Πίνοντας καφέ με έναν Έλληνα flat-earther

Τον γνώρισα μέσω ενός ενθουσιώδη φίλου ο οποίος τριγυρνάει πολύ και κάνει διαρκώς νέες γνωριμίες. «Θα σε ενδιαφέρει η περίπτωση» μου είπε. «Είναι και πολύ συμπαθητικό παιδί». Κάπως έτσι, βρέθηκα σε ένα καφέ στο Κουκάκι να κουβεντιάζω με τον Μ., έναν άνθρωπο που χαρακτηρίζει τον εαυτό του «ανήσυχο πνεύμα» και πιστεύει ακράδαντα πως όλα όσα γνωρίζουμε για το σύμπαν είναι μια καλοστημένη απάτη, ένα ευρέως διαδεδομένο hoax.  

Αποδείχτηκε όντως συμπαθητικός. Αν και όχι και τόσο παιδί. Ζει στον πλανήτη (ή, όπως ο ίδιος επιμένει, στον επίπεδο δίσκο) Γη, εδώ και 44 χρόνια. Στα σαράντα από αυτά, πήγαινε με το ρεύμα. Δεν αμφισβητούσε το «θέσφατο» της στρογγυλής Γης και κορόιδευε όσους πίστευαν το αντίθετο. Τέσσερα χρόνια πριν, όμως, είδε ένα βίντεο στο YouTube το οποίο τον έκανε να αναθεωρήσει τις απόψεις του. Από τότε άρχισε «να το ψάχνει».

Αποδείχτηκε επίσης προνοητικός. Δέχτηκε να κουβεντιάσουμε μόνο αφού του υποσχέθηκα ότι δεν θα τον λοιδορούσα στο κείμενό μου. «Λίγο χιούμορ δεν με πειράζει» είπε. «Αλλά έχω βαρεθεί τα χαζά αστεία από ανθρώπους που δεν δέχονται τη διαφορετική άποψη. Ειδικά όταν οι ίδιοι αγνοούν βασικά πράγματα, ακόμα και για τις fake θεωρίες που ασπάζονται. Παράδειγμα: Ξέρεις να μου πεις πόση είναι η υποτιθέμενη περίμετρος της Γης;». Δεν ήξερα. (Το γκούγκλαρα στο κινητό μου όταν πήγε στην τουαλέτα: Είναι 40.075 χλμ).

Όταν επέστρεψε, ανέπτυξε εν συντομία τη θεωρία της Επίπεδης Γης, αναφέροντας και τις διάφορες αναθεωρήσεις που έχουν γίνει, χάρη στα νέα «επιστημονικά» στοιχεία. Για παράδειγμα, τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει στην κοινότητα των flatearthers η άποψη ότι τα νερά των ωκεανών δεν χύνονται στο κενό στην άκρη της Γης, αλλά συγκρατούνται χάρη σε ένα τείχος από πάγο. Υπάρχει βέβαια και μια φράξια τα μέλη της οποίας επιμένουν στην παλιά άποψη, αλλά αυτοί θεωρούνται λίγο πολύ γραφικοί. Τον ρώτησα αν το τείχος του πάγου κινδυνεύει να λιώσει εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. «Αν υπήρχε κλιματική αλλαγή, ναι, θα κινδύνευε» απάντησε αινιγματικά.

Είχε πια έρθει η ώρα να τον στριμώξω με ερωτήσεις. «Πυροβόλα ελεύθερα» είπε με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Και πρέπει να παραδεχτώ ότι για κάθε πυροβολισμό είχε και από μία απάντηση. Να ένα μικρό δείγμα:

Ερώτηση: Γιατί το πλοίο που απομακρύνεται από την ακτή χάνεται κάποια στιγμή από τα μάτια μας; Δεν είναι αυτό απόδειξη της καμπυλότητας της Γης;

Απάντηση: Όχι. Είναι καθαρά θέμα προοπτικής. Αν είχαμε ένα πολύ καλό τηλεσκόπιο και δεν υπήρχε υγρασία, θα συνεχίζαμε να το βλέπουμε.

Ε: Ο Μαγγελάνος (και πάρα πολλοί άλλοι) έχουν κάνει τον περίπλου της Γης. Τι λες για αυτούς;

Α: Απλά ταξίδεψαν σε μια διαδρομή κοντά στην περίμετρο του δίσκου και επέστρεψαν στο αρχικό σημείο.   

Ε: Τα αεροπλάνα περνούν συχνά πάνω τους πόλους για να κόψουν δρόμο. Πώς θα γινόταν αυτό αν η Γη ήταν επίπεδη;

Α: Στην πραγματικότητα κανένας αεροδιάδρομος δεν περνάει από εκεί.

Ε: Μα τόσοι άνθρωποι ταξιδεύουν καθημερινά με αυτόν τον τρόπο.

Α: Εσύ έχεις ταξιδέψει έτσι; Όχι. Άρα δεν μπορείς να το αποδείξεις.  

Ε: Και οι φωτογραφίες της Γης που στέλνουν οι δορυφόροι ή που έχουν τραβηχτεί στη Σελήνη;

Α: Μην εμπιστεύεσαι τις φωτογραφίες. Είναι πολύ εύκολο να κατασκευαστούν.

Ε: Και οι μαρτυρίες των αστροναυτών;

Α: Οι αστροναύτες έχουν δωροδοκηθεί. Ή μπορεί απλά να τους εξαπάτησαν.

Ε: Γιατί όταν έχουμε έκλειψη Σελήνης, η σκιά της Γης φαίνεται στρογγυλή πάνω στην επιφάνειά της;

 Α: Δεν είναι η σκιά της Γης. Είναι η σκιά ενός άλλου αντικειμένου. Λέγεται Σκοτεινό Σώμα και κινείται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη.

Ε: Και αυτό πώς και είναι στρογγυλό;

Α: Δεν ξέρω. Εσύ έχεις την απορία, εσύ πρέπει να το ψάξεις.

Όπως ήταν φανερό, το πράγμα δεν οδηγούσε πουθενά. Γρήγορα λοιπόν οι ερωτοαπαντήσεις άλλαξαν ύφος.

Ε: Πήγες πουθενά στις γιορτές;

Α: Όχι, Αθήνα έμεινα.

Ε: Τα γιουβαρλάκια τα προτιμάς με αυγολέμονο ή χωρίς;

Α: Με αυγολέμονο.

Ε: Ποιος λες να πάρει φέτος το πρωτάθλημα;

Α: Ο Ολυμπιακός.

Χωρίσαμε σαν φίλοι αφού συμφωνήσαμε ότι, σε ό,τι αφορά το σχήμα της Γης, διαφωνούμε –συμφωνούμε όμως ως προς τα γιουβαρλάκια. Εγώ περπάτησα προς το μετρό με τη βαρύτητα της Γης να με κρατά όρθιο, ενώ εκείνος, μην έχοντας την ανάγκη της, βάδισε πολύ πιο ανάλαφρος προς το σπίτι του.