Η ελληνική κοινωνία, οι δυτικές δημοκρατίες και οι πλειοψηφίες.
Η μπαλκονάτη φράση του Αλέξη Τσίπρα «στην Ελλάδα θα διοικούν οι πολλοί και θα υπακούνε οι λίγοι» ήταν η πιο αντιδημοκρατική κουβέντα που ειπώθηκε τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας. Είναι δε διπλά αποκρουστική γιατί εκστομίστηκε από αριστερό, από εκπρόσωπο δηλαδή μιας παράταξης που είχε νιώσει για δεκαετίες στο πετσί της την κυριαρχία των πολλών, όντας μια διωκόμενη μειοψηφία, αποκλεισμένη από τη δημόσια ζωή και όμηρος των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων, αν δεν ήταν εκτοπισμένη σε ξερονήσια. Φαντάζομαι πολλών αριστερών θα σηκώθηκε η τρίχα για την ιστορική ύβρη αλλά και πολλών άλλων, που τυχαίνει να είναι σήμερα οι κοινωνικές μειονότητες που προσπαθούν να αποκτήσουν ισότιμα δικαιώματα.
Ας παρακάμψουμε την πρώτη συνειρμική σκέψη που αφορά τον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Τη στάση του δηλαδή απέναντι στην συντριπτική πλειοψηφία που ψήφισε ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα - τότε ευτυχώς οι πολλοί υπάκουσαν στους λίγους που είχαν πει ΝΑΙ και έτσι δεν καταστράφηκε η χώρα. Γιατί οι κάτοικοί της πιστεύουν κατά 56,8% ότι κακώς μπήκαμε στην Ευρωζώνη, σύμφωνα με έρευνα της ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ, ενώ ακόμα περισσότεροι, το 75%, πιστεύουν, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, ότι οι ξένοι μας κρατάνε στα Μνημόνια γιατί έχουν συμφέρον. Φαντάζεται κανείς πού θα βρισκόταν η πατρίδα μας αν αυτές οι πλειονότητες διοικούσαν;
Για να μη μιλήσουμε για την κραυγελέα αντίφαση του Αλέξη Τσίπρα, αφενός να παραχωρεί την εξουσία στους πολλούς και αφετέρου να τους αγνοεί (και καλά κάνει) όταν υπογράφει τη συμφωνία των Πρεσπών. Το 65% του λαού αρνείται, όχι τη συμφωνία, καν τη σύνθετη ονομασία.
Λέει και άλλα ενδιαφέροντα πράγματα αυτή η μελέτη του χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας και των πλειοψηφιών της. Για παράδειγμα κατά 67% οι Έλληνες πιστεύουν ότι η Ρωσία είναι ταυτισμένη με το καλό για τη χώρα μας και κατά 50% η Γερμανία με το κακό, ενώ ιδανικός πολιτικός θεωρείται από την πλειοψηφία ο Πρόεδρος Πούτιν. Αφού οι πολλοί πρέπει να διοικούν, αυτό το μοντέλο δημοκρατικού ηγέτη θα έπρεπε να αντιγράφουν οι πολιτικοί μας, έτσι δεν είναι; Αφού οι πολλοί κυριαρχούν στους λίγους ο διεθνής προσανατολισμός της χώρας μας θα πρέπει να απομακρυνθεί από την Ευρώπη, σύμφωνα με τον κύριο Τσίπρα.
Το 54% πιστεύει ότι Έλληνας γεννιέσαι και δεν γίνεσαι ενώ σε ίδιο ποσοστό η πλειοψηφία θεωρεί τους μετανάστες γενικώς κάτι κακό. Πώς θα διαχειριζόταν ο αριστερός Πρωθυπουργός που επιθυμεί να διοικούν οι πλειοψηφίες τέτοια ποσοστά; Πώς θα έδινε τη διοίκηση στην πλειοψηφία του 75% που θεωρεί ότι οι Έλληνες υπερέχουν σε σχέση με τους άλλους λαούς για την ευφυΐα και τον πολιτισμό τους; Ποια Ορμπανική μεταναστευτική πολιτική είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει εφόσον πιστεύει στην παντοδυναμία των πλειοψηφιών;
Το 57% αντιτίθεται στον γάμο ομοφύλων, το 53% στην αλλαγή φύλου στην ταυτότητα, το 79% στην αναδοχή παιδιού από ομόφυλα ζευγάρια. Ποιος πιστεύει ότι οι ομοφυλόφιλοι στη σημερινή κοινωνία οφείλουν να συμμορφώνονται στη γνώμη των πολλών και να υποτάσσουν τη ζωή τους στις βουλές τους;
Όχι, κύριε Πρωθυπουργέ, όλοι μας οφείλουμε να υποτάσσουμε τις ζωές μας στις επιταγές του Νόμου και σε κανέναν άλλον, πλειοψηφικό ή μειοψηφικό. Αυτός είναι ο απαράβατος κανόνας της Δημοκρατίας, η οποία είναι τόσο πιο ώριμη και βαθιά ακριβώς όσο περισσότερο προστατεύει τα δικαιώματα των μειονοτήτων απέναντι στην εξουσία των πολλών. Οι πλειοψηφίες στις δυτικές Δημοκρατίες εκλέγουν κοινοβούλια και κυβερνήσεις- δεν διοικούν ούτε κυβερνούν. Οτιδήποτε άλλο έχει άρωμα ολοκληρωτισμού.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
