Ο νέος δήμαρχος κάνει πράξη την πολιτική του φιλοσοφία και επενδύει στο «Μεγάλο Σχολείο της Ζωής» που είναι το πραγματικό πανεπιστήμιο. Αυτό που βγάζει, δηλαδή, ανθρώπους της πιάτσας και όχι κουλτουριάρηδες που κλέβουν τα λεφτά του κοσμάκη με επιχορηγήσεις. Ταυτόχρονα συμπλέει με τις κυβερνητικές εξαγγελίες για την επιχειρηματικότητα, σπάζοντας το κρατικό μονοπώλιο στον τζόγο.
Σημείωση προς τον Ιστορικό του Μέλλοντος: Ναι, όσο οι βελανιδοφάγοι της Ευρώπης ανακαλύπτουν τα ακροδεξιά κόμματα εμείς τους αφήνουμε για άλλη μια φορά πίσω και ήδη προχωράμε παρακάτω: Εκλέγουμε απευθείας προέδρους ποδοσφαιρικών ομάδων!
● Που όπως όλοι ξέρουμε είναι το επόμενο στάδιο της εκλογικής ωριμότητας. Και αποκαλείται «Πολιτική χωρίς Προσχήματα»! Δηλαδή πολιτική όπου ο επιχειρηματίας/αρχηγός της αγέλης δεν χρειάζεται πλέον τα πολιτικά κόμματα για μεσάζοντες, αλλά κάνει κατευθείαν τη δουλειά μόνος του. Για να είναι πιο σίγουρος.
● Και γιατί δεν είναι καιρός για περιττά έξοδα σε μίζες.
Με ανασχηματισμό απαντά, λέει, στο «μήνυμα» των ευροεκλογών, ο Αντώνης Σαμαράς. Δηλαδή πιστεύει ότι το 9.2% που έχασε η Νέα Δημοκρατία είναι άνθρωποι που δεν μπορούσαν να αντέξουν άλλο το γεγονός ότι δεν είχε υπουργείο ο Άρης Σπηλιωτόπουλος και ο Ανδρέας Λοβέρδος;
● Αυτό θα πει πολιτική αντίληψη!
● (Στην πραγματικότητα, είναι ακριβώς η ίδια λογική που κάνει τον Πάνο Καμμένο να απαντά στην εκλογική ήττα του με περισσότερη Ραχήλ Μακρή. Θεωρώντας ότι αυτό που έδιωξε τους ψηφοφόρους του είναι το γεγονός ότι δεν υπήρχαν αρκετές κραυγές του τύπου «Χούντααααααα» και «Δοσίλογοιιιιιιιι»).
Δεδομένο Νο1: Ο Πάνος Καμμένος πριν τις εκλογές πήγε να προσευχηθεί στην Ιερά Μονή Πανορμίτη στη Σύμη.
● Δεδομένο Νο2: Μετά τις εκλογές, ο Πάνος Καμμένος έχασε 200.000 ψήφους.
● Ναι, κανονικά τα δύο γεγονότα θα έπρεπε να προκαλέσουν σοβαρά ερωτηματικά στον Πάνο Καμμένο για την αποτελεσματικότητα της προσευχής του.
● Αλλά, πάλι, αν ο Πάνος Καμμένος συνδύαζε τα δύο γεγονότα, δεν θα ήταν ο Πάνος Καμμένος.
Πριν τις ευρωεκλογές, μόλις ανακοινώθηκε το εύρημα του σταυρού προτίμησης, πολλοί ήταν στα κάγκελα υπέρ της εφαρμογής του. Επειδή καταργούσε τις υπερεξουσίες του αρχηγού, έδινε το δικαίωμα στο λαό να επιλέξει (και εξασφάλιζε στον Βενιζέλο ότι οι πασοκικοί υποψήφιοι θα εξαφάνιζαν τους άσχετους της Ελιάς).
● Μετά τις εκλογές, ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΚΡΙΒΩΣ μοιρολογούν και αναθεματίζουν «το επίπεδο του λαού», που εξέλεξε την Καϊλή αντί π.χ. του Πιερράκη.
● Λέγεται και «Σχιζοφρένεια του Βενιζελόφρονα».
Σοφή η κίνηση του ντουέτου Λοβέρδος - Αηδόνης να επιστρέψουν στο ΠΑΣΟΚ. Γιατί μόνο έτσι έχουν τη δυνατότητα να ξαναζήσουν την απόλαυση να ξαναφύγουν.
Πρόταση για τις επόμενες πέντε πρωτοχρονιές, που θα αλλάξουν με καθυστέρηση λόγω Καμίνη: Να μαζέψουμε τα χαμένα λεπτά των τεσσάρων πρώτων και να υποδεχθούμε το 2019 επισήμως μια ώρα μετά. Όπως στα δίσεκτα.
Ναι, η εκμετάλλευση των παρθένων παραλιών σκοντάφτει σε ένα λογικό παράδοξο: Από τη στιγμή που τις εκμεταλλεύεσαι, παύουν να είναι παρθένες.
● Κατά συνέπεια, χάνεται το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που τις έκανε εκμεταλλεύσιμες.
Η απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας
Πολιτικός συντάκτης στον Antenna
Η (πραγματική) απορία της εβδομάδας
Το να συζητούν τα κόμματα της συγκυβέρνησης για κατάργηση του bonus των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα δεν είναι σαν να συμφιλιώνονται με την ιδέα ότι δεν πρόκειται κανένα από τα δύο να βγει ξανά πρώτο κόμμα; Αλλά αν έχουν συμφιλιωθεί με την ιδέα αυτή, τότε δεν είναι σαν να παραδέχονται επίσης ότι οι εξαγγελίες για θέσεις εργασίας και ανάπτυξη, που υποτίθεται ότι θα τους δικαίωναν και θα έφερναν τους ψηφοφόρους τους πίσω, είναι στην πραγματικότητα μούφες;
Θα έπρεπε να υπάρχει μια λέξη για…
Ψυγειάγχος: Ο μόνιμος φόβος, λόγω παιδικού τραύματος, ότι κρατάς ανοιχτό το ψυγείο με τα παγωτά περισσότερο από όσο πρέπει, με αποτέλεσμα να προκαλέσεις την επίπληξη του περιπτερά.
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
