Γεωπολιτικό: αναζητείται επειγόντως κοινή γραμμή πλεύσης

Βλέποντας τη μεγάλη εικόνα στην ευρύτερη περιοχή, και παρακολουθώντας την ελληνική κοινή γνώμη διαπιστώνω μία αναντιστοιχία.
 Η αναντιστοιχία αφορά στο ότι ο γεωπολιτικός παράγοντας παραμένει εξαιρετικά υποτιμημένος από την ελληνική κοινή γνώμη. Σε μερικές περιπτώσεις, ένα τμήμα της κοινής γνώμης θεωρεί ότι οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή ευνοούν την ελληνική οικονομία και... ούτε λίγο ούτε πολύ «τρίβουν τα χέρια τους».

Θα αναφέρω όμως ότι ήταν λίγους μήνες πριν (τον Ιούνιο) όταν οι ξενοδόχοι στα νησιά της Ανατολικής Μεσογείου «έτριβαν τα χέρια τους» γιατί είχαν επιπλέον κρατήσεις λόγω της Μέσης Ανατολής. Και δύο μήνες μετά, είχαν ακυρώσεις λόγω του προσφυγικού και καταστροφή. 
Επίσης, το στρατηγικό πλεονέκτημα της πύλης εμπορίου του Πειραιά έχει ουσιαστικά εξουδετερωθεί λόγω του μπλοκαρίσματος της σιδηροδρομικής γραμμής της Ειδομένης από μετανάστες και πρόσφυγες, υπάρχουν σκέψεις για ακυρώσεις συμβολαίων και κάποιες εταιρείες που ήδη χρησιμοποιούν τη γραμμή μέσω Βουλγαρίας (με υψηλότερο κόστος).

Σε γενικές γραμμές το πρόβλημα δεν εξελίσσεται στη Συρία μόνο. Αυτή την περίοδο, οι γεωπολιτικές εξελίξεις επηρεάζουν το τρίγωνο Ουκρανία, Λιβύη, Συρία και η Ελλάδα βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του τριγώνου.

Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι κι η μοναδική χώρα στο τρίγωνο που είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωζώνης, αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα, το οποίο θα πρέπει όχι μόνο να διασφαλιστεί αλλά και να ισχυροποιηθεί.

Με βάση τα παραπάνω, κι επειδή ο παράδεισος από την κόλαση έχουν εξαιρετικά μικρή απόσταση, θα έλεγα ότι η κοινωνία και η οικονομία θα πρέπει να βρίσκονται σε εγρήγορση. Το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να κάνει τα πάντα για να ισχυροποιήσει την ελληνική θέση στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και τη βορειοατλαντική συμμαχία.
 Όσο συντομότερα έχουμε κοινή γραμμή πλεύσης στο θέμα του προσφυγικού, η οποία θα είναι ενταγμένη στο ευρωπαϊκό πλαίσιο αλλά θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα και θα εργάζεται συστηματικά στην αποτροπή του, τόσο η πιθανότητα αποφυγής ανεξέλεγκτων καταστάσεων θα είναι σε ελεγχόμενα επίπεδα.

Όσο συντομότερα έχουμε κοινή γραμμή πλεύσης για το θέμα στο πλαίσιο μίας οικουμενικής κυβέρνησης και κυρίως όσο συντομότερα δούμε όλα τις πλευρές του πολιτικού φάσματος να δηλώνουν ότι είναι ενάντια στον ισλαμοφασισμό και συνεργάζονται σε μία κοινή στρατηγική κάτω από την ευρωπαϊκή ομπρέλα για να εξουδετερωθεί το πρόβλημα στη πηγή αλλά και για να δημιουργηθούν οι συνθήκες για ομαλή μετάβαση σε μία βιώσιμη κατάσταση στην περιοχή, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχουμε να προχωρήσουμε χωρίς προβλήματα.