Πολιτικη & Οικονομια

To «Δεν-Είδα-Τη-Λίστα», είναι το νέο «Μαζί τα φάγαμε»

Τα Status Updates του Forrest Gump #010

04.10.2012, 11:10
Νίκος Ζαχαριάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Θεατρο - Οπερα Αφιέρωμα Θέατρο: Οι 192 παραστάσεις που θέλουμε να δούμε

A.V. Team

Φωτογραφια Ένα βράδυ σε μια ΣΤΟΑ της ΑΘήνας, ανάμεσα σε κόκκινα φώτα και electronic games

Κωνσταντίνος Ρήγος

Κοσμος Η εποχή της ανασφάλειας, του θυμού, της άγνοιας

Φώτης Γεωργελές

Η τοποθέτηση του Ευάγγελου Βενιζέλου που συνοψίστηκε στο «Πώς-τολμάτε-να-αμμφιβάλλετε-για-εμένα-που-τότε-έσωζα-τη-χώρα-και-δεν-είχα-στο-μυαλό-μου-συνέχεια-στις-λίστες-αφού-θεωρούσα-δεδομένο-ότι-θα-την-ψάχνουν-άλλοι-οπότε-δεν-την-είδα-γιατί-είναι-παράνομη-και-μπλα-μπλα-μπλα…», είναι φτιαγμένη από το υλικό με το οποίο φτιάχνονται τα έπη.
Δεν είναι μόνο η μεγαλόπνοη περιφρόνηση προς τη νοημοσύνη που την κάνει να ακτινοβολει, σαν παλαιοπολιτικό τοξικό κατάλοιπο. Εξάλλου, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι το «target group» του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, οι άνθρωποι δηλαδή που μπαίνουν στον κόπο να τον πάρουν ακόμα στα σοβαρά, είναι μόνο εκείνοι που πιστεύουν ότι π.χ. οι κοπέλες στις διαφημίσεις των γραμμών 090, περιμένου το δικό τους τηλεφώνημα. Τόσο εύπιστοι.
Όμως, πίσω από το γραφικά οργίλο ύφος, η φράση «δεν είδα τη λίστα» κρύβει ένα ακόμα πιο κυνικό μήνυμα: Προσπαθεί να μας πει με τρόπο, ότι η λίστα δεν έχει σημασία, γιατί σε αυτήν περιλαμβάνονται άνθρωποι που – ας το πάρουμε απόφαση επιτέλους – απλώς δεν «αγγίζονται». Που ανήκουν δηλαδή στην κορυφή της «διατροφικής» κοινωνικής αλυσίδας.
Γι’ αυτό άλλωστε το να σωθεί η χώρα (δηλαδή να καταφέρει να πάρει άλλη μια δόση δανεικά), στο μυαλό του πρώην υπουργού Οικονομικών, δεν έχει καμμία σχέση με την πάταξη της φοροδιαφυγής. Έστω κι αν αυτό ακριβώς (δηλαδή τα έσοδα από την φοροδιαφυγή), είναι κάτι που «πουλούσε» με αξιοσημείωτη αποτελεσματικότητα – μέχρι πρόσφατα - στους δανειστές.
Στην πραγματικότητα δηλαδή, με την συνέντευξη του Ευάγγελου Βενιζέλου και τις απελπισμένες του προσπάθειες να πείσει, μάθαμε ότι στην «Φεουδαρχική Δημοκρατία» που ζούμε, πρέπει να σταματήσουμε να παραμυθιαζόμαστε με τις ισονομίες και τα σχετικά και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα με ρεαλισμό: Δηλαδή να αναζητήσουμε προστασία σε κάποιον ισχυρό «φεουδάρχη». Κομματικό, επιχειρηματικό ή mediaκό.
Γιατί αυτός και μόνο αυτός έχει την δύναμη, να μας προστατέψει. Αφού και το κράτος, κάτω από την δική του προστασία βρίσκεται.