Τι περιμένει να κερδίσει ο κ. Τσίπρας από μια τακτική που χρεοκόπησε πανηγυρικά, όπως έδειξε η κάλπη των ευρωεκλογών;
«Ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει την αλήθεια» είπε μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός μπροστά από το Μέγαρο Μαξίμου, εν μέσω λειτουργίας της Βουλής, που έχει επιδοθεί σε απίστευτες πράξεις τακτοποίησης ημετέρων.
Δεν είναι η πρώτη φορά που επικαλείται ο κ. Τσίπρας το τεκμήριο της αλήθειας. Η τοποθέτησή του αποτελεί μια ακόμη προσβολή προς τους πολίτες που προσήλθαν στις κάλπες, αφού ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να υπονοεί ότι περίπου παραπλανήθηκαν από τις δυνάμεις του σκότους.
Πώς όμως ο ίδιος (δεν) δίνει το παράδειγμα, να δει επιτέλους ο ψηφοφόρος το φως το αληθινόν;
Ας δούμε το βασικό επιχείρημα που χρησιμοποίησε, επιχειρώντας να εξηγήσει γιατί άνοιξε η όρεξη των μέχρι σήμερα φίλων του στις Βρυξέλλες να του τραβήξουν το αυτί – όχι μόνο για το μπαράζ προσλήψεων αλλά και επιδομάτων, για τα οποία ο κ. Τσίπρας παραδόξως σιώπησε: «Σήμερα, έφτασαν μάλιστα στο σημείο να θέσουν ακόμα και ζήτημα απολύσεων συμβασιούχων στον δημόσιο τομέα. Είχαν να εγείρουν ζήτημα απολύσεων στο δημόσιο από το 2014 τότε που αρμόδιος υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ήταν ο κ. Μητσοτάκης. Πριν, δηλαδή, αναλάβει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ξεκαθαρίσει, καταστήσει σαφές ότι δεν πρόκειται να αποδεχτεί καμία απόλυση στον δημόσιο τομέα».
Τι λέει όμως σήμερα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης; Ιδού η απάντησή του στην ερώτηση του κ. Χατζηνικολάου, στο τηλεοπτικό δελτίο του Antenna, την περασμένη Δευτέρα, 3 Ιουνίου.
«Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Τώρα –το βίντεο της επόμενης ερώτησης θα το κρατήσω, κύριε Πρόεδρε– αποκλείετε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων;
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Αποκλείω κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων.
Ν. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ: Μάλιστα.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Δεν μπορώ να σας το πω πιο ξεκάθαρα».
Ο πρωθυπουργός όμως φαίνεται πως εξακολουθεί να βάλλει κατά του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αποδίδοντάς του θέση που δεν υιοθετεί! Η ίδια τακτική με τις προεκλογικές διαστρεβλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το 7ήμερο, τα δώρα των Χριστουγέννων και τα συναφή, που δεν στάθηκαν ικανές να αποφύγει τα ευρω-τάρταρα.
Δεν μπαίνω εδώ στην ουσία των όσων λέει ο κ. Μητσοτάκης. Υπάρχουν μάλιστα από την περασμένη Δευτέρα κριτικές για την υιοθέτηση της θέσης αυτής, με ερωτήματα αν αυτό αφορά τους επίορκους κλπ.
Το ερώτημα είναι άλλο. Τι περιμένει να κερδίσει ο κ. Τσίπρας από μια τακτική που χρεοκόπησε πανηγυρικά, όπως έδειξε η κάλπη των ευρωεκλογών; Και τα περί αλλαγής στρατηγικής πήγαν περίπατο;
Μάλλον δικαιώνονται εκείνοι που έλεγαν ότι βιάστηκε ο κ. Τσίπρας να πάει στις κάλπες αμέσως μετά το -9,5%. Γιατί το άγχος του να αρθρώσει δίλημμα ενόψει εθνικών εκλογών τον οδηγεί στα ίδια αδιέξοδα μονοπάτια λίγες εβδομάδες πριν από την κάλπη. Με κίνδυνο, η διαφορά να διευρυνθεί. Τελικά από όλα τα σενάρια που συζήτησε –ακόμα και με «συστημικά» μέσα και δημοσκόπους– επικράτησε ένα: τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
