Πεδίον του Άρεως: Take me to Mars Field

Δεν ξέρω ποιος ειναι υπεύθυνος για τις ταμπέλες της Περιφέρειας Αττικής (υποθέτω, λόγω όγκου εργασιών θα είναι πάρα πολλοί), αλλά οφείλω να τους ευχαριστήσω γιατί ποτέ δεν με απογοητεύουν. Έτσι μετά το υπέροχο Karamanlis’ Holes για τις Τρύπες του Καραμανλή σκέφτηκαν αυτό το αριστούργημα:

Θα αγνοήσω πως όταν έχεις στη γλώσσα σου το πρωτότυπο (Άρης) δεν έχεις λόγο να το μεταφράσεις χρησιμοποιώντας την απομίμηση (Mars), θα κάνω πως θεωρώ λογική την «ίδρυση» ενός άλσους και όχι την κατασκευή, τον σχεδιασμό, τα εγκαίνια ή την οριοθέτηση του, δεν θα ρωτήσω για το θαυμαστικό και γενικά τα σημεία στίξης στο «Είσοδος: Bασ. Κωνσταντίνος Α!» (μπορεί να είναι αξιοθαύμαστη είσοδος ή να συμβαίνει κάτι άλλο, κάτι που έχει να κάνει με κάποιον φιλοβασιλικό ενθουσιασμό που δεν ξέρω) και θα μπω κατευθείαν στο ψητό.

Οι λόγοι που δεν μεταφράζουμε το τοπωνύμια αλλά απλώς τα γράφουμε με λατινικούς χαρακτήρες, πέραν του κινδύνου αντί για πληροφορία να προσφέρουμε γέλιο, είναι δύο. Ο πρώτος είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έννοιες αλλα με ονόματα που συνήθως όχι μόνο δεν μεταφράζονται, αλλά οποιαδήποτε προσπάθεια μετάφρασης τα κάνει απλώς άλλα ονόματα. Ο δεύτερος (και πολύ σημαντικότερος) είναι ότι οι πινακίδες έχουν σκοπό να βοηθούν όσους ψάχνουν να βρουν μια τοποθεσία, μια πλατεία, έναν δρόμο, ένα άλσος καλή ώρα κλπ. Οι πινακίδες με λατινικούς χαρακτήρες έχουν σκοπό να βοηθούν αυτούς που ψάχνουν αλλά δεν ξέρουν να διαβάζουν ελληνικά. Γι’ αυτό κάποιος τουρίστας μπορεί να μπει σε ένα ταξί, να ζητήσει από τον οδηγό να τον πάει στο Pedion tou Areos και ο οδηγός να τον πάει στο Πεδίον του Άρεως. Αν ο ίδιος τουρίστας μπει στο ταξί και πει στον οδηγό ότι θέλει να πάει στο Mars Field ο μόνος περιορισμός στο πού θα καταλήξει μπαίνει από τη φαντασία του οδηγού. 

Από την άλλη κι επειδή η προσφορά γέλιου είναι ίσως σημαντικότερη από την προσφορά πληροφοριών, έχω μερικές ιδέες που μπορεί να αξιοποιήθουν από φορείς που θα ακολουθήσουν το παράδειγμα της περιφέρειας. Και μπράβο τους.