Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει την πρόταση περί «μορατόριουμ» από τον ΣΥΡΙΖΑ και τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Δεν ξέρω αν ενημερωθήκατε αλλά προχτές στη Βουλή ο Αλέκσης ζήτησε από την κυβέρνηση «μορατόριουμ». Δηλαδή (σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει στη λέξη το Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλωσσας του Χαραλαμπάκη) ζήτησε μια συμφωνία για παύση των ενεργειών που θα δυσκόλευαν τις ήδη τεταμένες σχέσεις κυβέρνησης-αντιπολίτευσης.
Μόνο που οι ενέργειες της κυβέρνησης που εκνευρίζουν τα στελέχη της αντιπολίτευσης είναι οι ενέργειες για τις οποίες εξελέγη: τα νομοσχέδια που καταθέτει στη Βουλή, ενώ οι ενέργειες στις οποίες θα μπορούσε να βάλει φρένο η αντιπολίτευση ειναι οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και υπερμετάδοσης του κορωνοϊού που (όπως ισχυρίζεται η αντιπολίτευση) οφείλονται στο ότι η κυβέρνηση κάνει τη δουλειά για την οποία εξελέγη και καταθέτει νομοσχέδια (παρότι ένα ακόμα πράγμα που δημιούργησε ένταση στις σχέσεις κυβέρνησης-αντιπολίτευσης και πυροδότησε δεκάδες συγκεντρώσεις ήταν η άρνηση της κυβέρνησης να υποκύψει στον εκβιασμό ενός τρομοκράτη, υποθέτω ότι ο Αλέκσης στο «μορατόριουμ» του δεν περιλαμβάνει την απαίτηση να υποχωρήσει η κυβέρνηση στις απαιτήσεις του Κουφοντίνα).
Με λίγα λόγια, ο Αλέκσης ζήτησε από την κυβέρνηση να μη νομοθετεί προκειμένου ο ίδιος και το κόμμα του να μη δημιουργούν προβλήματα στην προσπάθεια καταπολέμησης της πανδημίας. Με ακόμα λιγότερα λόγια ζήτησε ουσιαστικά να σταματήσει να λειτουργεί η Βουλή.
Φυσικά ο Αλέκσης δεν είναι ο πρώτος σύντροφος που κάνει στην κυβέρνηση «μια προσφορά που δεν μπορεί να αρνηθεί». Προηγήθηκε ο σύντροφος Κυρίτσης ο οποίος απαντώντας σε ένα τουίτ του Γεωργιάδη για τις καθημερινές συγκεντρώσεις εν μέσω πανδημίας τουίταρε αυτό:
Μια απλή προειδοποίηση θα έλεγε κάποιος πονηρός, μόνο που «απλή προειδοποίηση» είναι όταν κάποιος σου επισημαίνει εναν κίνδυνο με τον οποίο δεν έχει καμία απολύτως σχέση, όχι όταν κάποιος σου επισημαίνει έναν κίνδυνο που διατρέχεις από τον ίδιο. Προειδοποίηση είναι να σου πει κάποιος «πρόσεξε μη σκοντάψεις και πέσεις». Αν σου πεί «πρόσεξε μη σε πετάξω κάτω» είναι απειλή.
Κι επειδή το μήνυμα του συντρόφου Κυρίτση μπορεί να μην ήταν αρκετά σαφές, ο σύντροφος Γιαννούλης φρόντισε να κάνει όσο πιο σαφή γίνεται την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ για τα αποτελέσματα της λειτουργίας του κοινοβουλίου λέγοντας «κάθε νομοθέτημα που έρχεται εδώ (στη Βουλή), θέλουν δεν θέλουν κάποιοι, είναι μια σπίθα».
Κάπως έτσι, και με δεκάδες συγκεντρώσεις εν μέσω πανδημίας, φτάσαμε στην πρόταση του Αλέκση για «μορατόριουμ». Αφού οι συγκεντρώσεις είναι πυρκαγιές που καίνε την προσπάθεια αντιμετώπισης της πανδημίας, τι θα λέγατε να σταματήσετε να ανάβετε σπίθες στη Βουλή νομοθετώντας, λέει στην ουσία ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης και το χειρότερο δεν είναι ότι ο αρχηγός του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος της χώρας στην ουσία ζητάει να κλείσει η Βουλή με την απειλή της συνέχισης δημιουργίας εστιών υπερμετάδοσης. Το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν εκπλήσσεται.
Όπως είναι λογικό ένας χορτοφάγος να παραγγείλει χορτοφαγικά πιάτα σε ένα εστιατόριο, όπως είναι λογικό ένας πιστός χριστιανός να κάνει τον σταυρό του κάθε φορά που περνά έξω από εκκλησία, έτσι είναι λογικό ένας άνθρωπος που τα πολιτικά του είδωλα δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοκρατία να επιδιώκει τη διακοπή της λειτουργίας της Βουλής όταν στην θέση του πρωθυπουργού είναι κάποιος άλλος. Πολύ περισσότερο όταν, εκτός από νομοσχέδια, η λειτουργία αυτή έχει σχέση και με τη σύσταση μιας προανακριτικής επιτροπής για τον κολλητό του: τον σύντροφο Παππά. Και μπράβο της.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
