων είχε ανυπολόγιστο κόστος για τον πολίτη: σε χρόνο, σε χρήμα, σε ταλαιπωρία. Το μεγαλύτερο κόστος όμως είναι ότι συνέβαλε στην παγίωση του συναισθήματος πως ζεις σε μια χώρα όπου όλα γίνονται λάθος:

1. Ο συνδικαλισμός του ιδιωτικού τομέα, αυτός που ιστορικά έδωσε τις νικηφόρες μάχες για τα δικαιώματα των εργαζομένων, στη χώρα μας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος. Ακόμα και η ΓΣΕΕ κυριαρχείται από συνδικαλιστές του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

2. Ο κρατικός συνδικαλισμός, έννοια που στα σοβαρά κράτη θεωρείται παραδοξότητα, έχει μεταβληθεί σε δυνάστη του πολίτη και παρτενέρ της εξουσίας.

3. Οι συνδικαλιστές από εξ ορισμού κοινωνικοί αντίπαλοι της (κρατικής) εργοδοσίας έχουν μεταβληθεί σε συνεταίρους της και η συνδικαλιστική προϋπηρεσία εξαργυρώνεται με κομματική ανέλιξη.

Η «Δημιουργία, ξανά!» καλεί την κυβέρνηση να βάλει τέλος στην ασυδοσία των εργατοπατέρων και στην ομηρία του κοινού νομοθετώντας δύο απλές αλλαγές:

- Καμία συνδικαλιστική δραστηριότητα δεν θα γίνεται σε ώρα εργασίας. Ούτε το Μετρό θα σταματάει, ούτε τα σχολεία ούτε οι δημόσιες υπηρεσίες θα κλείνουν στις γενικές συνελεύσεις.

- Καμία παροχή σε χρήμα, χρόνο ή άλλου είδους διευκολύνσεις και υπηρεσίες δεν επιτρέπονται από τον εργοδότη προς τους συνδικαλιστές διότι έτσι γίνονται συναλλασσόμενοι και αλληλοεξαρτώμενοι.;»