● Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση, αφού απογοήτευσε όλες τις άλλες κοινωνικές ομάδες, στρέφεται ξαφνικά υπέρ των ΛΟΑΤ πουλώντας ανέξοδη συμπαράσταση...
Ούτε ότι αυτή τη συμπαράσταση την προσφέρει την ίδια στιγμή που συγκυβερνά με τον Δημήτρη Καμμένο (που ζητούσε μέσω Twitter την επέμβαση των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής στο Gay Pride...) και τον Κωνσταντίνο Κατσίκη.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι αυτή η αντίφαση δικαιολογείται σε στιλ «μπορεί να έχουμε τις διαφωνίες μας αλλά τα βρίσκουμε... στα περισσότερα».
Που είναι σα να λέει ότι «εντάξει μωρέ, το να θέλει κάποιος να πλακώσουν στο ξύλο μερικούς ΛΟΑΤ δεν είναι και τόσο σημαντικό ώστε να χαλάσουμε τις σχέσεις μας...»
Και αυτό είναι χειρότερο. Γιατί περιέχει και κυνική εκμετάλλευση.
● Άσχετο, αλλά το να κάνει δηλώσεις ένα κόμμα για τα αποτελέσματα των εκλογών σε μια άλλη χώρα, θριαμβολογώντας μάλιστα για την επιτυχία του υποψηφίου που υποστήριζε...
...σε τι διαφέρει από το να πανηγυρίζει ένας έλληνας οπαδός της Λίβερπουλ επειδή η ομάδα που υποστηρίζει στην Αγγλία κέρδισε τη Μάντσεστερ;
Και μάλιστα χρησιμοποιώντας το πρώτο πληθυντικό «κερδίσαμε»;
● Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ζητάει έστω μια «καλή κουβέντα για το χρέος». Προφανώς του είναι χρήσιμη για να δώσει κάτι στους βουλευτές του κόμματος ενόψει της ψήφισης των προαπαιτούμενων...
Που σημαίνει ότι όταν έχεις μάθει να πολιτεύεσαι με στιλ «δεν έχει σημασία η πραγματικότητα αλλά τι λες εσύ γι’ αυτήν» αργά ή γρήγορα θα πάψεις να το πουλάς μόνο στους ψηφοφόρους...
Γιατί δεν σε εμποδίζει τίποτα να αρχίσεις να το πουλάς και στους δικούς σου...
● Ο Νίκος Τόσκας δηλώνει για το Μενίδι ότι «δεν είναι εύκολο να καθαρίσεις τα άβατα». Το επόμενο βήμα είναι να παρευρεθεί στα εγκαίνια της επιγραφής στα όρια του δήμου που θα ανακοινώνει ότι... «Εδώ αρχίζει η Αποαστυνομικοποιημένη ζώνη».
● Πάντως να θυμίσουμε ότι ο Σάκης Ρουβάς, που πήρε την ευχή του Αρχιεπισκόπου για να παντρευτεί, είχε κάνει το ίδιο και για τη Eurovision.
Και δεν ήρθε πρώτος...
Η (πραγματική) απορία της εβδομάδας
Η κυβέρνηση, που υιοθέτησε τη «γαλλική» πρόταση για το χρέος, ξέρει ότι αυτή προέρχεται από υπουργό του Μακρόν, τον οποίο θεωρούσαν εξίσου κακή λύση με τη Λεπέν;
Η (πραγματική) απορία της εβδομάδας Νο 2
Αν ήθελε πραγματικά η Ζωή Κωνσταντοπούλου να διεκδικήσει τις αποζημιώσεις από τους απόγονους αυτών που διέπραξαν τη σφαγή στο Δίστομο, δεν θα έπρεπε κανονικά να τις ζητήσει από τα μέλη των ναζιστικών οργανώσεων που κατά καιρούς έρχονται προσκεκλημένοι της Χρυσής Αυγής;
Η (πραγματική) απορία της εβδομάδας Νο 3
Δηλαδή όλοι αυτοί που με αφορμή το Pride χρησιμοποιούν τη φράση «δεν με νοιάζει τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του...», παρακολουθούν αποκλειστικά τσόντες όπου οι πρωταγωνιστές το κάνουν σε άλλα μέρη, εκτός κρεβατοκάμαρας;
Τι ακριβώς κάνει ένας σεισμολόγος όταν σύμφωνα με τις δηλώσεις του «βρίσκεται σε επιφυλακή»;
Θα έπρεπε να υπάρχει μια λέξη για...
«Παραγγελεόνασμα»: Το επιπλέον πιάτο που παραγγέλνει εκπρόθεσμα μια σχετικά μεγάλη παρέα σε μια ταβέρνα και που τελικά δεν το τρώει κανείς γιατί όλοι έχουν χορτάσει
Απάνθρωπη θέση εργασίας της εβδομάδας
Γερμανός πρεσβευτής στην Ελλάδα
Μετάφραση της εβδομάδας
Γιώργος Μπαλάφας «Το γεγονός ότι ο κ. Τόσκας έχει αντιμετωπίσει την παραβατικότητα - εγκληματικότητα με αποτελεσματικό τρόπο (...) δεν αποκλείει το γεγονός να έχουμε –ας το πούμε λαϊκά– μια στραβή σαν αυτό που συνέβη στο Μενίδι»
Μετάφραση Και στο Yπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, όταν καίγονται άνθρωποι που προσπαθούν να ζεσταθούν στις σκηνές τους, πάλι σε μια «στραβή» δεν το αποδίδουμε; Εγώ είμαι εντάξει. Δεν θα έχω άλλα μέτρα και σταθμά για μένα και άλλα για τους άλλους αρμόδιους...
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
