Στο Παρίσι, υλοποιείται αυτή την περίοδο ένα σχέδιο για λιγότερα αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης, όπως και αυτό του Μεγάλου Περιπάτου της Αθήνας
Η Αθήνα δεν είναι η μόνη πόλη όπου αυτή την περίοδο διαχειρίζεται την υλοποίηση αλλά και τις αντιδράσεις ενός«Μεγάλου Περιπάτου».
Η δήμαρχος της γαλλικής πρωτεύουσας Αν Ινταλγκό επανεξελέγη στις τελευταίες με μεγάλα σχέδια: Θέλει να κάνει το Παρίσι μία πόλη φιλόξενη για πεζούς και ποδηλάτες.
Πριν λίγους μήνες μιά τέτοια εξέλιξη στην Rue de Rivoli, κεντρική αρτηρία που συνδέει το Μουσείο του Λούβρου με την πλατεία της Βαστίλλης, θα ήταν πράγματι αδιανόητη. Από τότε άλλαξαν πολλά: δύο από τις τρεις λωρίδες κυκλοφορίας έχουν παραδοθεί στους ποδηλάτες.
Στην προηγούμενη θητεία της η Αν Ινταλγκό είχε ήδη μετατρέψει μία λωρίδα σε ποδηλατόδρομο με προστατευτικό στηθαίο, αγνοώντας τις οργισμένες αντιδράσεις των οδηγών. Με την κρίση του κορωνοϊού έκλεισε μία ακόμη λωρίδα, έτσι ώστε όλο και περισσότεροι Παριζιάνοι να ανέβουν στο ποδήλατο, αποφεύγοντας τον μόνιμο συνωστισμό του μετρό.
Επί δημαρχίας Ινταλγκό το δίκτυο των ποδηλατόδρομων επεκτείνεται. Ακόμη και στην πολυσύχναστη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων υπάρχει μία λωρίδα σε κάθε κατεύθυνση.
Ήδη η Ινταλγκό έχει δημιουργήσει πενήντα χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων και το θεωρεί μεγάλη επιτυχία, γιατί όπως λέει «ανταποκρίνονται στις ανάγκες των Παριζιάνων».
Επίσης, η δήμαρχος των Παρισίων θέλει να εξοστρακίσει τα Ι.Χ. αυτοκίνητα από μεγάλο μέρος του κέντρου. Η Place de la Concorde, εμβληματική πλατεία και κυκλοφοριακός κόμβος της πρωτεύουσας, θα γίνει πεζόδρομος. Στην Peripherique, τον περιμετρικό αυτοκινητόδρομο γύρω από το Παρίσι, θα επιβληθεί όριο ταχύτητας 50 χιλιομέτρων, ενώ παράλληλα προβλέπεται ειδική λωρίδα κυκλοφορίας για ποδήλατα, λεωφορεία και car sharing. ‘Οπως λέει η ίδια: «θα έχουμε μία πόλη με ελάχιστα αυτοκίνητα, θα παίρνουν αυτοκίνητο μόνο εκείνοι που πραγματικά το χρειάζονται, ενώ οι υπόλοιποι μπορούν να αξιοποιούν τις εναλλακτικές λύσεις».
Προβλήματα για τους εργαζόμενους στο κέντρο
Διαφορετική άποψη έχουν οι δεκάδες χιλιάδες Γάλλοι που μένουν εκτός Παρισίων, αλλά δουλεύουν στην πρωτεύουσα και κάθε μέρα ταλαιπωρούνται στη μετακίνησή τους με το αυτοκίνητο (αλλά βέβαια αυτοί δεν ψηφίζουν στο Παρίσι).
Ο Αλεξάντρ, ιδιοκτήτης περιπτέρου στη Rue Lafayette, συνοψίζει την κατάσταση ως εξής: «Θέλω να γίνει το Παρίσι μία καθαρή πόλη, ανοιχτή για πεζούς και ποδηλάτες, αλλά είναι σαν να τιμωρείς αυτούς που οδηγούν για να πάνε στη δουλειά τους. Με τη μηχανή θέλω 45 λεπτά για να έρθω εδώ, με τη συγκοινωνία δύο ώρες, οπότε παίρνω τη μηχανή, μόνο που τώρα δεν μπορώ να παρκάρω πουθενά...».
Ο Σαλβατόρε, συνάδελφος του Αλεξάντρ, που ζει στο Παρίσι, λέει ότι του αρέσει το ποδήλατο, αλλά μόνο για το Σαββατοκύριακο.
Όσο για το νέο δίκτυο ποδηλατοδρόμων, λέει ότι «είναι μία αποτυχία. Διαμαρτύρεται γιατί «οι ποδηλάτες έρχονται από παντού, μόνο στον ποδηλατόδρομο δεν μπαίνουν κι από την άλλη όλοι αυτοί που γυρνάνε από τα ψώνια τους και μεταφέρουν πέντε-έξι κιβώτια, προφανώς δεν μπορούν να πάρουν το μετρό...».
Υπάρχει η εντύπωση πως η Δημοκρατία στην Ευρώπη είναι κάποιος κανόνας. Ψεύδος. Η Δημοκρατία ήταν και είναι παρένθεση σε μία Ευρώπη με παθολογική ροπή στον αυταρχισμό.
17°
