Άννα Δαμιανίδη: «Όποιος αρνείται τη βασιλεία του ΙΧ υφίσταται τις συνέπειες» - Η συγγραφέας και δημοσιογράφος περιγράφει την καθημερινή ανασφάλεια στα ΚΤΕΛ
Τη δική της εμπειρία από τις συγκοινωνίες προς το Λαύριο και τα προβλήματα που, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίζουν οι επιβάτες περιγράφει σε ανάρτησή της στα social media η δημοσιογράφος και συγγραφέας Άννα Δαμιανίδη, ανοίγοντας παράλληλα μια ευρύτερη συζήτηση για την αξιοπιστία των δημόσιων συγκοινωνιών σε μια χώρα όπου η χρήση του ΙΧ παραμένει κυρίαρχη.
Μέσα από μια παρέμβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Άννα Δαμιανίδη εστίασε στις αιφνιδιαστικές ακυρώσεις δρομολογίων και στη γενικότερη ταλαιπωρία που βιώνουν στις συγκοινωνίες καθημερινά όσοι επιλέγουν να μην χρησιμοποιούν αυτοκίνητο.
Αφορμή για την τοποθέτησή της στάθηκε η αβεβαιότητα που επικρατεί στις συγκοινωνιακές γραμμές προς την ανατολική Αττική. Όπως σημειώνει, τέτοιες αλλαγές πειράζουν «μόνο κάτι περίεργους τύπους που νομίζουν ότι ζουν σε χώρα με συγκοινωνίες και περιμένουν να τις χρησιμοποιήσουν τη μέρα και την ώρα που τις χρειάζονται. Εδώ γελάνε».
Η αβεβαιότητα των εργαζομένων και η απαξίωση των υπηρεσιών
Αναζητώντας τα αίτια που στρέφουν τους πολίτες σε εναλλακτικές λύσεις, η Άννα Δαμιανίδη στέκεται στην έλλειψη επαγγελματισμού και οργάνωσης που χαρακτηρίζει συχνά το μέσο: «Μήπως επειδή τόσα χρόνια στα ΚΤΕΛ δεν μπορείς ποτέ να πάρεις πληροφορίες από το τηλέφωνο, η σελίδα του ίντερνετ είναι ασαφής, δεν δέχονται κάρτα για πληρωμές, βάζουν ό,τι μουσική θέλουν, αλλάζουν τα δρομολόγια, βγάζουν τέτοιες αποφάσεις να τα καταργήσουν για μια μέρα, ή για δυο;».
Συνοψίζοντας την κατάσταση που επικρατεί στο εγχώριο συγκοινωνιακό τοπίο, η συγγραφέας καταλήγει με ένα πικρό συμπέρασμα για την εξάρτηση της κοινωνίας από το ιδιωτικό όχημα: «Υπάρχει η βασιλεία του Γιωταχί σ’ αυτόν τον τόπο. Όποιος θέλει να αρνηθεί το μεγάλο βασιλιά, θα υφίσταται τις συνέπειες».
Στη σελίδα των ΚΤΕΛ αυτή την εβδομάδα μας πληροφορούν ότι δεν θα υπάρχουν καθόλου δρομολόγια για το Λαύριο το Σαββατοκύριακο. Εντάξει, και τι έγινε, μικρό το κακό, την προηγούμενη βδομάδα είχαν αποφασίσει να μην κάνουν δρομολόγια μόνο την Κυριακή, πείραξαν κανέναν; Μόνο κάτι περίεργους τύπους που νομίζουν ότι ζουν σε χώρα με συγκοινωνίες και περιμένουν να τις χρησιμοποιήσουν τη μέρα και την ώρα που τις χρειάζονται. Εδώ γελάνε.
Οι κυρίες του τελευταίου δρομολογίου της Τρίτης πάντως, το οποίο ήταν στις δυόμιση το μεσημέρι, ενώ κάποτε ήταν στις εννιά το βράδυ, ήταν μάλλον έτοιμες να κλάψουν, η οδηγός και η εισπράκτορας. Δεν ξέρουμε αν θα έχουμε δουλειά από αύριο, μου είπαν, και τι θα απογίνουμε αν απολυθούμε; Είναι βλέπετε το νέο δρομολόγιο αστικών από Κορωπί, μειώνεται η πελατεία, δεν φτάνουν τα λεφτά ούτε για βενζίνη, θα μας διώξουν.
Μήπως διότι θα είναι πιο αξιόπιστο; Μήπως επειδή τόσα χρόνια στα ΚΤΕΛ δεν μπορείς ποτέ να πάρεις πληροφορίες από το τηλέφωνο, η σελίδα του ίντερνετ είναι ασαφής, δεν δέχονται κάρτα για πληρωμές, βάζουν ό,τι μουσική θέλουν, αλλάζουν τα δρομολόγια, βγάζουν τέτοιες αποφάσεις να τα καταργήσουν για μια μέρα, ή για δυο; (Δεν τα είπα αυτά, μην τις πικράνω κι άλλο)
Και το άλλο δρομολόγιο, το παραλιακό, που πηγαίνει τους τουρίστες στο ναό του Ποσειδώνα και γίνεται πια μια φορά την ημέρα, θα το καταργήσουν κι αυτό; Όχι, αυτό συνεχίζεται όσο ο οδηγός αντέχει. Ένας οδηγός είναι, ένα δρομολόγιο τη μέρα κάνει, προχτές δεν πέρασε, δεν ξέρουμε γιατί, ίσως αρρώστησε ο άνθρωπος.
Οκέι. Υπάρχει η βασιλεία του Γιωταχί σ’ αυτόν τον τόπο. Όποιος θέλει να αρνηθεί το μεγάλο βασιλιά, θα υφίσταται τις συνέπειες.
20°
