Πολιτικη & Οικονομια

SOS, Κόκκινος συναγερμός για την αποβιομηχάνιση

Μέσα σε δύο μόνο ημέρες δύο εργοστάσια έβαλαν λουκέτο στην χώρα μας

07.06.2019, 16:52
Αριστοτέλης Αϊβαλιώτης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Design & Αρχιτεκτονικη Aπόστολος Γκλέτσος: Το ξενοδοχείο Papi στην Αίγινα θα είναι μία full experience

Γιάννης Νένες

Μουσικη Maruja: «Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι τριαντάχρονοι δεν μπορούν να αγοράσουν σπίτι»

Τάνια Σκραπαλιώρη

Βιβλιο Τα 90.000 βιβλία που ψάχνουν χώρο: Η έκκληση του Παλαιοβιβλιοπωλείου των Αστέγων

Λουκάς Βελιδάκης

Η Ελλάδα είναι σε μία πορεία αποβιομηχάνισης από την δεκαετία του 1980.

Μέσα σε δύο μόνο ημέρες δύο εργοστάσια έβαλαν λουκέτο στην χώρα μας. Το ένα, στην Βόρειο Ελλάδα, το εργοστάσιο της ΔΕΛΤΑ για το γάλα εβαπορέ, το άλλο, στην Πάτρα, της FRIGOGLASS πάλαι ποτέ κραταιάς δύναμης στην κατασκευή επαγγελματικών ψυγείων.

Αυτά συνέβησαν λίγες μέρες πριν τις εκλογές, σε αντίθετη πορεία από την αισιοδοξία που έχει καταλάβει τις χρηματαγορές με την προοπτική της νέας διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Πράγμα που σημαίνει ότι οι σχεδιασμοί των ομίλων που αποφάσισαν το κλείσιμο της παραγωγικής διαδικασίας τους στην χώρα μας λίγο επηρεάζονται από την πολιτική κατάσταση και έχουν βαθύτερες, πιο σκοτεινές ρίζες.

Η Ελλάδα είναι σε μία πορεία αποβιομηχάνισης από την δεκαετία του 1980. Ολόκληροι βιομηχανικοί κλάδοι παραγωγής εξαφανίστηκαν από τον τόπο. Αυτό συνέβη μέσα από έναν συνδυασμό παραγόντων, τεχνολογικής εξέλιξης, ανάδυσης νέων ανταγωνιστών στον αναπτυσσόμενο κόσμο, αλλαγής των καταναλωτικών προτύπων, αλλά και της δικής μας αφροντισιάς και αβελτηρίας. Φροντίσαμε σε μεγάλο βαθμό να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας, χτίζοντας ένα θεσμικό και ρυθμιστικό πλαίσιο πολυδαίδαλο, εχθρικό για την βιομηχανία και την παραγωγή γενικώς.

Μας συνεπήρε, για δεκαετίες η κατανάλωση. Ακόμα και σήμερα, την εποχή της κρίσης οι εισαγωγές της χώρας είναι διπλάσιες από τις εξαγωγές. Και οι εξαγωγές δεν ανακάμπτουν αποφασιστικά. Τα πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι οι εξαγωγές αγαθών είναι πτωτικές (-0,7%) το τελευταίο διάστημα και τα πράγματα ισορροπούν κάπως από τις εξαγωγές υπηρεσιών (τουρισμός) χωρίς όμως να ανατρέπεται το τεράστιο έλλειμμα του ισοζυγίου εισαγωγών – εξαγωγών.

Η χώρα μας κατρακυλάει διαρκώς στον δείκτη ανταγωνιστικότητας και αυτό χειροτερεύει αφού όλο και περισσότερες χώρες κάνουν ό,τι πρέπει να κάνουν για να βελτιώσουν την ζωή των λαών τους. Εκτός από εμάς.

Μερικοί, λίγοι, βλέπουν το πρόβλημα. Μία χώρα χωρίς βιομηχανία, χωρίς παραγωγή, χωρίς εξαγωγές προϊόντων, θα υποστεί δύο ποινές. Η μία, θα μείνει χωρίς παραγωγικούς κατοίκους αφού η μετανάστευση θα την απορφανίσει. Η δεύτερη, θα είναι μονίμως στο έλεος ξένων δυνάμεων με την ελπίδα αυτές να είναι φιλάνθρωπες και φιλικές, προσφέροντας της τα μέσα για να επιζήσει. Φτωχικά…