Το ανέλπιστο παιχνίδι της μοίρας για δύο φίλους και συνεργάτες - Πώς ανακάλυψαν ότι είναι αδέλφια
Ο Ντέιβ Γκριν και η Άντρεα Έρμστον ένιωσαν αμέσως ότι είχαν απίστευτη χημεία όταν οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν, ενώ εργάζονταν σε διαφορετικές θέσεις στο Αεροδρόμιο του Μάντσεστερ. Ταίριαξαν τόσο πολύ, που μπορούσαν να ολοκληρώνουν ο ένας τις προτάσεις του άλλου – κάτι που τελικά είχε απόλυτη λογική, όταν ανακάλυψαν την αλήθεια. Ο Ντέιβ ήταν ο βιολογικός αδελφός της Άντρεα, ο οποίος είχε δοθεί για υιοθεσία σε άλλη οικογένεια πριν από περισσότερα από 30 χρόνια.
Το 2005, ο Ντέιβ ήταν υπεύθυνος του σταθμού λεωφορείων του αεροδρομίου, ενώ η Άντρεα ανεφοδίαζε τους αυτόματους πωλητές. Τα επόμενα δύο χρόνια έγιναν αχώριστοι φίλοι, ανταλλάσσοντας μηνύματα και μιλώντας στο τηλέφωνο όταν δεν βρίσκονταν στη δουλειά. Μια ημέρα, κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας, ο Ντέιβ αποκάλυψε στην Άντρεα κάτι που δεν της είχε αναφέρει ποτέ: ότι ήταν υιοθετημένος και πως το όνομα που είχε όταν γεννήθηκε ήταν Στιούαρτ Πράουντλαβ. «Πάγωσα και δεν μίλησα για περίπου ένα λεπτό», είπε η Άντρεα. Το πατρικό της επώνυμο ήταν επίσης Πράουντλαβ και γνώριζε πως είχε έναν αδελφό που είχε δοθεί για υιοθεσία πριν ακόμη γεννηθεί η ίδια.
«Δεν είναι καθόλου συνηθισμένο επώνυμο και ήταν σίγουρα εκείνος. Εκτός από την οικογένειά μου, δεν είχα ακούσει ποτέ αυτό το επώνυμο πουθενά αλλού», πρόσθεσε.
Αμέσως τηλεφώνησε στη μητέρα της, τη Σούζαν, για να επιβεβαιώσει την ημερομηνία γέννησης του χαμένου της αδελφού. Τα στοιχεία ταίριαζαν: 24 Μαρτίου 1966. Στη συνέχεια κάλεσε αμέσως πίσω τον Ντέιβ. «Του είπα "πρέπει να είσαι εσύ, πρέπει να είσαι εσύ" και μετά του είπα "πρέπει να σε δω". Πήγα λοιπόν να τον πάρω», θυμάται η Άντρεα.
Περνούσε για χρόνια με το λεωφορείο έξω από το σπίτι όπου έμεναν η μητέρα και η αδελφή του
Ο Ντέιβ περνάει επί χρόνια έξω από το σπίτι της βιολογικής του μητέρας χωρίς να το γνωρίζει. Καθώς κατευθύνονταν μαζί προς το σπίτι της μητέρας τους, ο Ντέιβ συνειδητοποίησε πού βρίσκονταν. Διέσχιζαν τη διαδρομή του λεωφορείου που οδηγούσε παλαιότερα, πριν γίνει προϊστάμενος. Η παλιά του διαδρομή περνούσε ακριβώς μπροστά από το σπίτι της μητέρας του, αλλά και από το σχολείο όπου είχε φοιτήσει η Άντρεα. Είχε βρεθεί αμέτρητες φορές σε απόσταση αναπνοής από τη βιολογική του οικογένεια, χωρίς να το γνωρίζει.
