Η Σταματίνα Μαντέλη κατέκτησε το «προνόμιο» να ηγείται της Διεύθυνσης Πολιτικής Γης, μίας νευραλγικής υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Τύλιξε σε μια κόλα χαρτί τους πολιτικούς προϊσταμένους της, έδεσε με σπάγκο το πακέτο και ανέμενε υπομονετικά. Για να διασφαλίσει τη νομική της προστασία υπεξαίρεσε περίπου 300 έγγραφα από το φάκελο Βατοπεδίου. Για την ιστορία, η Σταματίνα Μαντέλη είναι η διευθύντρια της υπηρεσίας η οποία παραχώρησε τα φιλέτα στον Εφραίμ. Τότε δεν μίλησε. Τώρα είναι λαλίστατη. Τότε είπε τη μισή αλήθεια, όπως ισχυρίζεται ακόμη και ο δικηγόρος της. Τώρα ορκίζεται πως είπε όλη την αλήθεια. Τότε είχε ενόρκως καταθέσει στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (η μισή αλήθεια). Τώρα κατηγορείται σε βαθμό κακουργήματος (oλόκληρη η αλήθεια). Η Σταματίνα Μαντέλη, ως ανώτερη υπάλληλος του Δημοσίου, κρίνει κάθε φορά τη δόση της αλήθειας που θα αποκαλύψει. Εκεί καταντήσαμε.
O «Κατουρλής» και ο «Μάγκας»
Η διευθύντρια στις 135 σελίδες της κατάθεσής της εξηγεί με λεπτομέρειες πως ο Ευ. Μπασιάκος, αυτός ο πολιτικός ογκόλιθος της Βοιωτίας, «κατουριόταν επάνω του όταν του τηλεφωνούσε ο Θ. Ρουσόπουλος ή ο Γ. Αγγέλου» (σελ. 128 της κατάθεσης). Επαναλαμβάνει με το νι και με το σίγμα το περιεχόμενο των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων μεταξύ του μοναχού Αρσένιου (του συμβούλου του ηγουμένου Εφραίμ), όστις από το γραφείο του έκλεινε ραντεβού στα παιδιά του Μαξίμου για δείπνο το βράδυ στην κατοικία του κ. Ρουσόπουλου στο Ψυχικό (ενίοτε και στο Καπανδρίτι).
Στη συνέχεια η διευθύντρια αποκαλύπτει πως ο Α. Κοντός, πολιτικός ογκόλιθος από την Ξάνθη, της άσκησε πιέσεις προκειμένου να διαψεύσει δημοσίευμα, να αποστείλει τη διάψευση στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, να μην ξανακαταθέσει στην Επιτροπή και όλα αυτά εν γνώσει του προέδρου της Επιτροπής, του επίσης πολιτικού ογκόλιθου Χρ. Μαρκογιαννάκη από τα Χανιά. Ο τελευταίος «θυμήθηκε» το τηλεφώνημα του υπουργού κ. Κοντού. Άρα, η Σταματίνα ομιλεί αληθώς, αυτή τη φορά τουλάχιστον (σελ. 129).
Η διευθύντρια αποκαλύπτει και άλλη μία παράμετρο. Αναγκάστηκε να υπεξαιρέσει τα έγγραφα από το φάκελο Βατοπεδίου, διότι πληροφορήθηκε αρμοδίως πως ο Α. Κοντός έστειλε ανθρώπους του για να κλέψει αυτά τα έγγραφα από το γραφείο της (σελ. 132, 133). Με λίγα λόγια ο κ. Κοντός, βουλευτής σήμερα και πρώην υπουργός, λειτούργησε όπως και ο τελευταίος μαφιόζος της Καμόρα στη Νάπολη.
Πριν από δύο εβδομάδες ο γαμπρός του Έβερτ, υφυπουργός του Καραμανλή και σήμερα εκτός Βουλής, ο Π. Δούκας (πολιτικός ογκόλιθος του υπολοίπου Αττικής), καταθέτοντας στην Εξεταστική Επιτροπή αποκάλυψε, ω του θαύματος, πως δεχόταν πιέσεις από το Μαξίμου (συγκεκριμένα από τον Γ. Αγγέλου) προκειμένου να ευοδωθεί η υπόθεση Βατοπεδίου. Ερώτημα μέγα. Γιατί η Σταματίνα κατηγορείται πως τότε είχε πει τη μισή αλήθεια; Ο κ. Δούκας τι έκανε, την είπε ολόκληρη; Προφανώς άλλαξαν οι ισορροπίες. Ο πρώην υφυπουργός και βουλευτής δεν είχε τίποτε να χάσει και «έδωσε» τον Αγγέλου, «ψιλοέδωσε» τον Ρουσόπουλο, αλλά και άφησε αιχμές κατά του Καραμανλή. Η «ρουφιανιά» του Π. Δούκα λειτούργησε ως σύνθημα και η Σταματίνα κατάλαβε πως άνοιξε η πόρτα και για τη δική της σωτηρία.
