Η γεωπολιτική κρίση στα Στενά του Ορμούζ αναδεικνύει τα όρια του παγκόσμιου συστήματος μεταφοράς πετρελαίου, επιβεβαιώνοντας παράλληλα τη θέση ισχύος του Ιράν
Το αδιέξοδο που έχει διαμορφωθεί στα Στενά του Ορμούζόσον αφορά τις «ρεαλιστικές» εναλλακτικές στη μεταφορά πετρελαίου, αναδεικνύει το CNBC.
Όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του, η διαμορφωθείσα κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ έρχεται να επιβεβαιώσει τα όρια και τις αδυναμίες του παγκόσμιου συστήματος μεταφοράς υδρογονανθράκων.
Αποτελώντας έναν γεωπολιτικό… λαιμό του μπουκαλιού, το συγκεκριμένο κομβικό θαλάσσιο πέρασμα μετατρέπεται σε μοχλό πίεσης από το Ιράν, με φόντο το νέο ράλι τιμών που έρχεται στα καύσιμα, καθώς το βαρέλι στο πετρέλαιο ξεπέρασε (ξανά) τα 100 δολάρια στις διεθνείς αγορές.
Οι διελεύσεις πλοίων είναι ελάχιστες, την ώρα που το βίντεο ντοκουμέντο από το ρεσάλτο των Φρουρών της Επανάστασης στο ελληνόκτητο πλοίο «Epaminondas» αποδεικνύει ότι ο πόλεμος με ΗΠΑ και Ισραήλ δεν έχει περιορίσει δραματικά την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν και τη δυνατότητά τους να διατηρούν τον έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ.
Πρακτικά, plan b δεν υφίσταται. Εξ ου και οι χώρες του Αραβικού Κόλπου εξετάζουν σοβαρά τη δημιουργία ενός νέου «δρόμου» για τη μεταφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου, ο οποίος θα παρακάμπτει τα Στενά του Ορμούζ. Αυτή η νέα διαδρομή θα αποτελείται από νέες σιδηροδρομικές γραμμές και καινούργιους οδικούς άξονες.
Ζητούμενο, όμως, αυτήν τη στιγμή παραμένει ο χρόνος, πέρα από τις mega επενδύσεις υποδομών που απαιτούνται και την ανάγκη για πολιτική σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή, καθώς -όπως αποδείχτηκε και στην περίπτωση του Ντουμπάι- κανένα σημείο στη Μέση Ανατολή δεν είναι ασφαλές σε μια γενικευμένη σύρραξη.
Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διαθέτουν αγωγούς που παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ, μεταφέροντας πετρέλαιο προς την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Ομάν αντίστοιχα. Παρ’ όλα αυτά, η συνολική τους δυναμικότητα καλύπτει μόνο ένα μικρό μέρος των περίπου 20 εκατ. βαρελιών που διακινούνταν καθημερινά πριν από το ξέσπασμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή στα τέλη Φεβρουαρίου.
Η διαφορά αυτή δημιουργεί ένα τεράστιο κενό στην παγκόσμια προσφορά, το οποίο δεν μπορεί εύκολα να καλυφθεί. Και το χειρότερο είναι ότι αυτό το έλλειμμα θα αποτυπωθεί σύντομα στην αντλία, με τους καταναλωτές να βάζουν (και πάλι) βαθιά το χέρι στην τσέπη, προκειμένου να πληρώσουν τη βενζίνη και το πετρέλαιο diesel.
Υπάρχει επίσης ένας αγωγός που συνδέει το Ιράκ με την Τουρκία, ο οποίος αναμένεται να επαναλειτουργήσει. Ωστόσο, η αρχική δυναμικότητα είναι περιορισμένη και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσει τη συνολική ποσότητα πετρελαίου που μεταφέρεται με πλοία από τα Στενά του Ορμούζ.
Διεθνείς αναλυτές εμφανίζονται ιδιαίτερα απαισιόδοξοι για τις τιμές στο πετρέλαιο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι καραδοκεί ο κίνδυνος για ένα νέο μπαράζ επιθέσεων με drones και πυραύλους από το Ιράν κατά ενεργειακών υποδομών σε χώρες του Περσικού Κόλπου (σ.σ. Σαουδική Αραβία, Μπαχρέιν, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) στην περίπτωση που ο πόλεμος ξεκινήσει εκ νέου.
17°
