Κοσμος

The Guardian: Ο Τραμπ στο Πεκίνο - Η Κίνα κρατά τα ατού σε Ιράν και Ταϊβάν

Με φόντο τις αποτυχίες στη Μέση Ανατολή, ο Τραμπ αναζητά διπλωματική ανάσα από τον Σι

10.05.2026, 17:05
Newsroom
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Φωτογραφια Platon: «Αποτυπώνω την αυθεντικότητα των στιγμών των ανθρώπων»

Νίκη - Μαρία Κοσκινά

Αθλητισμος Μαραθώνιος της Αθήνας: 130 χρόνια από τη νίκη του Σπύρου Λούη που έγραψε ιστορία

Δήμητρα Μιχαηλίδη

Κοσμος Ο ανταγωνισμός για τις σπάνιες γαίες

Σώτη Τριανταφύλλου

Ο Τραμπ αναζητά διπλωματική νίκη στο Πεκίνο, ενώ η Κίνα ενισχύει τη γεωπολιτική επιρροή της

Ο Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Πεκίνο στις 14 και 15 Μαΐου για κρίσιμη σύνοδο κορυφής με τον Σι Τζινπίνγκ, σε μια περίοδο όπου η αμερικανική εξωτερική πολιτική βρίσκεται υπό έντονη πίεση. Σύμφωνα με ανάλυση της The Guardian, ο Αμερικανός πρόεδρος αναζητά επειγόντως μια διπλωματική επιτυχία μετά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σε Ουκρανία, Γάζα, Ιράν, Λίβανο και Γροιλανδία, την ώρα που το Πεκίνο εμφανίζεται να διαθέτει ισχυρά διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα.

Η εφημερίδα περιγράφει τον Τραμπ ως έναν ηγέτη που κινείται χωρίς συνεκτική στρατηγική, προκαλώντας αναταράξεις στη διεθνή τάξη και αφήνοντας πίσω του γεωπολιτική αστάθεια. Στο πλαίσιο αυτό, η επικείμενη συνάντηση με τον Σι θεωρείται καθοριστική, ιδιαίτερα λόγω της κλιμακούμενης έντασης ανάμεσα στην Κίνα και την Ταϊβάν, αλλά και των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Η πίεση Τραμπ για το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ

Ο Τραμπ επιδιώκει από τον Σι διαβεβαιώσεις ότι το Πεκίνο δεν θα ενισχύσει στρατιωτικά το Ιράν σε περίπτωση νέας κλιμάκωσης, ενώ παράλληλα χρειάζεται τη συμβολή της Κίνας ώστε να διασφαλιστεί η ελεύθερη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Η ασφάλεια της περιοχής θεωρείται κρίσιμη για τη διεθνή ενεργειακή αγορά και για τις αμερικανικές προσπάθειες αποκλιμάκωσης.

Ο Guardian σημειώνει ότι ο πόλεμος με το Ιράν είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ, ενώ οι αυξημένες τιμές ενέργειας, τροφίμων και φαρμάκων επιβαρύνουν πολιτικά τον Αμερικανό πρόεδρο. Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι δεν εμφανίζονται πρόθυμοι να στηρίξουν την Ουάσινγκτον, ενώ η Ρωσία επωφελείται οικονομικά από την άνοδο των τιμών πετρελαίου.

Από την πλευρά της, η Κίνα επιδιώκει σταθερότητα, καθώς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές ροές της περιοχής. Το Πεκίνο έχει ήδη ενισχύσει τις επαφές του με την Τεχεράνη, φιλοξενώντας πρόσφατα τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί, ενώ στηρίζει και διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες του Πακιστάν.

Ταϊβάν και ο φόβος ανταλλαγμάτων

Σύμφωνα με την ανάλυση, η αδύναμη θέση του Τραμπ ενόψει της συνάντησης ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι το Πεκίνο μπορεί να ζητήσει ανταλλάγματα στο ζήτημα της Ταϊβάν. Η Κίνα θεωρεί την επανένωση με το νησί κορυφαία στρατηγική προτεραιότητα και ο Σι Τζινπίνγκ έχει επανειλημμένα αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο χρήσης στρατιωτικής ισχύος.

Αμερικανοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο κινεζικός στρατός ενδέχεται να είναι επιχειρησιακά έτοιμος για εισβολή ακόμη και μέσα στο επόμενο έτος, ενώ στο εσωτερικό της Ταϊβάν εντείνονται οι πολιτικές διαφωνίες σχετικά με την άμυνα και τις σχέσεις με το Πεκίνο.

Ο ίδιος ο Τραμπ έχει προκαλέσει αβεβαιότητα με τις δημόσιες τοποθετήσεις του, δηλώνοντας ότι το ενδεχόμενο κινεζικής εισβολής «εξαρτάται από τον Σι», σχόλιο που ερμηνεύθηκε ως ένδειξη ασάφειας για τη στάση της Ουάσινγκτον.

Η The Guardian εκτιμά ότι παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Αμερικανός πρόεδρος να μειώσει την υποστήριξη προς την Ταϊπέι, επιδιώκοντας σε αντάλλαγμα κινεζική βοήθεια στο Ιράν αλλά και εμπορικές συμφωνίες για σπάνιες γαίες και αγροτικά προϊόντα.

Η Κίνα ως δύναμη σταθερότητας απέναντι στις ΗΠΑ

Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι οι χειρισμοί του Τραμπ έχουν ενισχύσει διεθνώς την εικόνα της Κίνας ως δύναμης σταθερότητας απέναντι σε μια απρόβλεπτη Ουάσινγκτον. Ο Σι Τζινπίνγκ εμφανίζεται να αξιοποιεί την κατάσταση, προβάλλοντας το Πεκίνο ως υπερασπιστή του διεθνούς δικαίου και της πολυμέρειας.

Παράλληλα, συντηρητικά αμερικανικά think tanks κατηγορούν την Κίνα ότι ήδη βοηθά το Ιράν μέσω παροχής πληροφοριών, τεχνολογίας διπλής χρήσης και μηχανισμών παράκαμψης κυρώσεων, αν και το Πεκίνο απορρίπτει τέτοιες αιτιάσεις.

Η ανάλυση καταλήγει ότι η συνάντηση κορυφής στο Πεκίνο ενδέχεται να αποτελέσει ακόμη ένα παράδειγμα μιας αμφιλεγόμενης διπλωματικής «νίκης» του Τραμπ, με δυνητικά σοβαρές συνέπειες για τις ισορροπίες στον Ειρηνικό και το μέλλον της Ταϊβάν.