Αν οι οχτώ Τούρκοι στρατιωτικοί που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα–οπερέτα εκδοθούν στην Τουρκία, οι πιθανότητές τους να έχουν καλή μεταχείριση και δίκαιη δίκη είναι τόσες, όσες των κατηγορουμένων στις δίκες της Μόσχας επί Στάλιν ή στις δίκες του περιοδεύοντος «Λαϊκού Δικαστηρίου» επί Χίτλερ.
Οι «οχτώ» θα σταλούν σε μια χώρα όπου:
Το πραξικόπημα κατέρρευσε προτού καλά καλά αρχίσει, δείχνοντας ότι η κυβέρνηση το άφησε να εκδηλωθεί για να συντρίψει στη συνέχεια κάθε διαφορετικότητα
Ο πρόεδρος Ερντογάν απειλεί τους πάντες και τα πάντα
Αιχμάλωτοι λιντσαρίστηκαν, κινδύνεψαν με λιντσάρισμα, μαστιγώνονται δημόσια, κρατούνται ξεγυμνωμένοι και ποιος ξέρει τι άλλο
6.500 άνθρωποι (κυρίως δικαστικοί και στρατιωτικοί) έχουν μέχρι τώρα απολυθεί και/ή συλληφθεί, με βάση καταλόγους που ολοφάνερα προϋπήρχαν
Τους οχτώ θεωρούν κιόλας ένοχους και συμμέτοχους στο πραξικόπημα - οπερέτα, ενώ οι ίδιοι λένε ότι απλά μετέφεραν τραυματίες, το ελικόπτερό τους δεν ήταν οπλισμένο, φοβήθηκαν να μη καταρριφθούν κι αυτοί όπως τα σκάφη δυο συναδέλφων τους κλπ
Θα τους χρεώσουν, επιπρόσθετα, το ότι διέφυγαν στη μισητή Ελλάδα
Προεξοφλείται ήδη η έκδοσή τους.
Καταλαβαίνω ότι δεν είμαστε ΗΠΑ, που απέρριψαν αγέρωχα και άφοβα τις κατηγορίες Ερντογάν για ανάμιξή τους στο πραξικόπημα–οπερέτα, τον κάλεσαν σε αυτοσυγκράτηση και δεν ικανοποίησαν (τουλάχιστον μέχρι τώρα) την απαίτησή του για έκδοση του κ. Φετουλάχ Γκιουλέν (ζει στην Πενσιλβάνια), στον οποίο ο Τούρκος πρόεδρος χρεώνει βολικότατα ό,τι έγινε την Παρασκευή. Είμαστε μια μικρή χώρα. Υπάρχουν όμως στην ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνή έννομη τάξη διαδικασίες για την προστασία ανθρώπων που κινδυνεύει η τιμή, η σωματική ακεραιότητα ή και η ζωή τους ακόμα. Μετέχουμε σε διεθνείς οργανισμούς, δεν είμαστε μόνοι μας.
Θα συνιστούσα λοιπόν στους κυβερνώντες να μη βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα για το βαθμό ανάμιξης των «8» στα γεγονότα, να μη θεωρούν σώνει και καλά ότι οι «8» είναι αντιδημοκρατικά στοιχεία, να μην καλλιεργούν κλίμα άμεσης παράδοσής τους στον Ερντογάν (η Τουρκία λέει ότι σε 15 μέρες θα έχουν εκδοθεί) και –ιδίως– να μη θεωρούν ότι η τουρκική κυβέρνηση, και μάλιστα τώρα που κατέστειλε το πραξικόπημα–οπερέτα, περνιέται σαν το απαύγασμα της δημοκρατίας.
Σε πρώτη φάση, ας αφεθεί το αρμόδιο δικαστήριο να κρίνει ανεπηρέαστα το αίτημα του πολιτικού ασύλου.
Πολύ φοβάμαι ότι στις λίγες επόμενες βδομάδες θα τρίβουμε τα μάτια μας από την ένταση της αυταρχικότητας που θα δείξει ο κ. Ερντογάν, σουλτάνος και Κεμάλ και Κιμ Γονγκ Ουν μαζί (εμφανίζεται πάγια με το γαμπρό και το γιο του). Ο πρωθυπουργός του (και αχυράνθρωπός του) ήδη μιλάει για την «ποινή που ταιριάζει» σ΄ όσους αναμίχτηκαν στο πραξικόπημα–οπερέτα. Και αμφιβάλλει κανείς ότι η μπάλα θα πάρει και δημοκράτες, κοσμικούς, Κούρδους, αριστερούς, ευρωπαϊστές και άλλους, έστω κι αν είχαν καταδικάσει το πραξικόπημα;
Μου φαίνεται πολύ άχαρο και ανήθικο να στείλουμε οχτώ ανθρώπους στην «ποινή που τους ταιριάζει», δηλαδή στον προαποφασισμένο ηθικό και ίσως βιολογικό τους θάνατο, ποινή που λένε ότι θα επαναφέρουν.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
