Γιατί ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης δεν πήγε στο Met Gala;

Πριν από λίγους μήνες βρέθηκα σε ένα πολύ ενδιαφέρον συνέδριο στο Cornell University της Νέας Υόρκης, αφιερωμένο στα εργασιακά ζητήματα της νέας εποχής. Σε ένα από τα πιο δυνατά πάνελ, επενδυτές, πρώην CEOs, policy makers και πανεπιστημιακοί περιέγραψαν κάτι που συνήθως μένει έξω από τη γυαλιστερή εικόνα της παγκόσμιας οικονομίας: τους εργαζόμενους σε τρίτες χώρες που δουλεύουν ατελείωτες ώρες, με πολύ χαμηλούς μισθούς, συχνά χωρίς ουσιαστική προστασία και χωρίς πραγματική συναίνεση στη χρήση των δεδομένων τους.

Γι’ αυτό η απόφαση του Ζοχράν Μαμντάνι να μην παραστεί στο φετινό Met Gala ήταν ένα πολιτικό statement. Την ώρα που ακτιβιστές και εργαζόμενοι έστηναν έξω από το Met μια παράλληλη «πασαρέλα» διαμαρτυρίας, με κεντρικό μήνυμα ότι η εργασία είναι κι αυτή τέχνη, ο Μαμντάνι επέλεξε επίσης να στρέψει το βλέμμα σε εκείνους που τη φτιάχνουν. Το φετινό Met Gala προκάλεσε αντιδράσεις και λόγω της ισχυρής παρουσίας των Jeff Bezos και Lauren Sánchez Bezos ως τιμώμενων προσώπων ως χορηγοί της διοργάνωσης, σε μια συγκυρία όπου η συζήτηση για τον υπερπλούτο, την Amazon και τις εργασιακές πρακτικές της παραμένει ανοιχτή.

Η αθέατη εργασία βρίσκεται συχνά πίσω από τα στρας, τις παγιέτες, τις κλωστές, τα υφάσματα και τις τουαλέτες που θαυμάζουμε σε events όπως το Met Gala της Νέας Υόρκης. Για να ενισχυθεί και απο την επέλαση της τεχνητης νοημοσύνης ως νέας παραμέτρου: εργάτες που φορούν κάμερες στο μέτωπο, οι οποίες καταγράφουν τις κινήσεις των χεριών τους, ώστε να τροφοδοτηθούν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Με απλά λόγια, ο άνθρωπος μαθαίνει στη μηχανή πώς να τον αντικαταστήσει.

Η κίνηση του δημάρχου δείχνει θάρρος. Ο Ζοχράν Μαμντάνι μπορεί να μην έχει ακόμη βρει τον τρόπο να υλοποιήσει όλα όσα έχει εξαγγείλει, από τη φορολόγηση του πλούτου μέχρι πολιτικές για περισσότερο βιωσιμη ζωή στην πόλη, όμως συνεχίζει, έστω και με συμβολικές πράξεις, να υπογραμμίζει τις ανισότητες.

Είναι χρήσιμη η υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε κόκκινο χαλί υπάρχει μια αλυσίδα εργασίας. Η μόδα μπορεί να είναι τέχνη. Αλλά η τέχνη δεν μπορεί να πατά πάνω σε εργασιακή απαξίωση.

Το Met Gala θα συνεχίσει να είναι Met Gala. Θα έχει κάμερες, σταρ, μόδα, υπερβολή, ακριβά φορέματα και viral στιγμές. Ο Μαμντάνι έβαλε φρένο στον αφελή μας ενθουσιασμό και μας έκανε να αναρωτηθούμε ποιος και κάτω απο ποιες συνθήκες έραψε τα φορέματα που θα τροφοδοτούν για μέρες τα περιοδικά τα τηλεοπτικά πάνελ αλλά και τις πρωινές εκπομπές στα ραδιόφωνα.