Ποιος να ’ναι ο «Μεγάλος»;
Στην κατάθεσή της, λοιπόν, καθαρίζει εν ψυχρώ τον Μπασιάκο και τον Κοντό, τον Αγγέλου και τον Ρουσόπουλο. Αναφέρεται με μεγάλη προσοχή (το Πασόκ βρίσκεται στην εξουσία, για να μην ξεχνιόμαστε) στον Γ. Δρυ, το βουλευτή Κέρκυρας που έχασε από την Ά. Γκερέκου και έμεινε στον άσο... Ναι, αυτός ο πολιτικός ογκόλιθος της Κέρκυρας. Η Σταματίνα αναφέρει απλώς πως της τηλεφώνησε για να «προσέξει την υπόθεση για την οποία ενδιαφέρεται ο μοναχός Αρσένιος». Είναι πολύ προσεκτική η Σταματίνα όταν αναφέρεται στον Γ. Δρυ και ακόμη προσεκτικότερη όταν αναφέρεται στον Α. Φωτιάδη (πολιτικό ογκόλιθο του Έβρου). Δεν έχει, ωστόσο, κανέναν ενδοιασμό να «δώσει» τον Κ. Κιλτίδη, ενώ απλώς αναφέρεται στον Μπέζα (υφυπουργό στο Υπ. Οικονομικών στη θέση του Π. Δούκα). Ο Μπέζας, μεταξύ μας, απλά εκλαμβάνεται ως πολιτικό χαλικάκι από τη Θεσπρωτία (σελ. 92 της κατάθεσης).
Λείπει ωστόσο κάποιος από το Οργανόγραμμα. Στην κατάθεση αναφέρεται για μια στιγμή και μόνο ως «ο Μεγάλος». Η αναφορά δείχνει το Μαξίμου και δεν είναι ο Θ. Ρουσόπουλος, ο οποίος κατονομάζεται. Η Σταματίνα φωτογραφίζει κάποιον άλλον. Τον «Μεγάλο Απόντα». Εκείνον που αποφάσισε (;) να διοικήσει με συμμορίες. Λένε πως είναι Βορειοελλαδίτης και σύμφωνα με κάποιες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ονομάζεται Κ. Καραμανλής. Η Σταματίνα ισχυρίζεται πως ήταν ενήμερος για τα καμώματα των συνεργατών του. Αλλά αυτά τα ισχυρίζεται η Σταματίνα.
Η κατηγορούμενη κλείνει την κατάθεσή της (σελ. 132, 135) με εντυπωσιακό τρόπο. Κατ’ αρχήν δηλώνει πως ήταν γνωστή η κομματική της αφοσίωση στη ΝΔ και άρα ήταν έμπιστο άτομο προκειμένου να διαχειριστεί το θέμα Βατοπέδιον. Δεύτερον ισχυρίζεται πως αν τηρούντο οι διαδικασίες και οι προβλεπόμενοι χρόνοι, η υπόθεση δεν θα είχε καταλήξει σε αίσιο τέλος και οι ανταλλαγές γης δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί. Καταλογίζει, δηλαδή, δόλο στην πολιτική ηγεσία του Μαξίμου και του υπουργείου της. Και κάτι τελευταίο. Η Σταματίνα καταγγέλλει πως ο μοναχός Αρσένιος και ο Εφραίμ είχαν εντοπίσει τα φιλέτα γης που θα ανταλλάσσονταν με τη λίμνη Βιστωνίδα πολύ καιρό πριν τη γραφειοκρατική διεκπεραίωση της υπόθεσης. Δεν ομιλούμε για απλό δόλο, δηλαδή, αλλά για προμελετημένο έγκλημα (σελ. 86, 88, όπου ο κ. Κοντός ζητά να πληροφορηθεί τον κατάλογο των διαθέσιμων παραθαλάσσιων και άλλων οικοπέδων).
Η συγγραφή του βιβλίου αλλά και η παρουσίασή του σε Αθήνα, Πάτρα και Θεσσαλονίκη, αναδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι ο καιροσκοπισμός είναι το κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής του σκέψης και της πολιτικής του διαδρομής
13°
