Η νέα νομοθεσία στη χώρα μας επιτρέπει στον κάθε ψεκασμένο να μην εμβολιάσει το παιδί του, αρκεί να προσκομίσει στο σχολείο ιατρική βεβαίωση που αναφέρεται σε αντενδείξεις
Κόρινθος, Οκτώβριος 1987. Νεοσύλλεκτος. Είμαστε στην ουρά για τα εμβόλια. «Έλα με το εμβόλιό σου!» φωνάζει ο φωτογράφος που είχε «σύμβαση» με το Κέντρο και κυνηγούσε τα στραβάδια για να πουλήσει καμιά ανάμνηση. Ο εμβολιασμός γίνεται με «πιστόλι». Ο γιατρός αλλάζει τη βελόνα, για τον φόβο του AIDS, οπλίζει με την αμπούλα και πυροβολεί στο μπράτσο του νέου.
Ούτε που θυμάμαι για ποιες ασθένειες εμβολιάστηκα. Με απασχολούσε και εκείνη η φήμη για τη σκόνη που έριχναν στο γάλα, προκειμένου να περιορίσουν τη λίμπιντο. Λες και υπάρχει λίμπιντο σε ένα θάλαμο με εβδομήντα μαντράχαλους που ροχαλίζουν, πέρδονται ή κλαίνε ζητώντας τη μαμά τους.
Φανταστείτε τώρα μία ουρά πεντακοσίων ατόμων που προχωράει σιγά-σιγά, σαν τα κοτόπουλα σε βιομηχανικό σφαγείο. Παρατήρησα κάποιους φαντάρους που άλλαζαν συνέχεια θέση για να χάσουν τη σειρά τους, κατευθυνόμενοι προς το τέλος της ουράς. Πρέπει να ήταν καμιά σαρανταριά. «Κάτσε, θα γελάσουμε», μου είπε μία σειρά. Δεν γέλασα. Έπαθα την πλάκα μου. Από τους σαράντα, οι τριάντα ήταν φοβικοί. Όταν, λοιπόν, στην ουρά είχαν απομείνει μόνο αυτοί, άρχισαν να καταρρέουν ο ένας μετά τον άλλον. Έπεφταν σαν κομμάτια από ντόμινο. Το κωλοπετσωμένο προσωπικό δεν έδειχνε κανέναν οίκτο – κάθε άλλο. Πρώτα χτυπούσαν το εμβόλιο στο μπράτσο του νέου και μετά του έριχναν δυο χαστούκια να σηκωθεί.
Μέσα σε αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό έστεκαν κάτι περίεργοι τύποι που δήλωναν αρνητές εμβολίου. Ήταν η πρώτη φορά που άκουσα για τα εμβόλια που προκαλούν αυτισμό, παράνοια και έκαναν θανάσιμους συνδυασμούς με το αυγό. Ο επιβλέπων λοχαγός, ένας θεόρατος τύπος με μουστάκι, τους είπε ότι αν δεν εμβολιαστούν, θα μπουν σε καραντίνα μέχρι να εξηγήσουν τους ενδοιασμούς τους ενώπιον του Στρατοδικείου. Δεν ξέρω αν έλεγε αλήθεια. Ξέρω ότι μόλις σηκώθηκε η απειλή, σηκώθηκαν και τα μανίκια. Αν θυμάμαι καλά, δεν υπάκουσε μόνο ένας, που δήλωσε συνδικαλιστής του ΚΚΕ, προφανώς επειδή πίστευε ότι είχε κομματικά αντισώματα. Δεν ξέρω τι απέγινε.
'Εκανα το εμβόλιο της γρίπης για πρώτη φορά τον Οκτώβριο. Επισκέφτηκα τέσσερα φαρμακεία στη γειτονιά μου. Στα τρία με αποθάρρυναν. Δεν ανήκω σε ομάδα υψηλού κινδύνου (ο ΠΑΟΚ παίρνει πρωτάθλημα) που να περιλαμβάνεται στις συστάσεις του ΚΕΕΛΠΝΟ, συνεπώς, κατά τους φαρμακοποιούς, δεν είχα λόγο να κάνω το εμβόλιο.
Δεν επέμεινα λόγω αμφιβολιών. Μέχρι που διάβασα τη σύσταση του Αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου Ασθενειών που καλεί τον γενικό πληθυσμό ηλικίας άνω των έξι μηνών να κάνει το εμβόλιο της γρίπης. Από δίπλα διάβασα και έναν από τους στόχους του Μπιλ Γκέιτς για το 2019, να υπάρξει εμβόλιο κατά της γρίπης για τον παγκόσμιο πληθυσμό. Πήγα στο τέταρτο φαρμακείο και ζήτησα να εμβολιαστώ. Η καλή φαρμακοποιός μού έκανε το εμβόλιο, συστήνοντάς μου να μη φάω αβγό. Έκανα σχετική έρευνα. Πρόκειται για αστικό μύθο.
Η επιδημία της γρίπης σαρώνει. Μετράμε νεκρούς και δεν υπάρχουν θέσεις στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας όπου αντί να νοσηλεύονται βαρύτατα περιστατικά, τα κρεβάτια καταλαμβάνονται από ασθενείς της γρίπης. Κάτι δεν έγινε σωστά. Και αυτό είναι η άρνηση των υπευθύνων να καλέσουν τον γενικό πληθυσμό σε εμβολιασμό. Για ποιο λόγο; Προφανώς για να μη διογκωθεί η παραγγελία που κάνει ο ΕΟΦ για την κάλυψη της χώρας. Μπορεί ο Πολάκης να μην ήθελε να ακούσει ότι αγοράζει πολλά εμβόλια χωρίς λόγο και θιχτεί η κρητική λεβεντιά του. Για τη βαλκανική επιδημία γρίπης δεν άκουσαν τίποτα; Βγήκαν τώρα και ψάχνουν εμβόλια. Τώρα που η επιδημία είναι στην κορύφωσή της. Και να ήταν μόνο αυτό;
Η νέα νομοθεσία στη χώρα μας επιτρέπει στον κάθε ψεκασμένο να μην εμβολιάσει το παιδί του, αρκεί να προσκομίσει στο σχολείο ιατρική βεβαίωση που αναφέρεται σε αντενδείξεις. Βρες έναν παιδίατρο ψεκασμένο με την ίδια ουσία και μετά άσε το παιδί σου στην τύχη και στην ανοσία της αγέλης. Ο νόμος δεν προβλέπει κυρώσεις στους γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους εκτεθειμένα. Αν κάνεις το ίδιο στην Ιταλία, για παράδειγμα, μπορεί να σου πάρουν και την επιμέλεια. Η χώρα δεν είναι μόνο αστεία. Εγκληματεί συνειδητά.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
