Διαψεύδει τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά ο γλωσσολόγος Γιώργος Μπαμπινιώτης αναφορικά με το αν η Ελλάδα αναγνώρισε ή όχι τη γλώσσα της ΠΓΔΜ ως «μακεδονική» από το 1977.
Συγκεκριμένα, για τη σκοπιανή γλώσσα ο κ. Μπαμπινιώτης είπε στο ραδιόφωνο του Alpha:
«Το θέμα της ουσίας, το οποίο δεν συζητείται, είναι αν μια βούλγαρο-σερβική γλώσσα, που είναι η γλώσσα των Σκοπίων, θα αναγνωριστεί ως «Μακεδονική». Αυτό είναι το θέμα. Το παρακάμπτουμε και πάμε να βρούμε άλλες δικαιολογίες.
»Από πλευράς Ελλάδος ή θα την πούμε αυτό που είναι, Βούλγαρο-σερβική, ή ως μέγιστη υποχώρηση θα την πούμε Σλάβο-μακεδονική για να καταλάβει κανείς για τί μιλάμε: για μια σλάβο-μακεδονική με μια βούλγαρο-σερβική γλώσσα, που έχει το κυριλλικό αλφάβητο όπως το έχουν όλες οι σλαβόφωνες χώρες.
»Όλη αυτή η ιστορία και αυτή η αναγνώριση που γίνεται, είναι γιατί ήδη εκεί, όπως και σε άλλες χώρες, χρησιμοποιούσαν έναν μεταγραμματισμό κάποιων ονομάτων και προχωρούν, δέχονται ένα σύστημα μεταγραμματισμού που υποβάλλουν όλες οι χώρες, επέβαλε και η Γιουγκοσλαβία και το δέχονται αυτό, να χρησιμοποιούνται. Και όλη η αποδοχή είναι η αποδοχή να μεταγράφονται τα ονόματα με βάση τον τρόπο που λέει η κάθε χώρα.
»Το ’77 έγινε μια προσπάθεια όλες οι χώρες που δεν έχουν λατινικό αλφάβητο να χρησιμοποιήσουν το λατινικό αλφάβητο στα γεωγραφικά τους τοπωνύμια. Να υπάρχει ο μεταγραμματισμός για να υπάρχει μια γενικότερη τυποποίηση των ονομάτων. Αυτό ήταν το θέμα των διασκέψεων. Αυτό που έγραψα εγώ για να υποστηρίξω την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα, ήταν να μην λέμε ότι αναγνωρίστηκε γλώσσα γιατί η αναγνώριση γλώσσας θα προϋπόθετε άλλη σύνθεση της ομάδας που την συζητάει. Δεν υπήρξε αυτό το πράγμα. Δεν μπορούμε αυτή την διαδικασία να την ονομάζουμε «αναγνώριση της γλώσσας των Σκοπιανών ως Μακεδονική».
Για τον Νίκο Κοτζιά: «Νομίζω ότι χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι αυτό έχει γίνει ήδη από το ’77. Το είπε ο ίδιος και μετά ήταν δύσκολο να το αναιρέσει. Αλλά θα μπορούσε να στηριχθεί στην δική μου τοποθέτηση για το πώς είχε το θέμα και να το κλείσει εκεί, χωρίς να αναφερθεί περαιτέρω τίποτα.
»Να λέει ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας ότι από το ’77 την έχουμε αναγνωρίσει την μακεδονική γλώσσα... Αυτό υποστηρίζει; Και αυτό έγινε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή και ομάδα γλωσσολόγων, ιστορικών κτλ που όλοι εμείς που ήμαστε εκεί έχουμε γράψει και έχουμε δημοσιεύσει και έχουμε επιχειρηματολογήσει εναντίον αυτής της απόψεως. Θα μπορούσαμε ποτέ να το δεχτούμε; Αν είχε γίνει κάτι τέτοιο θα γινόταν Ο σάλος. Θα γινόταν χαμός. Δεν στέκουν αυτά τα πράγματα.
Δηλαδή η μετατροπή του κυριλλικού αλφαβήτου, αποτελεί την αποδοχή της γλώσσας των Σκοπίων ως “Μακεδονική”; Δεν είναι δυνατόν να λέγονται αυτά τα πράγματα έτσι».
Η 90ή ΔΕΘ βρίσκει την ελληνική οικονομία στο τέλος μιας ιστορικής περιόδου χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης και μπροστά στο δύσκολο τεστ της επόμενης ημέρας.
Από τα πρώτα περίπτερα του 1926 και τη μεταπολεμική έκρηξη έως τη σημερινή οικονομική και πολιτική σκηνή της χώρας, η ΔΕΘ συμπληρώνει έναν αιώνα ζωής και ετοιμάζεται για το μέλλον
Ο «πελάτης» αξιολογεί τη σχέση του με την εξουσία με βάση το προσωπικό όφελος. Ο «πολίτης» ενδιαφέρεται και για πράγματα που δεν μεταφράζονται άμεσα σε ευρώ στην τσέπη του
Με αιχμή τον συνεδριακό, γαστρονομικό, πολιτιστικό και ιαματικό τουρισμό, η Θεσσαλονίκη αξιοποιεί τη θέση της και εξελίσσεται σε έναν ολοκληρωμένο διεθνή προορισμό
17°
