Μέσα σε λίγες ώρες, ο δεξιός Γιώργος Κύρτσος αποθεώθηκε από τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι σχεδόν ταυτόχρονα αποδοκίμασαν σε βαθμό γιουχαρίσματος τον Ευκλείδη Τσακαλώτο
Σχόλιο για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στον Γιώργο Κύρτσο και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.
Ο καιρός, ως γνωστόν, έχει γυρίσματα. Ο τροχός επίσης γυρίζει και ο φτωχός βρίσκεται σε ηδονική θέση. Αυτό είναι το δίδαγμα που έμαθαν εσχάτως ένας απόφοιτος του Ήτον και ένας απόφοιτος του ταπεινού κολεγίου Αθηνών. Μέσα σε λίγες ώρες, ο δεξιός Γιώργος Κύρτσος αποθεώθηκε από τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι σχεδόν ταυτόχρονα αποδοκίμασαν σε βαθμό γιουχαρίσματος τον Ευκλείδη Τσακαλώτο.
Η ευκολία με την οποία οι τελευταίοι τροποποιούν τη στάση τους απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις, θα έπρεπε να μας είναι οικεία. Το 2015, αφού αγωνίστηκαν για το «Υπερήφανο ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα, υπερασπίστηκαν εν συνεχεία με θέρμη το απόλυτο ΝΑΙ που πέτυχε ο Αλέξης Τσίπρας μετά από 17 ώρες διαπραγμάτευση. Έτσι βόλευε το κόμμα για τη συνέχιση της διακυβέρνησης του τόπου μαζί με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Σ’ αυτά δεν χωράνε ιδεολογίες.
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θεώρησε λανθασμένα ότι στην περίπτωσή του ο καιροσκοπισμός δεν θα έχει καμία επίδραση. Ήταν, βλέπετε, ο μόνος Υπουργός παραγωγικού Υπουργείου που δεν εξέθεσε την Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Ούτε στους θεσμούς, ούτε στην κοινωνία. Υπήρξε σοβαρός και μετρημένος. Χωρίς ύβρεις, ψέματα και χυδαιότητες. Κάποιοι τον είχαν πείσει ότι είναι ο θεματοφύλακας του ηθικού πλεονεκτήματος. Την εποχή που Καμμένοι και Πολλάκηδες κουρέλιαζαν κάθε ψήγμα πλεονεκτήματος, οποιασδήποτε μορφής.
Ίσως αυτά σκεφτόταν όταν αποφάσισε να δώσει συνέντευξη στην Καθημερινή. Ίσως πάλι να θεώρησε ότι οι σύντροφοί του θα εκτιμήσουν την αστική ευγένεια με την οποία εξαπέλυσε τις κατηγορίες. Ανασφαλή, ανίκανο να επιλέξει καλούς συνεργάτες και τακτικιστή παρουσίασε τον αρχηγό ο Τσακαλώτος και προσπάθησε να παρουσιάσει τα λεγόμενά του ως καλόπιστη κριτική.
Στον ΣΥΡΙΖΑ όμως δεν τα σηκώνουν αυτά. Η φράση «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολυσυλλεκτικό κόμμα» ακούγεται μόνο στις περιπτώσεις όπου τα λεγόμενα βολεύουν, έστω και υπογείως, τους σκοπούς τους. Όταν, αντίθετα, τα λεγόμενα ενοχλούν, η ανοχή εξαντλείται με γοργούς ρυθμούς. Το βίωσε στο πετσί του ο Τσακαλώτος και το συμπύκνωσε στη φράση «Δεν άντεξα να διαβάσω τα σχόλια σε βάρος μου». Καταλαβαίνετε τι είδε και τι άκουσε.
Την ίδια ώρα, ένας απόκληρος της Αριστεράς, ο Γιώργος Κύρτσος γνώριζε την αποθέωση από ανθρώπους με τους οποίους μέχρι λίγες ώρες νωρίτερα ήταν απέναντι. Ανθρώπους τους οποίους στο πρόσφατο παρελθόν κατηγορούσε για σκευωρούς. Ο Κύρτσος ήταν μια ακόμη μεταγραφή αεροδρομίου για τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα λεγόμενά του στη δεδομένη στιγμή βολεύουν. Δεν έχει σημασία αν προηγουμένως υποστήριζε ακριβώς τα αντίθετα. Τώρα είναι χρήσιμος και ευθύς αποθεώνεται στα κομματικά μέσα αλλά και στα ΜΜΕ που ανοιχτά απηχούν τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Το πρόβλημα δεν είναι φυσικά ότι κάποιοι αλλάζουν συμπεριφορές. Το πρόβλημα είναι ότι το κάνουν με όρους καθαρά οπορτουνιστικούς. Δεν βολεύουν όσα λες; Είσαι γερμανοτσολιάς. Βολεύουν; Περάστε, καθίστε και δώστε μια συνέντευξη για να διαφωτίσετε το ακροατήριο. Πάρτε και ένα φοντάν.
Το κόμμα αποτελείται από ένα ετερόκλητο πλήθος που δεν διστάζει να αποθεώσει ακόμη και πρόσωπα ή συμπεριφορές που θεωρούνται ξένες προς την αριστερά, την οποία επικαλούνται. Δεν γνωρίζω πόσο περήφανος θα ήταν ο Γκράμσι για τον Παύλο Χαϊκάλη, τι θα έλεγε ο Κύρκος για τον Παύλο Πολάκη, πώς θα χαρακτήριζε ο Λεντάκης τη Ραχήλ Μακρή.
Ακόμη και η περιβόητη συντροφικότητα έχει ελάχιστη σημασία. Το κόμμα είναι οργανωμένο με θεοκρατικά χαρακτηριστικά και μεσσία τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτόν που πήρε τον λαό της αριστεράς από την έρημο του 3% και τον οδήγησε στα μεγαλεία της εξουσίας. Όποιος τον αμφισβητεί, παραδίδεται προς γνώση και συμμόρφωση στον όχλο, διά τα περαιτέρω. Το έπαθε προ ημερών ο ανυποψίαστος Σάκης Παπαδόπουλος όταν διαφοροποιήθηκε κάπως για τη σκευωρία Novartis και αναγκάστηκε να ανασκευάσει άκομψα. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος γνώριζε τη διαδικασία αλλά η αστική του υπεροψία δεν τον άφησε να δει καθαρά. Έκανε το μοιραίο λάθος και το πλήρωσε με αγνό, ποιοτικό bullying. Από αυτό που απαγορεύεται, αλλά συμβαίνει στο Ήτον.
Πλέον, ο Νίκος Φίλης δεν μπορεί να επικαλεστεί την αφέλειά του σε περίπτωση που αμφισβητήσει εκ νέου τις επιλογές του αρχηγού εν όψει συνεδρίου. Το κόμμα είναι δικό του. Όλοι οι άλλοι είναι αναλώσιμοι. Μπορεί να τους αφήνει κατά καιρούς να δοξαστούν αλλά εκείνος επιλέγει μέχρι πού. Ο Τσίπρας τα δίνει, ο Τσίπρας τα παίρνει. Όποιος δεν θέλει τέτοιο κόμμα μπορεί να πάρει τα κουβαδάκια του και να πάει σε άλλη παραλία. Δόξα το Θεό, πάνω από 20-30 αριστερά κόμματα ευδοκιμούν στην Ελλάδα.
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
