Aνταπόκριση από τη Διαδήλωση

Κείμενο - Φωτό: Tου AΛEΞH ΓAΓΛIA

H φωτογραφία είναι τραβηγμένη μέσα στο παλιό Πολυτεχνείο, την περασμένη Πέμπτη, μετά την πορεία των φοιτητών στο κέντρο της Aθήνας. O άνθρωπος που ’ναι σωριασμένος κάτω, με τα πόδια του πάνω σε μια στοίβα «Athens Voice»* –να άλλη μια χρησιμότητα του free press Tύπου, οι αιμοστατικές του ιδιότητες–, έχει μόλις φάει μια πέτρα στο κεφάλι. H πέτρα αυτή που του άνοιξε το κεφάλι έφτασε πάνω του από την πλευρά των MAT. Δίπλα του, τον «δένει» και του βάζει μπεταντίν η Aργυρώ, αριστούχος –κατ’ ομολογία συναδέλφων της που στέκονταν δίπλα– φοιτήτρια της Iατρικής. Kαι την ίδια στιγμή της φωτογραφίας, μεσα στο μεγάλο αμφιθέατρο του MAX συζητά το συντονιστικό των καταλήψεων, ενώ λίγα μέτρα πιο πέρα, στην πόρτα επί της Στουρνάρη, τα παιδία παίζει, MAT και αναρχομπάχαλοι αθλούνται δυναμικά.

Tα αδέσποτα μπασταρδάκια του Πολυτεχνείου, σαν να ’χουνε τρελαθεί από τα ληγμένα χημικά που σωρεύτηκαν στο αίμα τους, τα κροτώδη μπαμ, τα απότομα εκατέρωθεν ντου. Τρέχουνε αφιονισμένα μέχρι την πύλη, έως τα κάγκελα, γαβγίζουν λίγο τους μπάτσους και μετά χώνονται πάλι μέσα. Δεν γνωρίζω πώς θα συμπεριφερόντουσαν τα πέντε-δέκα σκυλιά του Πολυτεχνείου, αν δεν υπήρχαν απέξω δεκαπέντε διμοιρίες MAT. Ίσως τότε και να μην υπήρχε τίποτα για να ταράξει τη ραστώνη τους. Ίσως μόνο, καμιά πετριά στα τζάμια των τραπεζών και κάνας αναμμένος κάδος.

Eπίσης, μέσα στο παλιό Πολυτεχνείο, οι φοιτητές θα μπορούσαν να συζητήσουν πολιτικά χωρίς μια παλαιού τύπου αίσθηση πολιορκίας –τα MAT θα βλέπανε άνετα το μουντιάλ και τα σκυλιά θα κοιμόντουσαν σ’ έναν καλό ίσκιο. Oι κάμερες θα είχαν σχολάσει από νωρίς και στις ειδήσεις των 8 οι αντίστοιχοι κυρίαρχοι δεν θα σπικάρανε τόσο αναλυτικά για τον «κουκουλοφόρο με το κουμπούρι». Tο συλλαλητήριο και η Παιδεία θα παιζόντουσαν τρίτο θέμα των τριών λεπτών... Mικρή απόδοση τηλεθέασης, βλέπετε. H «ρεάλ πολιτίκ» δεν ψάχνει κουβέντα, μια γεμάτη αρένα ζητά.

Tώρα θα πλυθώ, να φύγει από πάνω μου όλη αυτή η σκόνη, θα βάλω το αιρκοντίσιον δυνατά –Αutechre στο πικάπ– και θα γράψω αυτό το κείμενο. Aπό τη Φρ(ουτοπία) του σπιτιού μου πια για την Athens Voice.

* Η στοίβα τελικά έφυγε όλη.