Το τελευταίο διάστημα επιχειρείται μία ιδιότυπη απόπειρα να ξαναγραφτεί το πρόσφατο παρελθόν, αλλά και να σβηστούν ως δια μαγείας από τη συλλογική μνήμη συμπεριφορές, ατάκες και πρακτικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συνεδρίαση της Επιτροπής Δεοντολογίας για την αδιανόητη φράση του βουλευτή της Ένωσης Κέντρου, Αριστείδη Φωκά, «να καεί, να καεί, η π… α η Βουλή». Ο βουλευτής, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν υπέστη καμία ποινή και έτσι μπορεί ανενόχλητος να συνεχίσει από την μία να καθυβρίζει τη Βουλή και από την άλλη να περνάει στο τέλος του μήνα και να παραλαμβάνει τον μισθό του ως βουλευτής. Ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως από το περιστατικό αυτό καθεαυτό είναι το τι διημείφθη στην Επιτροπή Δεοντολογίας.
«Δεν μπορεί ο συγκεκριμένος βουλευτής να χωρίζει τους Έλληνες σε "εμείς και αυτοί"», εξανέστη η κ. Παναγιώτα Κοζομπόλη. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η κ. Κοζομπόλη είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Του κόμματος που εκτύπωνε αφίσες με το σύνθημα «ή εμείς ή αυτοί» (φωτο) και εξελέγη με το σύνθημα «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Του κόμματος που αποκαλούσε «προσκυνημένους γερμανοτσολιάδες» τους υπουργούς της κυβέρνησης ΝΔ- ΠΑΣΟΚ, του κόμματος που έβγαζε ανακοινώσεις πως «η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι πολιτική χούντα και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί» (17.11.2011) και επίσης του κόμματος του οποίου κορυφαίος υφυπουργός του χαρακτήριζε μόλις λίγους μήνες πριν τους πολιτικούς του αντιπάλους «γκεσταπίτες» (24/5/17).
Η στιγμιαία απώλεια μνήμης της κ. Κοζομπόλη θα μπορούσε να θεωρηθεί μεμονωμένο περιστατικό, εάν η συγκεκριμένη περίπτωση δεν ερχόταν να προστεθεί σε μία πληθώρα εκδηλώσεων επιλεκτικής αμνησίας. Ο κ. Σκουρλέτης μόλις χθες κατηγόρησε στη Βουλή το ΚΚΕ για «αριστερό λαϊκισμό». Με ανακοίνωση του ο ΣΥΡΙΖΑ στις 28 Μαΐου κατηγορούσε τη ΝΔ ότι «δημιουργεί εμφυλιοπολεμικό κλίμα διαχασμού»! Με άρθρο του ο Ν. Φίλης στα ΝΕΑ τον Αύγουστο μεμφόταν τη ΝΔ για άσκηση «εμφυλιοπολεμικής αντιπολίτευσης». Ποιοι διαδήλωναν πλάι στους Αγανακτισμένους που φώναζαν με στεντόρια φωνή «να καεί, να καεί, το μπουρ… ο η Βουλή» διερωτήθη ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος. Ποιοι κάθονταν στα τραπεζάκια του Συντάγματος πλάι σε κρεμάλες; Ποιοι φωτογραφίζονταν δίπλα σε προτεταμένα χέρια που μούντζωναν το κοινοβούλιο; Στο πλαίσιο της συλλογικής ζαλάδας και της επιλεκτικής αμνησίας, οι υμνητές της «δικαιολογημένης οργής», έχουν πλέον μετατραπεί στους πιο ένθερμους πολέμιούς της.
Η Όλγα Γεροβασίλη διαμαρτυρήθηκε για δολοφονία χαρακτήρων, ενώ σε briefingπολιτικών συντακτών ξέσπασε λέγοντας: «Βλέπουμε ομάδες να τορπιλίζουν τον διάλογο, με βίαιες συμπεριφορές. Δεν τις έχουμε δει παλαιότερα… Αυτά δεν υπήρχαν: προπηλακισμοί υπουργών, προσπάθειες μάλλον, προπηλακισμού ανθρώπων που μπαίνουν σε αίθουσες για να συζητήσουν, αυτό δεν είναι κάτι το οποίο τιμά την εικόνα ενός κινήματος» (2/2/16). Θυμάται άραγε κανείς την προσπάθεια να παρουσιαστούν ως γραφικοί όσοι επέμεναν σε «καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται»; Όλα αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν.
Το καλό σενάριο είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση κατάλαβε το λάθος που έκανε ως αντιπολίτευση και θα περάσουν στη λήθη συνθήματα όπως «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Το κακό ας μην το συζητήσουμε καλύτερα.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