Η Σούζαν περιέγραψε τη στιγμή που συνάντησε επιτέλους τον Ντέιβ ως εξωπραγματική. «Κλάψαμε όλοι πολύ. Μετά απλώς αγκαλιαστήκαμε», είπε η Άντρεα. «Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα καταφέρει να ενώσω τον αδελφό μου με τη μητέρα μου. Ήταν συγκλονιστικό».
Η μητέρα της Άντρεα τής είχε αποκαλύψει από μικρή ότι είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό. Της είχε εξηγήσει ότι είχε δοθεί για υιοθεσία σε μια υπέροχη γυναίκα που δεν μπορούσε να αποκτήσει δικά της παιδιά. «Το πρώτο πράγμα που ήθελα ήταν να πάω να τον φωνάξω για να παίξουμε», είπε η Άντρεα.
Η Σούζαν αποκάλυψε ότι είχε προσπαθήσει να εντοπίσει τον γιο της, χωρίς όμως αποτέλεσμα. «Τη ρώτησα αν μπορούσαμε να πάμε να τον πάρουμε πίσω», είπε η Άντρεα. «Μου εξήγησε ότι τα πράγματα δεν λειτουργούν έτσι και τότε της υποσχέθηκα πως μια μέρα θα τον έβρισκα εγώ». Και τελικά, η επανένωση έγινε πραγματικότητα. «Το ήθελε αυτό από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου», πρόσθεσε η Άντρεα. «Οπότε, ναι, της το χάρισα αυτό. Της το είχα υποσχεθεί».
Πάνω στο τζάκι του σπιτιού της Σούζαν υπήρχε μια φωτογραφία του Ντέιβ όταν ήταν μωρό. Η φωτογραφία είχε σταλεί από τους θετούς του γονείς στη βιολογική του μητέρα λίγες ημέρες μετά την υιοθεσία. Το ίδιο ακριβώς πορτρέτο βρισκόταν και στο σπίτι των θετών του γονιών.
Ο Ντέιβ γνώριζε ότι ήταν υιοθετημένος από την ηλικία των 10 ετών, καθώς οι θετοί του γονείς του είχαν δείξει όλα τα σχετικά έγγραφα. Όπως είπε, όμως, είχε μια πολύ ευτυχισμένη παιδική ηλικία και δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να αναζητήσει τη βιολογική του μητέρα. «Δεν αισθανόμουν ότι έπρεπε να ψάξω ή ότι είχα αναπάντητα ερωτήματα», ανέφερε.
Και για τους τρεις, η επανένωση άλλαξε τη ζωή τους. «Από μια περίοδο που υπήρχε ελάχιστη θετικότητα στη ζωή μου, ανακάλυψα ξαφνικά ότι η καλύτερή μου φίλη ήταν η αδελφή μου», είπε ο Ντέιβ. «Βρήκα τη βιολογική μου μητέρα και μπόρεσα να την κάνω πραγματικά ευτυχισμένη. Και βρήκα μια οικογένεια που δεν ήξερα καν ότι υπήρχε».
Η μητέρα τους έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, όμως και οι δύο δηλώνουν ευγνώμονες που πρόλαβε να ξανασμίξει με τον γιο της. «Ήταν τόσο απελπισμένη να σε βρει, μόνο και μόνο για να βεβαιωθεί ότι είχες ζήσει μια όμορφη ζωή», είπε η Άντρεα.
Για την Άντρεα, η επανένωση είχε και μια γλυκόπικρη διάσταση. Είχε περάσει χρόνια αναζητώντας τον αδελφό της. «Οι γονείς μου δυστυχώς χώρισαν και πέρασα πολλές δύσκολες στιγμές γνωρίζοντας ότι ο Ντέιβ βρισκόταν κάπου εκεί έξω, χωρίς όμως να ξέρω πού». Σήμερα, τα δύο αδέλφια αξιοποιούν κάθε στιγμή που έχουν μαζί, καθώς συγκατοικούν στο Κίντσγκροουβ, στο Στάφορντσιρ. Όπως λένε, το ότι βρήκαν ο ένας τον άλλον ήταν σαν να κέρδισαν το λαχείο.
17°
