H Νέα Δημοκρατία ή θα έχει υποψήφιο έναν άνθρωπο ο οποίος έχει μεγάλο μέρος ευθύνης για το δυστύχημα των Τεμπών, ή θα κινδυνεύσει να χάσει τους ψηφοφόρους που θέλουν οπωσδήποτε έναν Καραμανλή
Η σύγκρουση τρένων στα Τέμπη, η παραίτηση του Κώστα Αχ. Καραμανλή και η παραμονή του στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας για τις εκλογές του 2023.
Όταν ένας υπουργός παραιτείται μετά από ένα δυστύχημα στον τομέα της αρμοδιότητάς του πάει να πει ότι αναγνωρίζει ότι έχει ένα μέρος της ευθύνης (την οποία βέβαια, λόγω της θέσης του, την έχει αντικειμενικά, είτε την αναγνωρίζει είτε όχι). Ταυτοχρόνως η παραίτησή του δεν σημαίνει ούτε απαλλαγή ούτε διαγραφή της ευθύνης για την οποία οφείλει να απολογηθεί. Μια παραίτηση δεν μηδενίζει το κοντέρ και δεν λειτουργεί ως κολυμπήθρα από την οποία ο παραιτημένος υπουργός θα βγει αναβαπτισμένος για να συνεχίσει την πολιτική του καριέρα σα να μην έχει συμβεί τίποτα.
Όλα τα παραπάνω μπορεί να ισχύουν σε χώρες της ξενέρωτης αλλοδαπής αλλά όχι στη χώρα του εξυπνότερου, εργατικότερου και πιο βασανισμένου λαού στον κόσμο στην οποία ακόμα και η καταδίκη για παράβαση καθήκοντος δεν είναι καταδικαστική για την καριέρα ενός πολιτικού (πράγμα λογικό αν σκεφτούμε – και με βάση όσα καθημερινά προκύπτουν για το δυστύχημα των Τεμπών – τη σχέση των Ελλήνων με το καθήκον). Γι αυτό άλλωστε όχι μόνο δεν έχει αποκλειστεί η πιθανότητα ο Κώστας ο Αχ ο Καραμανλής να ξανακοσμήσει με την παρουσία του τα ψηφοδέλτια της Νέας της Δημοκρατίας αλλά η παρουσία του σε αυτά παρουσιάζεται σχεδόν ως πολύ πιθανή.
Πρόκειται για μια υποψηφιότητα που, όπως διαβάζω, «εξαρτάται από τον ίδιο τον Κώστα τον Αχ.» και όχι, όπως συμβαίνει με τους περισσότερους υποψηφίους, από τον πρόεδρο του κόμματος. Βλέπετε, το επώνυμό του (το οποίο πιθανότατα είναι και το μοναδικό προσόν που χρειάστηκε να έχει) είναι το επώνυμο της οικογενείας του ιδρυτή του κόμματος και υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι της Νέας της Δημοκρατίας οι οποίοι, πιθανόν από αδυναμία κατανόησης του λόγου για τον οποίο ψηφίζουμε, δεν μπορούν να φανταστούν το κόμμα τους χωρίς έναν Καραμανλή στα ψηφοδέλτια και τη Βουλή. Δεν τους ενδιαφέρει να έχει την παραμικρή ικανότητα, αρκεί να τον λένε Καραμανλή και να είναι της οικογένειας. Κάπως έτσι ο ξάδερφος Κώστας κατάφερε να φτάσει μέχρι και πρωθυπουργός και κάπως έτσι εκλέγεται βουλευτής εις τας Σέρρας ο Κώστας ο Αχ.
Συνεπώς για το κόμμα της Νέας της Δημοκρατίας υπάρχει το εξής πρόβλημα: ή θα έχει υποψήφιο έναν άνθρωπο ο οποίος έχει αντικειμενικά ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης για το δυστύχημα των Τεμπών εκνευρίζοντας τους ψηφοφόρους και επιτρέποντας στην αντιπολίτευση να το επισημαίνει διαρκώς, ή θα κινδυνεύσει να χάσει τους ψηφοφόρους που θέλουν οπωσδήποτε έναν Καραμανλή ακόμα κι αν αυτός φοράει το δεξί παπούτσι στο αριστερό πόδι ή προσπαθεί να πιει νερό από το αυτί.
Ευτυχώς πρόκειται για ένα πρόβλημα του οποίου η λύση είναι μάλλον απλή και λέγεται αλλαγή Καραμανλήδων.
Ο Κώστας ο Αχ ο Καραμανλής μπορεί να αποσυρθεί από την πολιτική και τη θέση του να πάρει κάποιος άλλος από την οικογένεια ο οποίος δεν χρειάζεται να έχει ούτε ικανότητες, ούτε διάθεση για δουλειά, ούτε αποτελεσματικότητα, ούτε τίποτα απολύτως. Απλώς, όπως όλοι όσοι ακλούθησαν τον Καραμανλή τον Α’, το μόνο που χρειάζεται να έχει είναι το ίδιο επώνυμο με εκείνον και να είναι της οικογενείας (δυστυχώς μια συνωνυμία δεν αρκεί κι έτσι η Άννα η Καραμανλή δεν κάνει). Και ποιος ξέρει, μπορεί κάποια στιγμή να τον δούμε και πρωθυπουργό. Και μπραβο του.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
Η αίσθηση του κατεπείγοντος και ο ανταγωνισμός ΠΑΣΟΚ - ΕΛΑΣ για τη δεύτερη θέση έχουν οδηγήσει στην αναβίωση των χειρότερων χαρακτηριστικών της μεταπολίτευσης
17°
