Γενικό Κρατικό Νίκαιας. Ο διοικητής υπογράφει χαρτί, φιρμάνι κοινωνικού κανιβαλισμού, για την «εξυγίανση» του νοσοκομείου. Την ίδια ώρα νοσηλεύτριες, έρμαια του ίδιου κοινωνικού κανιβαλισμού ορμάνε να κατασπαράξουν τις «παράνομες». Αυτοί ήταν που «έσπρωξαν» από το μπαλκόνι την Γκαϊανέ...
Από κει και πέρα τα άπληστα τέρατα της δημοσιογραφίας προσπάθησαν να κατασπαράξουν οποιαδήποτε αξιοπρέπεια από το θάνατο της. «Αρμένισσα νοσοκόμα αυτοκτόνησε.» Και το κερασάκι στην τούρτα η Athens Voice. Οι δημοσιογράφοι της οποίας μπήκαν κατευθείαν στο ψητό μη μπορώντας να κρύψουν τη μισανθρωπιά τους. Σπίλωσαν το θάνατό της στην προσπάθειά τους να κάνουν ένα «αστειάκι», μη μπορώντας να κρύψουν το παραμορφωμένο πρόσωπο της καθεστωτικής δημοσιογραφίας.
Ο Τσόμσκυ είπε ότι «τα ΜΜΕ είναι εταιρείες, μεγάλες εταιρείες. Μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες της χώρας. Οι ιδιοκτήτες και διευθυντές τους ανήκουν στην ίδια μικρή ελίτ των ιδιοκτητών και των διευθυντών που ελέγχουν την ιδιωτική οικονομία και το κράτος, κι έτσι έχουμε ένα πολύ περιορισμένο πλέγμα εταιρικών ΜΜΕ, κρατικών στελεχών και ιδιοκτητών. Μοιράζονται τις ίδιες αντιλήψεις, καταλαβαίνουν τα ίδια πράγματα κ.ο.κ.»
Σε ένα κόσμο λοιπόν, που οι αντιλήψεις πλάθονται από τα βρώμικα χέρια των αστών, των αφεντικών και των διευθυντάδων δεν υπάρχει χώρος για δημοσιογραφική δεοντολογία.
Με αυτά τα ύπουλα και πολλές φορές απάνθρωπα προπαγανδιστικά μέσα της, η εξουσία μας βομβαρδίζει με τον εθνικισμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης και με τα πολιτιστικά σκουπίδια της .
Πλέον υπάρχουν μόνο κίτρινες φυλλάδες, φόροι τιμής στην παραπληροφόρηση, που όχι απλά διαστρεβλώνουν γεγονότα, αλλά τα εκμεταλλεύονται με τόσο χυδαίο τρόπο που μας επιβεβαιώνουν ότι η δημοσιογραφική υπουλότητα είναι μία αδυσώπητη χίμαιρα που φυλάει στα σπλάχνα της τον κοινωνικό κανιβαλισμό.
Εναλλακτικά free press όπως η Athens Voice χτίζουν μια απολίτικη μάζα υπάκουων κανίβαλων. Μέσα από τέτοιες φυλλάδες η εξουσία διαχέει τη κουλτούρα της εμπορευματοποίησης των ριζοσπαστικών προτάσεων και των χειραφετικών πειραμάτων και επιτίθεται συστηματικά στη ταξική συνείδηση και στους κοινωνικούς αγώνες. Εκτός αυτού εξαπολύει τα παπαγαλάκια της να λοιδορούν το θάνατο μιας ταξικής μας αδελφής και όταν έρχεται η ώρα να απολογηθούν, με απλές αερολογίες προσπαθούν να καλύψουν το λάθος τους, με τρόπο όμως που όχι απλά δεν καλύπτει, αλλά επιβεβαιώνει τη ρατσιστική τους διάθεση.
Για αυτό και εμείς επιλέξαμε να επισκεφθούμε την Athens Voice. Γιατί δε θα ανεχτούμε κανέναν να εκμεταλλεύεται και να κιβδηλώνει το θάνατο μιας γυναίκας με «κυνικά αστειάκια». Ούτε θα ανεχτούμε άλλο το πλασάρισμα των ριζοσπαστικών ιδεών ως πολιτιστικά και πολιτικά αγαθά προς κατανάλωση.
Όσο η χυδαιότητα σας θα αποτυπώνεται στις σελίδες των περιοδικών σας, θα μας βρίσκετε μπροστά σας.
«Είναι φορές που γονείς σαν και εμάς συχνά προσπαθούν να ισορροπήσουν σε μια τραμπάλα, μεταξύ του δεν σου κόβω τα φτερά και του δεν θα γίνω ανεύθυνος, για την ασφάλεια σου»
17°
