Πολιτικη & Οικονομια

Σαμαράς: Από το «Δεν Υπάρχουν Σάββατα» στο «Βάσανο»

Τα Status Updates του Forrest Gump #008

01.10.2012, 14:43
Νίκος Ζαχαριάδης
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Θεατρο - Οπερα Γιάννης Στάνκογλου: «Η εκδίκηση είναι πράξη αδυναμίας»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Ελλαδα Θόδωρος Παπαδόπουλος: Αντίο, Βερολίνο

Βάγια Ματζάρογλου

Εικαστικα Κιάρα Σουγκανίδου: Στα έργα μου επανασυνθέτω μαζί το χρώμα και το χαρτί

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Η ελληνική πολιτική σκηνή, θα μπορούσε τελικά να παρομοιαστεί με μια τεράστια βιομηχανία ταχύρυθμης ενηλικίωσης. Ένα Allou Fun Park, προορισμένο να μετατρέπει τους φιλόδοξους και γεμμάτους ενεργητικότητα «ψάρακες» πρωθυπουργούς, σε παραιτημένους συνταξιούχους που παίζουν με τις τάπες των βαρελιών περιμένοντας την 4ετία να τελειώσει.
Γι’ αυτό μάλλον και στην πραγματικότητα ο «σοφός λαός» ξέρει: Δεν περιμένει τίποτα από τους πρωθυπουργούς που εκλέγει. Εκείνοι, υπόσχονται, χωρίς να τους το ζητήσει κανείς. Οι πελάτες ψηφοροι από την άλλη, μάλλον περιμένουν με νοσηρή ηδονή το «στουκάρισμα» του νέου και άμαθου σπασίκλα, πάνω στην πραγματικότητα.
ΚΑι όταν τελικά αυτό το «στουκάρισμα» συμβαίνει, η αλλαγή γίνεται πάντα εμφανής: Ήταν η στιγμή που ο Κώστας Καραμανλής, έπαψε να εμφανίζεται, άρχισε να δηλώνει «κουρασμένος» και παραδόθηκε στην ηδονή των 200.000 διορισμών. Ήταν η στιγμή που ο ΓΑΠ, έπαψε να προσπαθεί να εφαρμόσει το νόμο περι καπνίσματος. Και είναι η στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς, κάνει γαργάρα Αιμίλιους Λιάτσους, Τάνιες Ιακωβίδου και Εθνικές Υπερηφάνειες και παραδέχεται στους New York Times ότι «κάνει την πιο σκληρή και βασανιστική δουλειά του κόσμου: Είναι πρωθυπουργός αυτής της χώρας!».
Το μόνο πρόβλημα είναι ότι όσο πάει, καταναλώνουμε τους πρωθυπουργούς, όλο και πιο γρήγορα. Είτε γιατί εμείς τους κακομεταχειριζόμαστε περισσότερο είτε γιατί εκείνοι έχουν αρχίσει να μοιάζουν σε να φτιάχνονται πια στην Κίνα με πολύ πιο ευτελή υλικά.
Αλλά πάλι, αυτό που ισχύει για όλα τα πράγματα, ισχύει και για τους πρωθυπουργούς: Ό,τι πληρώνεις παίρνεις.