Μια μικρή αναφορά και σημείωση πριν ξεκινήσω… H παρακάτω επιστολή έχει ως σκοπό τον υγιή προβληματισμό και την εποικοδομητική ανταλλαγή ιδεών αλλά και κρίσεων της σημερινής πολιτικής, κοινωνικής αλλά και οικονομικής κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα. Να τονίσω επίσης ότι είμαι ένας νέος που απλά ανησυχεί για το αύριο που τον περιμένει…
Μία μικρή ιστορική αναδρομή, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν:
Το 2008 ξεκίνησε μία παγκόσμια οικονομική κρίση, όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο η κρίση μεταφέρθηκε και στην Ελλάδα, έκτοτε, ενταχθήκαμε σε μηχανισμούς στήριξης και μνημόνια, πραγματοποιήσαμε θυσίες, θυσίες χρόνων που αυτή τη στιγμή, αν δεν θέλουμε να εθελοτυφλούμε, κινδυνεύουν. Το κύριο περιεχόμενο του άρθρου δεν έχει σκοπό να κρίνει γιατί μπήκαμε στο μνημόνιο και δεν πήραμε άλλες αποφάσεις, αλλά έχει ως στόχο να θέσει το ερώτημα γιατί τόσοι κόποι και θυσίες είναι έτοιμες να τιναχτούν στον αέρα.
Στο σήμερα… κ. Αλέξη Τσίπρα
Τον Φεβρουάριο του 2015 εκλέχθηκες από τον ελληνικό λαό. Εκλέχθηκες και σου δόθηκε η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Για να φτάσεις σε αυτό το σημείο, αν θυμάμαι καλά, πραγματοποίησες κάποιες εξαγγελίες στη ΔΕΘ και όχι μόνο. Επιγραμματικά θα ήθελα να παραθέσω μερικές: «όχι άλλη λιτότητα», «οι δανειστές δεν θα μπορούν να απορρίψουν την πρότασή μας» «θα μείνουμε στο ευρώ, δεν συζητάμε για έξοδο». Ο κόσμος σε πίστεψε, είχε μία ελπίδα, όμως πέντε μήνες μετά δεν έχει γίνει τίποτα από αυτά πραγματικότητα, ούτε στον ελάχιστο βαθμό. Αντιθέτως, βρισκόμαστε στη χειρότερη κατάσταση των τελευταίων 6 ετών, οι τράπεζες κλειστές, ο φόβος κυριαρχεί στις ζωές μας και καθημερινά αυξάνεται με εκθετικό βαθμό. Τρέμουμε. Μέσα από το ίδιο το κόμμα που διοικείς, κυβερνάς, όπως θες πες το, λίγη σημασία έχει, ακούγονται τόσο πολλές διαφορετικές απόψεις. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μας ξαφνιάζεις και ανακοινώνεις δημοψήφισμα την ερχόμενη Κυριακή. Η διχόνοια έχει αρχίσει ήδη να καλλιεργείται μέσα μας, μας οδηγείς ιστορικά αποδεδειγμένα σε έναν πρωτοφανή εμφύλιο σε καιρό ειρήνης. Κοντεύεις να καταστρέψεις το μέλλον όχι μόνο μιας γενιάς, αλλά πολλών περισσοτέρων. Και για να μη μακρολογώ, θέλω να σε ρωτήσω τα παρακάτω σαν ένας απλός νέος πολίτης, που θέλω να προσφέρω στον τόπο μου, αλλά με απομακρύνεις από αυτόν.
Γιατί Αλέξη, πρέπει να θυσιαστούν οι θυσίες του ελληνικού λαού από το 2009;
Γιατί Αλέξη, σπέρνεις την διχόνοια μέσα σ’ έναν λαό που έχει περάσει τόσα;
Γιατί Αλέξη, θεωρείς ότι η κοινωνία είναι έτοιμη να απαντήσει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα για ένα τόσο κρίσιμο ερώτημα που πιθανόν να κρίνει και όλο του το μέλλον;
Γιατί Αλέξη, δεν μας ανακοινώνεις το πλάνο της κυβέρνησης σε σχέση με την διαπραγμάτευση με την Ε.Ε σε περίπτωση που υπερισχύσει το όχι;
Γιατί Αλέξη, δεν μας ανακοινώνεις το πλάνο της κυβέρνησης σε περίπτωση εξόδου από το Ευρώ;
Γιατί Αλέξη, με αναγκάζει και με ωθείς μακριά από την χώρα μου για μια καλύτερη ζωή και εργασία;
Γιατί Αλέξη, 5 μήνες δεν έγινε καμία ουσιαστική διαπραγμάτευση;
Γιατί Αλέξη, αν είδατε ότι τα πράγματα ήταν ζόρικα δεν βγήκατε ευθύς εξαρχής να μας τα γνωστοποιήσετε;
Γιατί Αλέξη δεν φέρεσαι σαν ηγέτης και πετάς το μπαλάκι στον ελληνικό λαό; Μήπως φέρεσαι ευθυνόφοβα γιατί ήξερες ότι με τέτοια μέτρα θα έπεφτες σε μισή ώρα;
Τέλος θέλω να κλείσω με τη βασικότερη ερώτηση...
Ακόμα και αν απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα, ΓΙΑΤΙ, ΑΛΕΞΗ, ΝΑ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΩ;
Αυτές οι δέκα ερωτήσεις, από έναν απλό πολίτη που δεν υπηρετεί συμφέροντα και θέλει να έχει ξεκάθαρη αποτύπωση των πραγμάτων, γιατί την Κυριακή καλείται να ψηφίσει.
Σε ευχαριστώ,Αλέξη…
*O Βασίλειος - Χρήστος Οικονόμου είναι Πτυχιούχος Περιβαλλοντολόγος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
17°
