Φίλιππος Κουτσαύτης: Η ιατροδικαστική στην Ελλάδα δεν είναι όπως στο Netflix

Αν υπάρχει ένας Έλληνας που έχει το δικαίωμα –που λέει ο λόγος– να διαβάζει, ας πούμε, Jo Nesbo ή όποιον άλλον Σκανδιναβό με σκληρές νουάρ σκηνές και να χαμογελά μονολογώντας «τι μας λέει το γατάκι...», αυτός είναι ένας. Ο ιατροδικαστής Φίλιππος Κουτσαύτης, ο πιο παλιός και ο πιο γνωστός θρύλος του… νεκροτομείου, που μιλά αποκλειστικά στην Athens Voice για όλη αυτή την ιστορία που έχει ξεσπάσει εδώ και ένα 48ωρο με αφορμή την υποτιθέμενη σεξουαλική κακοποίηση του 11 μηνών μωρού το οποίο διεκομίσθη νεκρό από τους Σύρους πρόσφυγες γονείς του.

Μια συνταγή που είχε από όλα, όχι μόνο για να ανοίξει ο ασκός του Facebook για να τους πάρει και να τους σηκώσει όλους όσοι αναπαρήγαγαν όσα ειπώθηκαν με περισσή βεβαιότητα μπροστά στο γνωστό μπουκέτο από τα μικρόφωνα των τηλεοπτικών σταθμών, αλλά και τον ίδιον τον Σωτήρη Μπουζιάνη, τον ιατροδικαστή που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα. Ο Φίλιππος Κουτσαύτης, μιλώντας στην ATHENS VOICE, δεν φαίνεται να έχει τη διάθεση να προστατεύσει συντεχνιακά τον νεότερο συνάδελφό του αλλά ούτε και να υιοθετήσει τον ελαφρύ καταγγελτικό λόγο των social media. Μάλλον κάνει μια ήπια… νεκροψία σε όσα ειπώθηκαν και συνέβησαν τις τελευταίες 48 ώρες σε μια προσπάθεια να προσεγγίσει την… αιτία θανάτου, των εξής δύο πτωμάτων: και της ίδιας της ιατροδικαστικής αξιοπιστίας, και της εύκολης διαδικτυακής, κατά κύριο λόγο, δημοσιογραφίας.

Κύριε Κουτσαύτη, τελικά πρόκειται για λάθος του ιατροδικαστή; Ήταν κακός ο χειρισμός από τα διαδικτυακά Μέσα, τι πιστεύετε ότι έχει γίνει;
Όλο αυτό που έγινε δεν είναι λάθος προσέγγιση. Ο ιατροδικαστής είδε τις κακώσεις στο σώμα του βρέφους και μάλιστα στην περιοχή του πρωκτού. Έπρεπε να πάει προς τα εκεί το μυαλό του και να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να το αποκλείσει ή να το επιβεβαιώσει με επιπλέον διαδικασίες. Ιατροδικαστές είμαστε. Το λάθος είναι ότι πριν ολοκληρωθούν όλες αυτές οι διαδικασίες, βγήκε και μίλησε στα ΜΜΕ με αυτή τη βεβαιότητα. Ο συγκεκριμένος είναι σοβαρός άνθρωπος, δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες επιπολαιότητες. Μπορεί να παρασύρθηκε.

Για αυτό λέτε ότι μερικά ΜΜΕ παρασύρθηκαν τόσο εύκολα;
Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω, αλλά και τα ΜΜΕ από την πλευρά τους πρέπει να ξέρουν ότι όπως πολλά άλλα πράγματα στην Ελλάδα έτσι και η Ιατροδικαστική δεν είναι όπως στο Netflix. Με την άψογη οργάνωση, τον σούπερ εξοπλισμό και με δικούς της μηχανισμούς, ακόμα και επικοινωνιακούς, στις επάλξεις. Θα επιμείνω ότι δεν ήταν λάθος η προσέγγιση του συναδέλφου, εκεί έπρεπε να πάει το μυαλό του με το που είδε τις κακώσεις. Αυτό που ήταν λάθος ήταν ο επικοινωνιακός χειρισμός.

Εσείς, δηλαδή, πώς θα λειτουργούσατε σε μια παρόμοια κατάσταση;
Θα πρέπει να ξέρετε ότι η εξέταση της συγκεκριμένης περιοχής του σώματος, ιδίως υπό τις  συνθήκες που έγινε, είναι από τα δυσκολότερα κεφάλαια στην ιατροδικαστική. Απαιτεί πολύ μεγάλη εμπειρία και προσοχή. Το σημαντικότερο από όλα είναι ότι δεν πρέπει να γίνει λάθος. Όταν, λοιπόν, ως ιατροδικαστής βλέπεις ότι κάτι συμβαίνει σε εκείνη τη δύσκολη περιοχή, το μυαλό σου δεν θα πάει στη χορήγηση υπόθετων ή κλυσμάτων στο μωρό. Θα πάει κατευθείαν στο κακό. Ή μάλλον στο χειρότερο. Αυτή είναι η δουλειά μας. Η διερεύνηση του «κακού» σε έναν θάνατο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τις συγκεκριμένες αντικειμενικές προϋποθέσεις. Ηλικία και άλλα στοιχεία. Αν έβλεπα, λοιπόν, ό,τι είδε ο συνάδελφος θα προχωρούσα αμέσως στα επόμενα διερευνητικά στάδια ώστε να επιβεβαιώσω ή να αποκλείσω αυτό στο οποίο είχε πάει από την πρώτη στιγμή το μυαλό μου. Να τεκμηριώσω ή όχι τη σεξουαλική κακοποίηση. Και φυσικά επ’ ουδενί δεν θα άνοιγα το στόμα μου να μιλήσω σε μέσο ενημέρωσης για βιασμό και κακοποίηση.

Δηλαδή το μεγάλο λάθος είναι ότι μίλησε σε μέσο ενημέρωσης;
Το λάθος, κατά τη γνώμη μου, είναι διπλό. Μίλησε περί βιασμού και κακοποίησης πριν τεκμηριώσει ή διαψεύσει με τα διαθέσιμα επιστημονικά εργαλεία. Στον μεγαλύτερο βαθμό, λοιπόν, το λάθος είναι ότι μίλησε. Τα υπόλοιπα, με τον χαμό που έγινε, είναι δικό σας θέμα και πώς εσείς χειρίζεστε τέτοιου είδους θέματα. Θυμάστε από πολύ παλιά, από τότε που ούτε καν ίντερνετ δεν υπήρχε, πώς με κυνηγούσατε για να μιλήσω για πολύ περίεργα εγκλήματα. Ε, αν δεν υπήρχε λόγος δεν μιλούσα. Τώρα είναι αλλιώς…