50 χρόνια από τη βομβιστική επίθεση στην Piazza della Loggia

Σήμερα, οι Ιταλοί ξαναθυμούνται το πρωί της 28ης Μαΐου 1974, όταν σε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Μπρέσια της βόρειας Ιταλίας, σκοτώθηκαν 8 άτομα και τραυματίστηκαν 102. Επρόκειτο για τρομοκρατική επίθεση με βόμβα που τοποθετήθηκε σε κάδο απορριμμάτων: μια συνηθισμένη τακτική στα Μολυβένια Χρόνια. Αλλά, αυτή τη φορά, οι δράστες δεν ήταν αναρχικοί ή αριστεροί εξτρεμιστές: ήταν μέλη της ακροδεξιάς ομάδας Ordine Nuovo, που είχε δημιουργηθεί το 1969 και είχε περάσει στην παρανομία το 1973.

Ιταλία: 50 χρόνια από τη βομβιστική επίθεση στην Μπρέσια

Για να τιμωρηθούν οι ένοχοι της Piazza della Loggia πέρασαν περίπου δέκα χρόνια δικών οι οποίες οδήγησαν στην αθώωση πολλών υπόπτων και στην τελική καταδίκη σε ισόβια δύο εξ αυτών—του γιατρού Carlo Maria Maggi και του Maurizio Tramonte (ο οποίος συνελήφθη το 2017 στην Πορτογαλία). Στη διάρκεια των δικαστικών περιπετειών παρήλασε από τα εδώλια της ιταλικής δικαιοσύνης μια μακρά σειρά νεοφασιστών: ο Pierluigi Concutelli (δολοφόνος του εισαγγελέα Vittorio Occorsio), ο Mario Tuti (ιδρυτής του Εθνικού Επαναστατικού Μετώπου), ο Cesare Ferri, ο Sergio Latini, ο Alessandro Stepanoff, ο καραμπινιέρος Francesco Delfino, ο Pino Rauti, ο Delfo Zorzi.

© Mondadori Portfolio / Getty Images

Το σημαντικότερο στοιχείο σχετικά με το τρομοκρατικό χτύπημα στην Μπρέσια ήταν μια έκθεση του 2000 που στοιχειοθετούσε την εμπλοκή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με αυτή την έκθεση, πρωτοβουλία του κεντροαριστερού συνασπισμού «Ελιά» «οι πράκτορες των ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για πολλές ακροδεξιές τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της βομβιστικής επίθεσης στην Piazza Fontana τον Δεκέμβριο του 1969 στο Μιλάνο και της βομβιστικής επίθεσης στην Piazza della Loggia στην Μπρέσια πέντε χρόνια αργότερα, πλην όμως δεν είχαν προειδοποιήσει τις ιταλικές αρχές, ούτε είχαν προσπαθήσει να τις αποτρέψουν.» Εξάλλου, ο Pino Rauti, δημοσιογράφος και ιδρυτής της ακροδεξιάς ανατρεπτικής οργάνωσης Ordine Nuovo, φαίνεται ότι χρηματοδοτούνταν από έναν υπάλληλο Τύπου της αμερικανικής πρεσβείας στη Ρώμη. Το 1955, ο Rauti είχε δημιουργήσει το Κέντρο Μελετών της Νέας Τάξης και μέχρι το τέλος της ζωής του το 2012 ήταν εκπρόσωπος του ιταλικού φασισμού υπό την «αριστερή», «επαναστατική», πρωταρχική του μορφή.

Toν Αύγουστο του 1974, οι νεοφασίστες ξαναχτύπησαν: αυτή τη φορά στο τρένο Italicus, σκοτώνοντας 12 άτομα. Από την πλευρά της ακροαριστεράς, εκείνο τον Απρίλιο οι Ερυθρές Ταξιαρχίες απήγαγαν τον δικαστή Mario Sossi, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος στις 23 Μαΐου. Το 1974 ήταν μια αποφασιστική χρονιά για την «κόκκινη τρομοκρατία»: οι ομάδες εξοπλίστηκαν με όπλα από τη Μέση Ανατολή και προωθήθηκε το σύνθημα «επίθεση στην καρδιά του κράτους».