Η κυβέρνηση απέσυρε από νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών διάταξη που άφηνε παράθυρο νομιμοποίησης αυθαιρέτων σε αιγιαλό.
Σύμφωνα με την Καθημερινή, η διάταξη που αποσύρθηκε προέβλεπε ότι κατά παρέκκλιση, είναι δυνατή η εξαίρεση από την κατεδάφιση αυθαίρετων κτισμάτων που κατασκευάστηκαν μετά τις 28/7 του 2011, εφόσον αποτελούσαν μέρος έργου που είχε κατασκευαστεί με νόμιμο τρόπο.
Ωστόσο, υπάρχει δυνατότητα «νομιμοποίησης» εφόσον είχαν κατασκευαστεί πριν από τις 28/7/2011.
«Κατά παρέκκλιση από κάθε γενική ή ειδική διάταξη, μπορούν να εξαιρούνται από την κατεδάφιση με απόφαση του υπουργού Οικονομικών έργα που κατασκευάστηκαν μετά την 28.7.2011, αν αφορούν: αα) έργα και δραστηριότητες που εξυπηρετούν σκοπούς Εθνικής Αμυνας και ασφάλειας, ββ) έργα εθνικής σημασίας, γγ) έργα υποδομής δικτύων κοινής ωφελείας, συμπεριλαμβανομένων των έργων ΑΠΕ, δδ) έργα του διεθνούς, εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου καθώς και δημοτικές οδούς, εε) έργα που αποτελούν οργανικό ή λειτουργικό σύνολο με νομίμως κατασκευασθέν έργο», έγραφε χαρακτηριστικά η διάταξη, γεγονός που σήμαινε ουσιαστικά την απαλοιφή κάθε περιορισμού ως προς το είδος της παράνομης δραστηριότητας, εφόσον είναι κομμάτι μιας παρακείμενης νόμιμης.
Τι αναφέρουν πηγές του Υπουργείου Οικονομικών
Το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό που κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή περιορίζει σημαντικά τις δυνατότητες χρήσης του αιγιαλού που έδινε ο ν. 2971/2001 είτε με αναφορά είτε με αποσιώπηση, από δραστηριότητες ξενοδοχειακές, εμπορικές αλλά και κάθε αυθαίρετη χρήση, γιατί ρητά απαγορεύει την ύπαρξη κατοικιών (μικρών ή …βιλών), καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος (ταβέρνες, μπαρ κλπ.), ξενοδοχείων, πισινών και λοιπών αντίστοιχων εγκαταστάσεων στον αιγιαλό τονίζουν, μεταξύ άλλων πηγές του υπουργείου Οικονομικών. Ειδικότερα αναφορικά με σημερινά δημοσιεύματα ορισμένων ΜΜΕ «για δήθεν "μαζικές τακτοποιήσεις αυθαιρέτων στον αιγιαλό", σύμφωνα με "έγκυρες" όπως πάντα πληροφορίες» πριν το σχετικό νομοσχέδιο κατατεθεί στη Βουλή, όπως τονίζουν κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών, αυτοί διευκρινίζουν συνοπτικά ότι το παρόν σχέδιο νόμου:
«● Περιορίζει σημαντικά τις δυνατότητες χρήσης του αιγιαλού που έδινε ο ν. 2971/2001 είτε με αναφορά είτε με αποσιώπηση, από δραστηριότητες ξενοδοχειακές, εμπορικές αλλά και κάθε αυθαίρετη χρήση, γιατί ρητά απαγορεύει την ύπαρξη κατοικιών (μικρών ή …βιλών), καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος (ταβέρνες, μπαρ κλπ.), ξενοδοχείων, πισινών και λοιπών αντίστοιχων εγκαταστάσεων στον αιγιαλό.
● Αναφέρεται σε όποιες δραστηριότητες δημόσιες, κοινωφελείς (βιολογικοί καθαρισμοί, αφαλατώσεις), δημοτικές, προστασίας και εκτάκτων αναγκών, άρσης επικινδυνότητας, εθνικής άμυνας, ιδιωτικές, είναι εκ της φύσης τους δεδομένο ότι δεν μπορούν να ασκηθούν χωρίς πρόσβαση στον αιγιαλό, όπως ναυταθλητικές, λιμενικές, αλιευτικές, ναυπηγοεπισκευαστικές, ενεργειακές - ΑΠΕ. Και αυτές μόνο κατόπιν των αναγκαίων αδειοδοτήσεων με αυστηρότατες προϋποθέσεις και λήψη μέτρων.
● Ορίζεται πλέον, από της ισχύος των νέων ρυθμίσεων, ότι ο παλιός αιγιαλός ανήκει στη δημόσια κτήση και όχι στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου, με αποτέλεσμα να περιορίζονται δραστικά οι χρήσεις του και να επικρατεί ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του.
● Περιορίζει σημαντικά τα όρια απλής χρήσης του αιγιαλού και της παραλίας (ομπρέλες, ξαπλώστρες κλπ.), αυξάνει τις δυνατότητες κοινοχρησίας και αυστηροποιεί το συνολικό πλαίσιο.
● Δίνει δυνατότητες συμμετοχής στις τοπικές κοινωνίες μέσω των αρμοδίων ΟΤΑ».
«Ποιοι ενοχλούνται άραγε από όλα τα παραπάνω» διερωτώνται οι κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών και προσθέτουν ότι:
«Είναι προφανές ότι η προσπάθεια των δημοσιευμάτων, διασύνδεσης του παρόντος σχεδίου με τον νόμο του 2014, που δικαιολογημένα ξεσήκωσε τη γενική κατακραυγή, αλλού στοχεύει. Ίσως γιατί πολλοί επιθυμούν τη μη τροποποίηση και διατήρηση πολλών διατάξεων του ισχύοντος νόμου 2971/2001, που πέραν της ανάγκης εκσυγχρονισμού του, άφηνε πολλά θεσμικά κενά, τόσο όσον αφορά τη διοικητική διαχείριση όσο και την εξυπηρέτηση των πολιτών. Ταυτόχρονα όμως άφηνε το περιθώριο για την ανάπτυξη ενός καθεστώτος αυθαιρεσίας που είναι κοινώς γνωστό.
Τα υπόλοιπα θα συζητηθούν στη Βουλή και με όλη τη διάθεση πιθανών βελτιώσεων στο πλαίσιο ενός εποικοδομητικού και τεκμηριωμένου διαλόγου».
Το ακραίο τοξικό κλίμα που επικρατεί στον δημόσιο λόγο, αποτελεί βασικό παράγοντα της απογοήτευσης και της αποστροφής του εκλογικού σώματος από την κάλπη
17°
