Θυμάσαι εκείνη την παλιά διαφήμιση για άρωμα που έλεγε «Lulu c’est moi»; Ε λοιπόν εδώ θα μπορούσε άνετα να παραφραστεί σε «Lulu c’est vous», δηλαδή «Η Lulu είστε εσείς», αφού ως «Lulu» χαρακτηρίζονται όσοι συμμετέχουν προσφέροντας υπηρεσίες στο εν λόγω παριζιάνικο δίκτυο.
Όλα ξεκίνησαν από μία ιδέα του Charles -Edouard Vincent πριν έναν χρόνο και κάτι. Ήθελε να φτιάξει ένα ιδιότυπο γραφείο που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως πολυμήχανο θυρωρό, με σκοπό και την εξυπηρέτηση του κόσμου αλλά και την ενδυνάμωση των σχέσεων ανάμεσα στους γείτονες. Έστησε λοιπόν το «Lulu dans ma rue», αυτό που περιγράφει ως το επιχειρηματικό μοντέλο του αύριο, την επανάσταση στον χώρο της εργασίας.
Για την ακρίβεια έστησε ένα μικρό χαριτωμένο κιόσκι ούτε 6 τ.μ. στο κέντρο της γειτονιάς του Marais, κατέγραψε τις ανάγκες των κατοίκων αλλά και τα ταλέντα τους και προσπάθησε να τα συνδυάσει. Στο «Lulu dans ma rue» μπορεί κανείς να βρει κάποιον να του βγάζει βόλτα τον σκύλο ή κάποιον να του φτιάξει την χαλασμένη κουζίνα, κάποιον να του σιδερώσει τα πουκάμισα ή να του κρατήσει το μωρό. Όσοι συμμετέχουν είναι κάτοικοι της ίδιας γειτονιάς και ο στόχος είναι να γνωριστούν, να κοινωνικοποιηθούν και φυσικά να αλληλοεξυπηρετηθούν.
Η ιδέα είναι απλή: να συνδυαστούν τα ταλέντα κάποιων (αυτών που ονομάζονται εδώ «Lulu») με τις ανάγκες κάποιων άλλων, πάντα κατοίκων της γειτονιάς. Το κιόσκι λειτουργεί σαν χώρος συνάντησης αλλά και βιτρίνα για να προσκληθούν νέοι πελάτες. Γύρω από το βιολετί τραπεζάκι, οργανώνονται συχνά μικρές γιορτές και συναντήσεις και ο κόσμος ποτέ δεν σταματάει να πηγαινοέρχεται.
Δύο είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του μοντέλου που εμπνεύστηκε ο Vincent. Πρώτον προσφέρει εξατομικευμένες υπηρεσίες (δηλαδή βρίσκεις ακριβώς ότι εσύ ψάχνεις – διαμορφώνεις το μενού θα λέγαμε) και δεύτερον ενώ μπορεί να λειτουργεί σαν άτυπος διαμεσολαβητής, η δουλειά γίνεται με απευθείας επαφή των δύο ενδιαφερόμενων. Υπάρχει και ένα τρίτο που μπορεί να μην θεωρείται βασικό, αλλά είναι απαραίτητο: Νομιμοποιεί κάθε συναλλαγή. Ναι μεν ο κάθε «Lulu» πληρώνεται απευθείας από τον πελάτη αλλά όλα τα νομικά και φορολογικά ζητήματα τα αναλαμβάνει η εταιρία, προτείνοντας συγχρόνως και έναν άτυπο τιμοκατάλογο όπου μία δουλειά 20’ κοστίζει κάπου 5 ευρώ.
Η διαδικασία είναι επίσης απλή: Πηγαίνει κανείς στο κιόσκι, στέλνει e-mail ή παίρνει τηλέφωνο (σύντομα ετοιμάζεται και εφαρμογή κινητού) και δηλώνει τι ανάγκη έχει ή τι μπορεί να κάνει σαν δουλειά. Οι υπεύθυνοι ψάχνουν να ταιριάξουν αυτά τα δεδομένα και φέρνουν σε επαφή τους δύο που αλληλοσυμπληρώνονται. Πχ εσύ χρειάζεσαι κάποιον να σου φτιάξει τον κήπο που έχεις παρατήσει μήνες τώρα και μαραζώνει και ο άγνωστος γείτονάς σου έχει χρόνο για σκότωμα και χόμπυ την κηπουρική. Οι υπεύθυνοι του «Lulu dans ma rue» σας φέρνουν σε επαφή, η δουλειά γίνεται στο πι και φι και όλοι είναι ευχαριστημένοι.
Σε μία πόλη που ζουν πολλοί εργένηδες, σε μία χώρα που ελάχιστοι μένουν με τους γονείς ή την οικογένειά τους, η ανάγκη για βοήθεια μπορεί να αφορά πολύ απλά θέματα. Να ανεβάσεις τον καινούργιο σου καναπέ στον 3ο όροφο (σπάνιο αξεσουάρ το ασανσέρ στις παλιές πολυκατοικίες του Παρισιού), να κρατήσει κάποιος τα κλειδιά σου όσο λείπεις στο γραφείο για να ανοίξει στην ΔΕΗ που πρέπει να κάνει έλεγχο ή και να σου πάρει το παιδί από το σχολείο.
Φυσικά στόχος των ιδρυτών του «Lulu dans ma rue» είναι η επέκτασή του και σε άλλες γειτονιές του Παρισιού αλλά και σε άλλες πόλεις και – γιατί όχι;- σε άλλες χώρες. Αν υπάρχει μία σύγχρονη εφαρμογή αυτοδιοργάνωσης και αυτορρύθμισης σε τοπικό επίπεδο, τότε αυτή είναι η «Lulu dans ma rue».
ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ:
50 πιστοποιημένοι Lulus (πάροχοι υπηρεσιών)
10 Lulus βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην φάση της πιστοποίησης
Το AfD έχει κάνει αισθητή την παρουσία του σε πολλά κρατίδια της Γερμανικής Ομοσπονδίας αλλά και σε εθνικό επίπεδο, διεκδικώντας να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πορεία της ατμομηχανής της Ευρώπης
Η 5η Σεπτεμβρίου επελέγη επειδή είναι η επέτειος θανάτου της Μητέρας Τερέζας (το 1997), η οποία τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης το 1979 για το ανθρωπιστικό της έργο
17°
