Κατακαημένη Αττική

Είναι τόσο μεγάλο το μέγεθος της συμφοράς, ώστε μονάχα αποσπασματικές σκέψεις μου ’ρχεται να διατυπώσω.

• Μια πλημμύρες, μια φωτιές, δεκάδες οι νεκροί, αλλά η Δούρου παραμένει επί των επάλξεων και (πολύ χειρότερα) ο Πολάκης -και άλλοι κυβερνητικοί- καταγγέλλουν αντίπαλα μίντια 
• Ήδη φτάνουμε την Ηλεία του 2007 και έπεται συνέχεια (το απεύχομαι, μα κάποιοι αγνοούμενοι θ’ αποδειχτούν νεκροί, κάποιοι διασωληνωμένοι θα καταλήξουν)
• Γύρισαν άρον άρον και ο Τσίπρας και ο Παυλόπουλος, κηρύχτηκε και το τριήμερο πένθος, αλλά περιέργως οι φωτιές δεν σταμάτησαν (Γεράνεια κι όχι μόνο) 
• Και το χειρότερο: σύντομα θα ξαναγίνουν τα ίδια, κι άλλες φωτιές το καλοκαίρι, κι άλλες πλημμύρες το Νοέμβρη ή την άνοιξη
• Όσο αναδάσωσε ο Καραμανλής την Πάρνηθα το 2007 (το «μπάλωμα» έμεινε για πάντα στο βουνό), τόσο θ’ αναδασώσουν και οι σημερινοί (και οι όποιοι επόμενοι) την Πεντέλη και τα Γεράνεια
• Τότε ο Καραμανλής, ενώ ακόμα κάπνιζαν η Ηλεία, η Εύβοια κι η Αττική, έκανε πρόωρες εκλογές (και τις κέρδισε). Τώρα αυξάνονται οι πιθανότητες να κάνει κι ο Τσίπρας το ίδιο (που έτσι κι αλλιώς ήτανε ένας πολύ πιθανός σχεδιασμός του)
• Κι ούτε παρηγορεί ότι η Δυτική και η Ανατολική Αττική θα είναι χωριστές περιφέρειες στις ερχόμενες εκλογές- αμφότερες κάηκαν και καίγονται ακόμα 
• Και να θες να το βγάλεις απ’ το μυαλό σου, είναι αυτή η βαριά συννεφιά και τα λυπημένα πρόσωπα γύρω σου
• Κι αν τελικά βρέξει, η βροχή «άργησε μια μέρα» (δυο, τρεις, πολλές)
• Με τόσες νεκρές ζωές (άνθρωποι, χελώνες, πεύκα, φίδια, ελιές, αλεπούδες, πουλιά, σκοίνα, σκαντζόχοιροι, λαγοί, συκιές,  βατράχια, αγριολούλουδα, σκυλιά, γάτες κλπ) τι νόημα έχει να γράψει κανείς για τα καταγγελλόμενα ως «οικογενειακά σκάνδαλα» του πρωθυπουργού;
• Η θλίψη απ΄ τις πυρκαγιές συνάντησε την προϋπάρχουσα από τους σωρευμένους θανάτους σημαντικών δημόσιων προσώπων τις τελευταίες μέρες τούτου του μήνα: Στ. Τσακυράκης, Μ. Ελευθερίου, Χρ. Ρουμελιωτάκης, Γ. Αργυροπούλου  
• Η λογική λέει πως εδώ υπάρχουνε και πάμπολλες προσωπικές ευθύνες πολιτών (δεν φταίνε για όλα και μόνο οι πολιτικοί) και φυσικές τάσεις (τα πευκοδάση καίγονται και ξαναγεννιούνται από τότε που υπάρχουνε πεύκα)- έλα όμως που η λογική δεν αποτελεί παραμυθία
• «Ποιος τη ζωή μου ποιος την κυνηγά;»
• Και δυστυχώς, δεν υπάρχει στον τόπο μας Σεμπαστιάο Χοσέ ντε Καρβάλιο ε Μέλο, μαρκές ντε Πομπάλ 

d.fyssas@gmail.com