Ο Λεκορνί φαίνεται ότι κατάφερε σήμερα να διασώσει τη δεύτερη κυβέρνησή του
Έπειτα από πολλές εβδομάδες πολιτικής κρίσης, ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Σεμπαστιάν Λεκορνί πρότεινε σήμερα να ανασταλεί η αντιδημοφιλής μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, όπως ζητούσαν οι Σοσιαλιστές για να μην ανατρέψουν την κυβέρνηση και να αποφευχθούν νέες εκλογές.
Η ομιλία του Λεκορνί στην οποία θα παρουσίαζε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του αναμενόταν με μεγάλο ενδιαφέρον, μετά τα αλλεπάλληλα ψυχοδράματα, τα παζαρέματα και τις εντάσεις που προκάλεσε η αιφνιδιαστική παραίτησή του, στις 6 Οκτωβρίου, μόλις 14 ώρες αφού παρουσίασε τη νέα κυβέρνησή του, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν τον επαναδιόρισε πρωθυπουργό και ο Λεκορνί φαίνεται ότι κατάφερε σήμερα να διασώσει τη δεύτερη κυβέρνησή του, μιλώντας ξεκάθαρα για το ζήτημα που ήταν στα χείλη όλων. «Θα προτείνω στο Κοινοβούλιο, αυτό το φθινόπωρο να αναστείλουμε τη μεταρρύθμιση του 2023 για το συνταξιοδοτικό, μέχρι τις προεδρικές εκλογές» που προβλέπεται να διεξαχθούν το 2027, δήλωσε στην Εθνοσυνέλευση.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα είχε θέσει ως όρο, προκειμένου να μην ψηφίσει τις προτάσεις μομφής κατά της κυβέρνησης, να ανασταλεί αυτός ο νόμος που προβλέπει την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης κατά δύο χρόνια, στα 64 έτη.
Η ανακοίνωση του Λεκορνί χαιρετίστηκε ως «νίκη» και «ένα πρώτο βήμα» από τον Μπορίς Βαλό, τον επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Σοσιαλιστών, οι ψήφοι των οποίων είναι κρίσιμες για την επιβίωση της κυβέρνησης. Δηλώνοντας έτοιμος για συζήτηση στο κοινοβούλιο, ο Βαλό προειδοποίησε ταυτόχρονα: «Είμαστε ικανοί για συμβιβασμούς (…) Είμαστε ικανοί να ανατρέψουμε μια κυβέρνηση».
Το πρωί, μιλώντας στους υπουργούς, ο Μακρόν είπε ότι η ανατροπή της κυβέρνησης θα οδηγούσε σε νέες βουλευτικές εκλογές. Και θα επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την αβεβαιότητα στην οποία έχει βυθιστεί η Γαλλία από τον Ιούνιο του 2024. Η δεύτερη οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης βιώνει μια πρωτοφανή περίοδο πολιτικής αστάθειας μετά τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης που είχε αποφασίσει τότε ο πρόεδρος της χώρας. Το νέο κοινοβούλιο που προέκυψε από τις εκλογές που ακολούθησαν είναι διαιρεμένο σε τρία μπλοκ (Αριστερά, Κεντροδεξιά, Ακροδεξιά), αλλά κανένα τους δεν διαθέτει ξεκάθαρη πλειοψηφία. Η δεύτερη κυβέρνηση Λεκορνί είναι η τέταρτη μέσα σε λιγότερο από ενάμιση χρόνο και η έκτη από την επανεκλογή του Μακρόν στην προεδρία, τον Μάιο του 2022.
Στην ομιλία του, ο Λεκορνί έδωσε και άλλες εγγυήσεις στο Σοσιαλιστικό κόμμα. Επιβεβαίωσε ότι δεν θα προσφύγει στο άρθρο 49.3 του Συντάγματος που επιτρέπει την έγκριση ενός νόμου χωρίς ψηφοφορία από το κοινοβούλιο –έτσι είχε περάσει το 2023 η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού– κι παραδέχτηκε ότι το φορολογικό σύστημα παρουσιάζει «ανωμαλίες» σε ό,τι αφορά τη φορολόγηση των μεγάλων περιουσιών, εκφράζοντας την ελπίδα για μια «έκτακτη συμβολή» των πλουσιότερων στον επόμενο προϋπολογισμό.
Ο ηγέτης των Ρεπουμπλικάνων Λοράν Βοκιέ επιβεβαίωσε ότι το κόμμα του δεν θα καταψηφίσει την κυβέρνηση. «Η θέση των βουλευτών της Ρεπουμπλικανικής Δεξιάς δεν έχει αλλάξει. Η Γαλλία χρειάζεται ένα ελάχιστο επίπεδο σταθερότητας. Η Γαλλία χρειάζεται κυβέρνηση. Η Γαλλία χρειάζεται προϋπολογισμό». Χρειάζεται να κάνουμε μια ελάχιστη προσπάθεια για την εξεύρεση συμβιβασμών (…) είναι προτιμότερο να συνομιλούμε αντί να στοιχηματίζουμε σε άλλη μια εκλογική διαδικασία», είπε.
Η επικεφαλής της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν χαρακτήρισε «τρομερά κακό» το προσχέδιο του προϋπολογισμού ενώ ο πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού Ζορντάν Μπαρντελά είπε ότι «από τους Ρεπουμπλικάνους μέχρι το Σοσιαλιστικό κόμμα, οι σωτήρες του φιλικού κύκλου του Εμανουέλ Μακρόν (…) έχουν ως μοναδική κοινή συνιστώσα τον φόβο της κάλπης και τον φόβο του λαού».
Το Σοσιαλιστικό κόμμα είναι το μοναδικό του αριστερού μπλοκ που αποφάσισε να μην καταψηφίσει την κυβέρνηση. Οικολόγοι, ριζοσπαστική αριστερά και κομμουνιστές ανακοίνωσαν ότι θα την καταψηφίσουν. Ο ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας Ζαν-Λικ Μελανσόν είπε χαρακτηριστικά: «Και τώρα όλοι θα παριστάνουν ότι δεν άκουσαν πως η αναστολή εφαρμογής της μεταρρύθμισης έχει χρονικό όριο. Μετά θα συνεχίσει την πορεία της. Επομένως, μόνο η γενιά του 1964 θα κερδίσει τρεις μήνες. Επιπλέον, η εξουσία που θα εκλεγεί το 2027 θα μπορούσε να αναπληρώσει την καθυστέρηση ή (να επιβάλει) κάποια χειρότερη μεταρρύθμιση».
11°
