Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ο άνθρωπος που θα μπορούσε να γίνει ο νέος ήρωας του Νίκου Φώσκολου, διαπιστώνει…
Πάντως, μέχρι στιγμής, το μόνο πράγμα για το οποίο αποδεδειγμένα «φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ» είναι η αδιάκοπη, μονότονη επανάληψη όλων αυτών των αστείων που καταλήγουν στη φράση «φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ»!
● Μα φυσικά! Σε ένα παράλληλο σύμπαν, η Ντόρα θα κάνει τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να βγει η Νέα Δημοκρατία πρώτο κόμμα, ώστε να μείνει ισόβια στη θέση του αρχηγού (και πρωθυπουργός) ο Αντώνης Σαμαράς...
● Αλλιώς, αν η Νέα Δημοκρατία βγει δεύτερη, θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Πράγμα που η ίδια δεν το επιθυμεί καθόλου, γιατί θα αναγκαστεί να βάλει υποψηφιότητα και πιθανότατα να κερδίσει.
● Γι’ αυτό και η αθρόα εισροή «Πλευρο-βελλοπουλοειδών» και «Ανατολακοειδών» που μετατρέπουν το κόμμα σε Καρατζαφερικό Medrano, πρέπει να την ανησυχεί πάρα πολύ, αφού με αυτούς κινδυνεύει να πάει χάλια στις εκλογές…
● Όλα αυτά όμως σε ένα παράλληλο, φανταστικό σύμπαν, πάντα. Γιατί στην πραγματικότητα, ίσως και να τους παίρνει και η ίδια τηλέφωνο.
● Και μια που το έφερε η κουβέντα, καλό είναι να προειδοποιεί κάποιος τους καινούργιους από το ΛΑΟΣ, ότι όταν ο πρόεδρος μιλάει για «διεύρυνση του ευρωπαϊκού - πατριωτικού μετώπου» δεν εννοεί τις αρχές καράφλας στο πλάι.
● OK. Έστω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό και επιβεβλημένο να συνεργαστούν η «Δημιουργία Ξανά» με τη «Δράση» του Στέφανου Μάνου. Διότι έτσι θα μπουν στη Βουλή, άρα θα βοηθήσουν να σχηματιστεί φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση, άρα θα συντελέσουν στην παραμονή στο Ευρώ, άρα στη σωτηρία της χώρας!
● Προφανώς, όμως, όσο σημαντική κι αν είναι η σωτηρία της χώρας που θα έχει ως αποτέλεσμα αυτή η συνεργασία, δεν είναι τόσο σημαντική όσο το να μη συμμετέχει στη συνεργασία αυτή ο Γρηγόρης Βαλλιανάτος!
● Γι’ αυτό κι αν δεν έφευγε, η σημαντική και σωτήρια αυτή συνεργασία για τη χώρα θα διαλύονταν!
● Με άλλα λόγια: Αν όλα τα παραπάνω ήταν αλήθεια, ο ιστορικός του μέλλοντος θα είχε κάθε δικαίωμα να γράψει ότι η Ελλάδα καταστράφηκε, τελικά, εξαιτίας των σεξουαλικών προτιμήσεων του Γρηγόρη Βαλλιανάτου!
● Το λες και «Νόμο του Χάους».
● Sorry, αλλά την εικόνα ενός πρώην υπουργού, που κάθεται όλη μέρα και γράφει σε ένα ημερολόγιο ατάκες του τύπου «φέρε μου τα χρήματα που μου χρωστάς, αλλιώς θα υποστείς τις συνέπειες» αντί να τα πει σε αυτόν που του τα χρωστάει, κανείς δεν τη βρίσκει παράλογη;
● Επίσης, δεδομένων των συνθηκών και της προέλευσης των χρημάτων, είμαστε σίγουροι ότι η φράση «εσύ δεν είσαι κλέφτης» χρησιμοποιεί τον επιθετικό προσδιορισμό «κλέφτης» σαν προσβολή;
● Έστω ότι η Μαρία Ρεπούση είναι όντως μια πράκτορας των ξένων δυνάμεων.
● Στην περίπτωση αυτή, όμως, σαν κάθε μυστικός πράκτορας, δεν θα έπρεπε να έχει ως βασική προτεραιότητα να μην αποκαλυφθεί, αλλά να κρατήσει την κάλυψή της;
● Δηλαδή, να κάνει την καρδιά της πέτρα και να τηρήσει ενός λεπτού σιγή στη μνήμη της γενοκτονίας των Ποντίων, αντί να αυτο-στοχοποιηθεί αποχωρώντας;
● Ό,τι δηλαδή έκαναν και οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, που ορκίστηκαν πίστη στο Σύνταγμα παρόλο που δεν το πιστεύουν, κάνοντας μια στρατηγική υποχώρηση στις ιδέες τους, προκειμένου να αιφνιδιάσουν σε κάτι μεγαλύτερο και πιο ουσιαστικό αργότερα.
● Μεγάλη αλήθεια της ζωής: Όταν ένα τυροπιτάδικο ανοίγει υποκατάστημα σε άλλη χώρα, αποκαλείται «υγιής- επιχειρηματικότητα-την-εποχή- της- παγκοσμιοποίησης» και την επικροτούν όλοι. Αντίθετα, όταν ένα πολιτικό κόμμα δοκιμάζει να κάνει franchise το προϊόν της αντιπολίτευσής του σε άλλη χώρα, ονομάζεται «θράσος και προσβολή του Τσίπρα στον Ολάντ» και προκαλεί απαξιωτικές αντιδράσεις.
● Προφανώς, από τέτοιες στενοκεφαλιές οδηγείται σε αδιέξοδο ο σύγχρονος καπιταλισμός.
● Η αγωνία του Θόδωρου Σκυλακάκη να ανεξαρτητοποιηθεί από τη Δημοκρατική Συμμαχία, πριν εκείνη κατεβάσει ρολά, δεν θυμίζει τις εξόδους του James Bond από κτίρια, δευτερόλεπτα πριν ανατιναχθούν...
● ...αλλά χωρίς καθόλου αγωνία;
● Ελαιοχρωματιστής: Εκείνος που με υπομονή και μεράκι χρωματίζει τα μπουκάλια με το λάδι.
Θα έπρεπε να υπάρχει μια λέξη για…
«Ξυριστέστ»: Το να διακόπτεις κάθε τόσο το ξύρισμα σε διάφορα στάδια ύστερα από μια μεγάλη περίοδο αξυρισιάς, για να τσεκάρεις πώς θα ήσουν με μουσάκι, με μακρύ μουστάκι, με λεπτό μουστακάκι κ.ο.κ.
Ο λαϊκισμός επιστρέφει συνήθως μεταμφιεσμένος σε κάτι νέο, πιο σύγχρονο και πιο ελκυστικό. Στην ουσία του όμως παραμένει ο ίδιος: η υπόσχεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να προσαρμοστεί στις επιθυμίες μας
17°
