Πολιτική κηδεία και αποτέφρωση για τον Έκο

Στο κάστρο Καστέλλο Σφορτσέσκο του Μιλάνου έγινε η πολιτική κηδεία του μεγάλου Ιταλού πανεπιστημιακού και συγγραφέα Ουμπέρτο Έκο, που ήταν δηλωμένος άθεος.

Η σορός του Έκο, που πέθανε από καρκίνο στα 84 του, αποτεφρώθηκε. Παρόντες ήταν υπουργοί της κυβέρνησης Ρέντσι, καθηγητές και πρυτάνεις ιταλικών πανεπιστημίων, μεταφραστές, εκδότες και εκατοντάδες πολίτες-αναγνώστες του.

Δηλώσεις:

● «Κατάφερνε να ενώνει, με μοναδική ικανότητα, εντελώς διαφορετικά στοιχεία: την αισθητική και την μουσική ποπ, τα κόμικς και την φιλοσοφία. Κατά τις παύσεις και σιωπές του ήταν σαφές ότι ξαναδιάβαζε τα βιβλία τις ατέλειωτης βιβλιοθήκης του» (Ντάριο Φραντσεσκίνι, υπουργός Πολιτισμού).

● «Συμβούλευε τους φοιτητές του να δίνουν ιδιαίτερο βάρος στις πηγές και στη συνειδητή επιλογή τους. Ήταν σύμβολο του ανανεωτικού κλασικισμού τον οποίο τόσο χρειαζόμαστε, όλοι, στην εποχή μας» (Στεφανία Τζανίνι, υπουργός Παιδείας). 

● «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την ευθυμία, τον αλτρουϊσμό του, το πόσο αγαπούσε την καλή πολιτική. Ήταν μετρημένος, ειρωνικός, ανθρώπινος» (Τζουλιάνο Πιζαπία, δήμαρχος του Μιλάνου).

● «Ήδη από τότε, στο στρατόπεδο που υπηρετούσαμε, τον αποκαλούσαν όλοι «καθηγητή», σεβόμενοι τη βαθιά γνώση και τη θέλησή του για μελέτη» (Φούριο Κολόμπο, δημοσιογράφος και πολιτικός, συστρατιώτης του). 

● «Η ίδρυση του οίκου μας ήταν για αυτόν μια πράξη ελευθερίας, για τα παιδιά και τα εγγόνια του, για να μπορέσει να τους δωρίσει ένα συγκεκριμένο μέλλον» (Ελιζαμπέτα Σγκάρμπι, υπεύθυνη του εκδοτικού οίκου «La Nave di Teseo» (=Το πλοίο του Θησέα), όπου ο Έκο ήταν συνιδρυτής.

Μεθαύριο Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου, κυκλοφορεί ένμα ακόμα βιβλίο του, το «Pape Satan Aleppe» (οι τρεις πρώτες λέξεις που ανοίγουν την 7η ωδή της Κόλασης στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη), μια συλλογή δοκιμίων και άρθρων.

Κύρια έργα του Έκο (στα ελληνικά τον μεταφράζει συνήθως η Έφη Καλλιφατίδη): «Η μυστηριώδης λάμψη της βασίλισσας Λουάνας», «Το όνομα του ρόδου», «Το εκκρεμές του Φουκό», «Μπαουντολίνο», «Το μοναστήρι της Πράγας», «Κήνσορες και θεράποντες», «Ο υπεράνθρωπος των μαζών», «Η σημειολογία στην καθημερινή ζωή».