Μαθήματα… μαρξισμού-λενινισμού παρέδωσαν οι Χρυσαυγίτες βουλευτές που παρέλασαν από το βήμα της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη διόρθωση φύλου. Συμπλήρωσαν με τον τρόπο αυτό τα κηρύγματά τους με επίκεντρο το σύνθημα «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» και με αναφορές στους «αφορισμούς» από ιεράρχες και το Άγιον Όρος, σε μια προσπάθεια να εμφανιστούν ως οι συνεπείς υπερασπιστές της Ορθοδοξίας. Τη θέση αυτή «θεμελίωσε» ο πολύς Ηλίας Παναγιώταρος: «Προσπαθείτε να διαλύσετε το ιερό τρίπτυχο "πατρίς - θρησκεία - οικογένεια", αλλά επειδή ο Θεός έκανε καλά τη δουλειά του, εποίησε τον άνδρα και τη γυναίκα και ο μόνος παντοδύναμος πάνω στη γη είναι ο Θεός και η φύση, ό,τι και να κάνετε, θα αποτύχετε». Παρέκβαση από τη «γραμμή» έκανε ο αρχηγός των Χρυσαυγιτών Νίκος Μιχαλολιάκος, που ανακάλυψε ότι με τη νομοθετική ρύθμιση διαπράττεται «μια ύβρις κατά τα αρχαία ήθη και έθιμα»…
Παράλληλα με αυτό, επιχείρησαν να διανθίσουν τις ομιλίες τους με ιδιότυπες αναφορές τους για τον Στάλιν, τον Λένιν και τον Μαρξ μέχρι και τον Φιντέλ Κάστρο...
Ένας από αυτούς, ο Ευάγγελος Καρακώστας, έκανε μια…επισκόπηση του πώς αντιμετωπίζονταν οι ομοφυλόφιλοι επί Στάλιν: «Ο πατερούλης σας ο Στάλιν, τον οποίο εμφανέστατα νοσταλγείτε και τα εγκλήματά του αρνείστε, μόνο εσείς σε ολόκληρη την Ευρώπη, δεν θα ήταν καθόλου υπερήφανος για τα καμώματά σας. Βλέπετε, ο πατερούλης σας έκανε ποινικό αδίκημα την ομοφυλοφιλία, η οποία μέχρι τότε θεωρείτο απλώς μια ασθένεια, με διάταγμα της 17ης Δεκεμβρίου του 1933 και με νόμο της 7ης Μαρτίου 1934». Μάλιστα επικαλέστηκε και τα λόγια του Νικολάι Κριλένκο, κομισάριου τότε του λαού για τη δικαιοσύνη, το 1936: «Η ομοφυλοφιλία ήταν ένα προϊόν της παρακμής των ταξικών εκμεταλλευτών. Σε μια κοινωνία θεμελιωμένη πάνω σε υγιείς αρχές δεν υπάρχει καμία θέση για τέτοιους ανθρώπους».
Τη σκυτάλη πήρε ο βουλευτής Χρήστος Χατζησάββας που επέλεξε να αναφερθεί στους κλασικούς του Μαρξισμού: «Τα ξεπερνώ όλα αυτά. Ξεπερνώ και τον Έγκελς που έγραφε στον Μαρξ για την επικίνδυνη οργάνωση των ομοφυλοφίλων μέσα στο κράτος. Ξεπερνώ και τον Κάστρο που έλεγε ότι είναι αποτέλεσμα καπιταλισμού. Ξεπερνώ και τον Μαρξ που έλεγε ότι η ομοφυλοφιλία είναι χαζή εμμονή και η μονογαμική σχέση άντρα και γυναίκα είναι σωστή. Περνάμε, λοιπόν, σε ένα ερώτημα: Σε ποια ιδεολογικά κείμενα ακριβώς της Οκτωβριανής Επανάστασης προβλέπεται και δικαιολογείται η ψήφιση μνημονίων και η καταδίκη των λαϊκών στρωμάτων;».
Σε ρόλο…θεωρητικού και ο βουλευτής Ιωάννης Αιβαζίδης ανακάλυψε τις λεπτές διαφορές μεταξύ Λένιν και Στάλιν: «επί Λένιν τα πράγματα –θα έλεγε κανείς- ήταν σε έναν προοδευτικό δρόμο. Πράγματι, επί Λένιν οι ομοφυλόφιλοι είχαν τη δυνατότητα να κατέχουν θέσεις κυβερνητικές. Αντιθέτως, επί Στάλιν ποινικοποιήθηκε η ομοφυλοφιλία και μάλιστα επέσυρε και ποινές αρκετών ετών φυλακίσεως ή καταναγκαστικών έργων ή εκτοπίσεως».
Αντίθετα, ο Ηλίας Κασιδιάρης επέλεξε να τα βάλει με τον «εβραιοσιωνισμό» μέσω… Χένρι Κίσιγκερ: «Βρισκόμαστε στην τελική φάση του περιβόητου δόγματος Κίσινγκερ. Ως γνωστόν, πριν από μερικές δεκαετίες αυτή η «μεγάλη μορφή» του Εβραιοσιωνισμού είχε εξηγήσει ότι ο Έλληνας πρέπει να χτυπηθεί στις παραδοσιακές του αξίες, στην ιστορία και τον πολιτισμό του, ούτως ώστε να μην μπορέσει να κυριαρχήσει στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο. Ακόμα κι αν κάποιοι τόλμησαν να πουν ότι αυτά τα λόγια είναι ψευδεπίγραφα, η πράξη αποδεικνύει ότι αυτό το σχέδιο σε βάρος του Ελληνισμού έχει τεθεί εν ισχύ».
Ένας άλλος «θεωρητικός», ο Χρήστος Χατζησάββας, αποκάλυψε ότι ο ιδρυτής της σχολής της Φραγκφούρτης φταίει για όλα. «Ένας από τους ιδρυτές της σχολής ήταν Willi Münzenberg. Είχε δηλώσει ρητά ότι στόχος αυτής της σχολής ήταν να οργανώσει τους διανοούμενους και να τους χρησιμοποιήσει για να κάνουν τον δυτικό πολιτισμό να βρωμά. Μόνο τότε, αφού έχουν καταστραφεί όλες οι αξίες του και έχει γίνει η ζωή του αδύνατη, μπορούμε να επιβάλουμε την δικτατορία του προλεταριάτου».
Φαίνεται πως οι χρυσαυγίτες βουλευτές αφιερώνουν χρόνο για την αυτομόρφωσή τους. Με την ευλογία του Παντοδύναμου, εννοείται…
ικανότητα ενός κράτους ή μιας πολιτικής δύναμης να διαμορφώνει το αφήγημα γύρω από μια σύγκρουση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την ίδια τη στρατιωτική ισχύ
17°
